Meestal weet ik er niks meer van, maar de laatste weken was het af en toe anders. Als ik droom over iets, ben ik dat meestal vergeten tegen de tijd dat ik wakker word. Ik liet me vertellen dat je eigenlijk elke nacht droomt, maar dat je het meestal gewoon vergeet. Tenzij het een nachtmerrie is, of tenzij je plots wakker wordt.
De keren dat ik me nu herinner hebben één ding gemeen. De droom was telkens anders, maar op het einde kwam er altijd een hond aan te pas. Net als dat varkentje met de lange snuit, maar nu veel irritanter. Ik word behoorlijk slecht gezind wakker omdat er telkens een hond in de weg loopt in mijn droom. Hij heeft ook een heel vervelende blaf.
Vandaag was het ook zo. Ik weet de droom niet meer, maar op het einde wandelde ik rond in de Pothoekstraat. Dat is de straat waar ik vroeger een huis had. Hij blijft maar blaffen en ik geef hem een schop. Maar ik raak hem niet en hij blaft gewoon verder. En de laatste weken was het dus vaker zo. Alleen snap ik sinds vanmorgen waar hij woont.
In mijn GSM woont ie! Ik heb een aparte ringtone die ik gebruik als wekker. Dat is het geluid van een hond die blaft. Het hoort irritant te zijn, want je moet er van wakker worden. Normaal is dat ook zo, maar al een lange tijd werd ik wakker vóór de GSM begon te blaffen. Ik zet dan de wekker uit nog voor het geluid daar is. Ik kende het geluid van de hond niet meer. Bovendien staat het belsignaal stil omdat ik niemand wil storen tijdens kantooruren. Daarom word ik er meestal ook net niet van wakker, maar toch hoor ik het blijkbaar genoeg om het beest in mijn droom te laten.
Misschien moet ik Querty of Azerty eens laten miauwen en dat gebruiken als wekker.
Dat is in elk geval minder irritant ;-)
Posts tonen met het label dromen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dromen. Alle posts tonen
vrijdag 24 augustus 2012
vrijdag 2 maart 2012
Dreams
Ik heb er twee opgeschreven deze week. Ik vergeet ze altijd, maar blijkbaar is dat niet ongewoon. Als ik droom over iets, onthoud ik dat nooit tenzij ik wakker word tijdens de droom zelf. Er bestaat een wetenschappelijke verklaring voor en mijn huisdokter heeft ze ooit uitgelegd maar ik ben ze kwijt. Ik heb nogal last gehad van nachtmerries vroeger en daar hoorde die verklaring bij. Maar ze zijn opgehouden, geen nare dromen meer.
Maar als ik wakker word en ik ben me bewust van de droom waaruit ik ontwaak, schrijf ik dat soms op. Alleen enkele woorden, zo maar. Ik wil ze niet vergeten want ik vind het wel boeiend. Ik ga er geen diepzinnige betekenis achter zoeken maar het houdt me wel bezig waarom ik over iets droom.
Eentje was niet zo bizar en ik weet denk ik wel waarom ik erover droom soms. Ik droomde over die kerel waar ik de eerste keer een fietsreis mee maakte. Ik was toen nog jong, slechts 19 jaar en hij was een jaartje jonger. Ik had mijn laatste jaar middelbare school een tweede keer moeten doen omdat ik niet goed had opgelet in de les. Mijn reisgezel was een hele boeiende jongeman. Ik vond dat toen toch. Hij had hele gekke ideeën en een hele aparte kijk op het leven. Ik denk daar vaak aan de laatste tijd omdat ik het gevoel krijg dat zijn ideeën misschien niet zo gek waren. Er was misschien wel "nen hoek af", maar ik denk dat ik nu ook vaak gekke ideeën heb en er nu ook echt iets mee doe. Hij was meer onbezonnen en nam risico's die ik niet aandurfde. Wellicht komt ie daarom soms voor in een droom. De droom zelf was onnozel en stelt niks voor.
Een tweede kribbel op mijn papiertje gaat over mijn glucosesensor. De sensor gaat maar zes dagen mee en dan moet je hem vervangen. Ik denk dat mijn onderbewustzijn moet beslist hebben dat ik spaarzaam moet zijn, want de sensoren zijn erg duur. Diep in mij zit dan toch een zuinige mens verstopt :-)
In mijn droom heb ik zowaar een truuk gevonden om hem opnieuw te gebruiken. Ik kan zelfs een sensor opnieuw inschieten als het systeem gefaald heeft of als hij niet stabiel genoeg is, en ik hem moet verwijderen na één dag. Het is keiharde logica! Ik ga het wel niet in 't echt proberen want ik denk dat ik dan op de spoed terecht kom. Als je de sensor uit je buik haalt zit die vast met een dun teflon buisje. Dan kan die er nooit meer terug in. Maar in mijn droom maak ik een klein gaatje met een naald. Ik prik in mijn buik net alsof het een pakje boter is. Dan stop je voorzichtig het teflon buisje in het gaatje dat je gemaakt hebt. Als bij wonder is het direct terug dicht, en je kan de sensor weer zes dagen gebruiken. Geniaal toch hè!
Do not try this at home :-)
Maar als ik wakker word en ik ben me bewust van de droom waaruit ik ontwaak, schrijf ik dat soms op. Alleen enkele woorden, zo maar. Ik wil ze niet vergeten want ik vind het wel boeiend. Ik ga er geen diepzinnige betekenis achter zoeken maar het houdt me wel bezig waarom ik over iets droom.
Eentje was niet zo bizar en ik weet denk ik wel waarom ik erover droom soms. Ik droomde over die kerel waar ik de eerste keer een fietsreis mee maakte. Ik was toen nog jong, slechts 19 jaar en hij was een jaartje jonger. Ik had mijn laatste jaar middelbare school een tweede keer moeten doen omdat ik niet goed had opgelet in de les. Mijn reisgezel was een hele boeiende jongeman. Ik vond dat toen toch. Hij had hele gekke ideeën en een hele aparte kijk op het leven. Ik denk daar vaak aan de laatste tijd omdat ik het gevoel krijg dat zijn ideeën misschien niet zo gek waren. Er was misschien wel "nen hoek af", maar ik denk dat ik nu ook vaak gekke ideeën heb en er nu ook echt iets mee doe. Hij was meer onbezonnen en nam risico's die ik niet aandurfde. Wellicht komt ie daarom soms voor in een droom. De droom zelf was onnozel en stelt niks voor.
Een tweede kribbel op mijn papiertje gaat over mijn glucosesensor. De sensor gaat maar zes dagen mee en dan moet je hem vervangen. Ik denk dat mijn onderbewustzijn moet beslist hebben dat ik spaarzaam moet zijn, want de sensoren zijn erg duur. Diep in mij zit dan toch een zuinige mens verstopt :-)
In mijn droom heb ik zowaar een truuk gevonden om hem opnieuw te gebruiken. Ik kan zelfs een sensor opnieuw inschieten als het systeem gefaald heeft of als hij niet stabiel genoeg is, en ik hem moet verwijderen na één dag. Het is keiharde logica! Ik ga het wel niet in 't echt proberen want ik denk dat ik dan op de spoed terecht kom. Als je de sensor uit je buik haalt zit die vast met een dun teflon buisje. Dan kan die er nooit meer terug in. Maar in mijn droom maak ik een klein gaatje met een naald. Ik prik in mijn buik net alsof het een pakje boter is. Dan stop je voorzichtig het teflon buisje in het gaatje dat je gemaakt hebt. Als bij wonder is het direct terug dicht, en je kan de sensor weer zes dagen gebruiken. Geniaal toch hè!
Do not try this at home :-)
donderdag 1 december 2011
Dreams come true
Ik heb een geweldig truukje ontdekt. Ik ken het al jaren, hoor. Maar deze week is het nog een keertje gelukt. Het is namelijk niet waterdicht.
Als je droomt, lijkt het alsof je die droom echt beleeft. De gedachten en emoties voelen heel realistisch aan. Soms heb je aangename dromen en als je pech hebt zijn het nachtmerries. Maar je hebt dus absoluut geen controle over wat je droomt.
Awel, ik dus wel! Ik heb ontdekt dat ik een droom in een bepaalde richting kan duwen. Hier is de truuk: ik herinner me enkel een droom als ik wakker word. Dus alleen als je om welke reden ook wakker wordt, en de droom dus in feite onderbroken wordt. Anders weet ik nooit wat ik gedroomd heb. De laatste 1 à 2 minuten slaap ik nog, en ben ik aan het dromen. Toch besef ik op dat moment al dat ik droom, en dat wat ik beleef niet echt is. Maar ik ben nog niet helemaal wakker.
Op dat exacte moment kan ik voor mezelf beslissen wat er in mijn droom moet gebeuren. Meestal word ik dan helemaal wakker, en denk ik: gij kieken, dat was toch maar een droom. Maar heel heel af en toe lukt het wel. Heel eventjes stuur ik de gedachten in een richting die ik leuk vind, en dan gebeurt dat ook echt. Ah nee, niet echt-echt. In-mijn-droom-echt. Maar dat voelt juist hetzelfde.
De eerste keer dat ik verliefd ben geworden was op een jongen die bij mij op de bus zat. Toen was ik twaalf jaar oud. Ik heb ooit gedroomd dat hij elke week langskwam voor een bespreking in mijn kantoor in Hoboken. Da's klassiek, dat ik alles door mekaar haal qua tijd en ruimte :-)
Ooit ben ik er op die manier in geslaagd om hem te kussen! Ik zat in de laatste minuut en wist dat ik kon doen wat ik wou. Dus ik heb hem gekust, en hij vond het nog leuk ook. Ah ja, want ik zit aan 't stuur hé, ik beslis wat er gebeurt!
En nu, deze week is het weer een keer gelukt. Ik droomde dat ik weer DJ was en dat ik in een discotheek werd gevraagd. Dat is natuurlijk al een hele leuke droom. Dan belde iemand mij om te vragen of mijn DJ installatie zwaar genoeg was voor een grotere zaal. Dat is trouwens echt gebeurd, nog niet zo lang geleden (daar blog ik nog wel eens over :-) ) . Maar ik voelde dat ik wakker werd en ik kon er een schepje bovenop doen. Ik ben dus DJ geweest in het Sportpaleis! Ja, hoor, mijn installatie was zwaar genoeg. In 't echt is die voor zalen tot 200 man, maar ik kon dus het Sportpaleis aan! Zelfs mijn lichtshow met 4 vaste en 2 bewegende spots hebben heel de arena gevuld. Hehe, ik kon de zaal toch kiezen, dus ik ben er maar voor gegaan.
En wie kan dat nu zeggen buiten Regi? Ik heb begot in 't Sportpaleis gedraaid!
Waar zijn die handjes? :-)
Als je droomt, lijkt het alsof je die droom echt beleeft. De gedachten en emoties voelen heel realistisch aan. Soms heb je aangename dromen en als je pech hebt zijn het nachtmerries. Maar je hebt dus absoluut geen controle over wat je droomt.
Awel, ik dus wel! Ik heb ontdekt dat ik een droom in een bepaalde richting kan duwen. Hier is de truuk: ik herinner me enkel een droom als ik wakker word. Dus alleen als je om welke reden ook wakker wordt, en de droom dus in feite onderbroken wordt. Anders weet ik nooit wat ik gedroomd heb. De laatste 1 à 2 minuten slaap ik nog, en ben ik aan het dromen. Toch besef ik op dat moment al dat ik droom, en dat wat ik beleef niet echt is. Maar ik ben nog niet helemaal wakker.
Op dat exacte moment kan ik voor mezelf beslissen wat er in mijn droom moet gebeuren. Meestal word ik dan helemaal wakker, en denk ik: gij kieken, dat was toch maar een droom. Maar heel heel af en toe lukt het wel. Heel eventjes stuur ik de gedachten in een richting die ik leuk vind, en dan gebeurt dat ook echt. Ah nee, niet echt-echt. In-mijn-droom-echt. Maar dat voelt juist hetzelfde.
De eerste keer dat ik verliefd ben geworden was op een jongen die bij mij op de bus zat. Toen was ik twaalf jaar oud. Ik heb ooit gedroomd dat hij elke week langskwam voor een bespreking in mijn kantoor in Hoboken. Da's klassiek, dat ik alles door mekaar haal qua tijd en ruimte :-)
Ooit ben ik er op die manier in geslaagd om hem te kussen! Ik zat in de laatste minuut en wist dat ik kon doen wat ik wou. Dus ik heb hem gekust, en hij vond het nog leuk ook. Ah ja, want ik zit aan 't stuur hé, ik beslis wat er gebeurt!
En nu, deze week is het weer een keer gelukt. Ik droomde dat ik weer DJ was en dat ik in een discotheek werd gevraagd. Dat is natuurlijk al een hele leuke droom. Dan belde iemand mij om te vragen of mijn DJ installatie zwaar genoeg was voor een grotere zaal. Dat is trouwens echt gebeurd, nog niet zo lang geleden (daar blog ik nog wel eens over :-) ) . Maar ik voelde dat ik wakker werd en ik kon er een schepje bovenop doen. Ik ben dus DJ geweest in het Sportpaleis! Ja, hoor, mijn installatie was zwaar genoeg. In 't echt is die voor zalen tot 200 man, maar ik kon dus het Sportpaleis aan! Zelfs mijn lichtshow met 4 vaste en 2 bewegende spots hebben heel de arena gevuld. Hehe, ik kon de zaal toch kiezen, dus ik ben er maar voor gegaan.
En wie kan dat nu zeggen buiten Regi? Ik heb begot in 't Sportpaleis gedraaid!
Waar zijn die handjes? :-)
maandag 10 oktober 2011
Mijn huis
staat op de hoek van de Oranjestraat en de Dambruggestraat. Ja, in Antwerpen dus, duh! Het is een gigantisch groot huis, met ontelbaar veel slaapkamers. Dat moet je letterlijk nemen, want ik weet echt niet hoeveel er zijn. Er is een grote kelder aan, en daar zijn altijd problemen mee, want er staat water in. Er is natuurlijk nog veel werk aan, en daarom woon ik er niet. Ooit was er een probleem met een dakloze die er overnachtte, en toen moest de politie langskomen. Op de benedenverdieping is een doorgang die door schoolkinderen gebruikt wordt. Zo moeten ze niet te ver rondlopen als ze 's avonds de tram nemen. Dat wil wel zeggen dat het op sommige uren van de dag heel druk is in huis. Om de achterste kamers te bereiken moet je een klein stukje over het dak lopen, dat is niet handig, dus daar moet iets op gevonden worden.
Geloof je nu nog een letter van wat ik aan 't schrijven ben? Nee, dat dacht ik wel. Het is ook niet waar. Seg!...
En toch kan ik elk detail wat ik hierboven beschreef exact voor de geest halen. Al zo'n 15 à 20 jaar krijg ik op geregelde tijdstippen een droom. Die droom gaat telkens over datzelfde huis, en in de verschillende dromen is dat wat ik schreef allemaal al gebeurd.
Ik vond dat zo erg bizar, dat ik ooit in de auto ben gestapt en naar daar ben gereden. Gewoon om te zien of het er staat. En neen, het staat er dus niet. Ik heb ooit in de Oranjestraat gewoond, dus daar zal het idee wel ontstaan zijn. Of ik er iets moet achter zoeken, hmmm... dat weet ik niet. Dat ik een groot huis wil, zeker? Ja, dat is in elk geval zo. Maar alles wat daar al gebeurd is, dat is te gek voor woorden.
En toch blijf ik erover dromen. En niet over een huis, maar exact dat huis, op die locatie, met die gekke verhalen. En ik weet hoe het er uit ziet. Moest ik kunnen tekenen, ik zou het zo op papier kunnen zetten. De school staat er trouwens wel, iets verderop. Maar dat zal ik ook nog wel weten van vroeger.
Maar zolang ik er geen nachtmerries over heb, gaan we ons geen zorgen maken. Vaak als ik wakker word, moet ik er zo om lachen dat ik het best wel tof vind.
Als je het zo bekijkt, heb ik dus echt mijn droomhuis :-)
Geloof je nu nog een letter van wat ik aan 't schrijven ben? Nee, dat dacht ik wel. Het is ook niet waar. Seg!...
En toch kan ik elk detail wat ik hierboven beschreef exact voor de geest halen. Al zo'n 15 à 20 jaar krijg ik op geregelde tijdstippen een droom. Die droom gaat telkens over datzelfde huis, en in de verschillende dromen is dat wat ik schreef allemaal al gebeurd.
Ik vond dat zo erg bizar, dat ik ooit in de auto ben gestapt en naar daar ben gereden. Gewoon om te zien of het er staat. En neen, het staat er dus niet. Ik heb ooit in de Oranjestraat gewoond, dus daar zal het idee wel ontstaan zijn. Of ik er iets moet achter zoeken, hmmm... dat weet ik niet. Dat ik een groot huis wil, zeker? Ja, dat is in elk geval zo. Maar alles wat daar al gebeurd is, dat is te gek voor woorden.
En toch blijf ik erover dromen. En niet over een huis, maar exact dat huis, op die locatie, met die gekke verhalen. En ik weet hoe het er uit ziet. Moest ik kunnen tekenen, ik zou het zo op papier kunnen zetten. De school staat er trouwens wel, iets verderop. Maar dat zal ik ook nog wel weten van vroeger.
Maar zolang ik er geen nachtmerries over heb, gaan we ons geen zorgen maken. Vaak als ik wakker word, moet ik er zo om lachen dat ik het best wel tof vind.
Als je het zo bekijkt, heb ik dus echt mijn droomhuis :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)