Voor mijn statistieken is dat belangrijk, want de blog gaat langer mee dan een agenda die je op het einde van 't jaar ergens heel goed bewaart, zodat je die nooit nog terugvindt. Als ik dat hier opschrijf, en ik geef zoals nu een tag 'hba1c' mee, dan zie ik zelfs binnen tien jaar nog altijd in één oogopslag alle berichten met mijn HbA1c waarde van de afgelopen jaren.
Maar het gaat dus over mijn viermaandelijks bezoek aan de endocrinoloog. Zo'n dokter interesseert zich in hormonen en klieren. Een groot deel van zijn patiënten zijn diabeet en daarom noemen we hem ook wel de suikerdokter. Maar eigenlijk is dat één aspekt van zijn studie en dat heb ik al meer gemerkt. Zo heeft ie al veel meer onderzocht en stootte op een probleem in mijn bijnieren, wat wellicht de oorzaak is van mijn diabetes.
Vreemd genoeg was ie vandaag geïnteresseerd in de schildklier. Hoewel ik kon verklaren waarom er heel wat kilo's waren bijgekomen, wil ie uitsluiten dat er zich een lichamelijk probleem stelt. Wellicht ben ik echt gewoon bijgekomen door te veel te snoepen en weinig te bewegen. Dat heeft alles te maken met de rug en ik ben er redelijk gerust in dat dat wel weer goed komt met de kilo's. Toch haalde hij even aan dat ik misschien eens moest praten over 'slim snoepen'. Ik voelde het woord diëtiste komen, hoewel ie het nooit uitsprak, maar ik heb het eventjes afgewimpeld tot na mijn operatie. Dat is blijkbaar niet echt een probleem.
Enfin, er werd meer over de rug, scooters en vakantie gesproken dan over diabetes. Zijn interesse in mijn waarden is gezakt tot een dieptepunt. Dat is op zich goed nieuws, want zijn redenering is helder. Hij heeft natuurlijk cijfers voor zich liggen uit mijn insulinepomp die voor zich spreken. Mijn gemiddelde suikerwaarde was 97 en hij vond nergens uitschieters in de grafieken. Dat deed hem besluiten dat ik dit keer, voor de allereerste keer, geen bloedtest moet laten doen. De HbA1c waarde van april 2014 zal leeg blijven en dat is niet erg. Het wil zeggen dat het op basis van de gekende data onzinnig is om het te testen. Het was nog nooit slecht, waarom zou het nu slecht zijn.
De optie blijft open om de test te doen als ik geöpereerd word. Dan komt er altijd een bloedtest, en het is maar één vinkje moeite om dan ook de HbA1c te testen. En anders zien we wel in augustus, dan is het weer tijd voor de jaarlijkse onderzoeken. Maar voor nu: alles ay okay. Suikergewijs, wel te verstaan :)
Posts tonen met het label hba1c. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hba1c. Alle posts tonen
dinsdag 15 april 2014
woensdag 21 augustus 2013
5.6%
Ook als het slecht is moet ik het bloggen. Gelukkig is het dat echt niet, maar wel een beetje slechter dan de vorige keren.
Mijn HbA1c geeft elke 4 maanden een stand van zake over hoe het met de suikertjes gaat. Op het diabetesforum is het de gewoonte om die waarde in de footer van de berichten die je schrijft te plaatsen. Vaak zetten mensen daar ook de vorige waarde en die dáárvoor. Omdat het bij mij al drie of vier keer dezelfde waarde was, had ik al heel lang 5.3% geschreven.
Misschien denken nieuwe mensen wel dat ik er mee lach als ik dat zo schrijf. Of misschien geloven ze het niet. Nog de dag voor deze uitslag werd er op een bijeenkomst over mij een grapje gemaakt dat ik geen echte diabeet ben. Dat ik maar op het forum kom om mee te doen met de anderen :)
Dat komt dan ook omdat 5.3% een waarde is van iemand die geen diabetes heeft. Normale mensen hebben een HbA1c tussen 4 en 6%, dus mijn waarde van toen gaf ook geen indicatie meer dat ik diabetes heb. Geloof me, ik heb het hoor! Zonder insulinepomp lig ik binnen een dag of twee op de spoed.
Nu is het dus wat hoger. Maar 5.6% is nog altijd een waarde van een niet-diabeet. Zolang ik onder de 6.5% blijf, vind mijn endocrinoloog zelfs dat ik schitterend bezig ben. Ik mag dus gerust nog wat stijgen vooraleer ik me zorgen moet maken.
Hoe het dan komt deze keer, dat weet ik wel. Een tijd geleden kon ik het voorspellen omdat mijn dagelijkse suikerwaarden op de sensor hoger werden. Het werd ook duidelijk hoger zonder dat ik at. Eerst zag ik het aan de ochtendwaarde die boven de 100 kwam. Als dat eens een keer gebeurt, is dat niet vreemd. Maar toen het dagelijkse kost werd, wist ik dat ik iets moest veranderen.
De aanpassingen die ik toen aan mijn basaal deed, hadden meteen effect. De dagen en weken erna waren lager maar de gemiddelden over 2 maanden die ik af en toe opvraag bleven natuurlijk nog hoog. Ik had dan ook ongeveer deze HbA1c verwacht. De software van de sensor voorspelde een gemiddelde suikerwaarde die overeenkomt met 5.7%. Dat is dus bij deze bevestigd. Gaan we daar nu iets aan doen? Neen hoor. Maar misschien is het volgende keer toch weer beter als ik nog een tijdje Atkins ontbijtjes en lunchkes eet :)
Mijn HbA1c geeft elke 4 maanden een stand van zake over hoe het met de suikertjes gaat. Op het diabetesforum is het de gewoonte om die waarde in de footer van de berichten die je schrijft te plaatsen. Vaak zetten mensen daar ook de vorige waarde en die dáárvoor. Omdat het bij mij al drie of vier keer dezelfde waarde was, had ik al heel lang 5.3% geschreven.
Misschien denken nieuwe mensen wel dat ik er mee lach als ik dat zo schrijf. Of misschien geloven ze het niet. Nog de dag voor deze uitslag werd er op een bijeenkomst over mij een grapje gemaakt dat ik geen echte diabeet ben. Dat ik maar op het forum kom om mee te doen met de anderen :)
Dat komt dan ook omdat 5.3% een waarde is van iemand die geen diabetes heeft. Normale mensen hebben een HbA1c tussen 4 en 6%, dus mijn waarde van toen gaf ook geen indicatie meer dat ik diabetes heb. Geloof me, ik heb het hoor! Zonder insulinepomp lig ik binnen een dag of twee op de spoed.
Nu is het dus wat hoger. Maar 5.6% is nog altijd een waarde van een niet-diabeet. Zolang ik onder de 6.5% blijf, vind mijn endocrinoloog zelfs dat ik schitterend bezig ben. Ik mag dus gerust nog wat stijgen vooraleer ik me zorgen moet maken.
Hoe het dan komt deze keer, dat weet ik wel. Een tijd geleden kon ik het voorspellen omdat mijn dagelijkse suikerwaarden op de sensor hoger werden. Het werd ook duidelijk hoger zonder dat ik at. Eerst zag ik het aan de ochtendwaarde die boven de 100 kwam. Als dat eens een keer gebeurt, is dat niet vreemd. Maar toen het dagelijkse kost werd, wist ik dat ik iets moest veranderen.
De aanpassingen die ik toen aan mijn basaal deed, hadden meteen effect. De dagen en weken erna waren lager maar de gemiddelden over 2 maanden die ik af en toe opvraag bleven natuurlijk nog hoog. Ik had dan ook ongeveer deze HbA1c verwacht. De software van de sensor voorspelde een gemiddelde suikerwaarde die overeenkomt met 5.7%. Dat is dus bij deze bevestigd. Gaan we daar nu iets aan doen? Neen hoor. Maar misschien is het volgende keer toch weer beter als ik nog een tijdje Atkins ontbijtjes en lunchkes eet :)
vrijdag 30 november 2012
HbA1c
Ik hoop dat ie weer goed is, maar meestal is dat wel zo. Ik heb weer een 3-maandelijkse controle in het ziekenhuis achter de rug en deze keer hebben we eens niet over geocaching gepraat maar wel over diabetes.
Ik had namelijk heel wat vragen. Het is nogal opvallend dat dat getal bij mij altijd goed is. En dan begint een mens zich af te vragen wat er zo anders is aan mij. Ik ken ondertussen heel wat andere mensen met dezelfde aandoening, maar bijna niemand met die HbA1c.
Het zou te verklaren kunnen zijn door het feit dat ik nog in de honeymoonfase zit. Dat klinkt heel prettig, en eigenlijk is het ook zo. Sommige mensen krijgen de type I diagnose en hebben de komende maanden of jaren bijna geen moeite om een goede regeling van hun diabetes te hebben.
Ik vroeg me dat af, want je kan dat makkelijk testen. Er bestaat een test die meet hoeveel insuline mijn pancreas nog zelf maakt. Hij is namelijk nog niet helemaal dood, je zou kunnen zeggen dat ie terminaal is. Hij functioneert nauwelijks nog, maar hij doet dus nog wel iets. En dat werd blijkbaar ooit getest. En toen bleek dat dat iets er wel was, maar dat het weinig was. Te weinig in elk geval om te zeggen dat ik in die honeymoonfase zit.
Het feit dat die pancreas nog een beetje werkt (ik weet niet of het nu zo nog is want de test gebeurde 2 jaar geleden) zou trouwens niet zo erg veel veranderen. Wij hebben vaak de indruk dat het allemaal van een leien dakje loopt bij mensen die nog een beetje insuline aanmaken, maar dat ontkende hij. Vaak ziet hij zelfs geen verschil bij mensen die uit de honeymoonfase komen en dan plots "gewoon" diabeet zijn. Dat komt gewoon omdat mensen mettertijd meer verstand hebben van koolhydraten en insuline. Ze zullen dus na een jaar beter geregeld zijn en dat compenseert het verlies van insulineproductie in de pancreas.
Ik vind het eigenlijk wel goed nieuws. Wellicht zal mijn pancreas nog een beetje insuline aanmaken. Maar wat het toen was, stelde niet zoveel voor. Het getal weet ik niet, maar ik zat in de "middenmoot" van de diabeten op dat moment. Het wil wel zeggen dat het alleen slechter wordt, maar misschien is dat al gebeurd. En dat ik dus niet binnen enkele jaren plots heel slecht geregeld ben omdat mijn pancreas ineens volledig stopt. Dus het feit dat het bij mij best vlotjes loopt komt vooral door de moeite die ik doe, door de sensor die ik draag en door 't feit dat ik gewoon geluk heb dat mijn suikerwaardes redelijk goed luisteren naar insuline die ik inspuit. Het grote iedereen is verschillend cliché.
Ik zou ook de test opnieuw kunnen doen maar hij raadt het niet aan. Ten eerste omdat het een agressieve test is. Hij zorgt ervoor dat ik tijdelijk erg ontregeld geraak omdat men glucacon inspuit om te zien hoe de pancreas erop reageert. Glucagon is suiker en daar word ik zeker heel mottig van. Ten tweede omdat de test weinig nieuwe info zou geven. Het feit dat ik weet dat mijn pancreas nog een beetje werkt of niet meer werkt doet niks ter zake. Het verandert niks aan de behandeling. En dat ie nu zeker geen wonderen meer doet, dat weten we al uit de vorige test.
Ik heb nog iets bijgeleerd. Brittle diabetes zal ik wellicht nooit hebben. Dat is een compleet ontregelde diabetes. Ik wist trouwens ook niet dat het vaak een psychisch probleem is, dus brittle patiënten hebben vaak gewoon diabetes type I maar zijn onmogelijk te regelen. Hormonen en gemoed spelen dan een grote rol, maar lichamelijk is er vaak geen verschil met wat ik nu heb.
Ah ja, ik heb nog iets bijgeleerd. Maar dat wist ik eigenlijk al. Ze kennen niks van sensoren en niks van software om mijn pomp uit te lezen. Of het een goed idee was om een Dexcom aan te schaffen? Hmmm... Dexcom? Ja, ons ander ziekenhuis heeft wel een patiënt die dat eens heeft gebruikt. Daar stopte de kennis. Da's niet erg hoor, nu trek ik ook mijn plan hè ;-)
Ik had namelijk heel wat vragen. Het is nogal opvallend dat dat getal bij mij altijd goed is. En dan begint een mens zich af te vragen wat er zo anders is aan mij. Ik ken ondertussen heel wat andere mensen met dezelfde aandoening, maar bijna niemand met die HbA1c.
Het zou te verklaren kunnen zijn door het feit dat ik nog in de honeymoonfase zit. Dat klinkt heel prettig, en eigenlijk is het ook zo. Sommige mensen krijgen de type I diagnose en hebben de komende maanden of jaren bijna geen moeite om een goede regeling van hun diabetes te hebben.
Ik vroeg me dat af, want je kan dat makkelijk testen. Er bestaat een test die meet hoeveel insuline mijn pancreas nog zelf maakt. Hij is namelijk nog niet helemaal dood, je zou kunnen zeggen dat ie terminaal is. Hij functioneert nauwelijks nog, maar hij doet dus nog wel iets. En dat werd blijkbaar ooit getest. En toen bleek dat dat iets er wel was, maar dat het weinig was. Te weinig in elk geval om te zeggen dat ik in die honeymoonfase zit.
Het feit dat die pancreas nog een beetje werkt (ik weet niet of het nu zo nog is want de test gebeurde 2 jaar geleden) zou trouwens niet zo erg veel veranderen. Wij hebben vaak de indruk dat het allemaal van een leien dakje loopt bij mensen die nog een beetje insuline aanmaken, maar dat ontkende hij. Vaak ziet hij zelfs geen verschil bij mensen die uit de honeymoonfase komen en dan plots "gewoon" diabeet zijn. Dat komt gewoon omdat mensen mettertijd meer verstand hebben van koolhydraten en insuline. Ze zullen dus na een jaar beter geregeld zijn en dat compenseert het verlies van insulineproductie in de pancreas.
Ik vind het eigenlijk wel goed nieuws. Wellicht zal mijn pancreas nog een beetje insuline aanmaken. Maar wat het toen was, stelde niet zoveel voor. Het getal weet ik niet, maar ik zat in de "middenmoot" van de diabeten op dat moment. Het wil wel zeggen dat het alleen slechter wordt, maar misschien is dat al gebeurd. En dat ik dus niet binnen enkele jaren plots heel slecht geregeld ben omdat mijn pancreas ineens volledig stopt. Dus het feit dat het bij mij best vlotjes loopt komt vooral door de moeite die ik doe, door de sensor die ik draag en door 't feit dat ik gewoon geluk heb dat mijn suikerwaardes redelijk goed luisteren naar insuline die ik inspuit. Het grote iedereen is verschillend cliché.
Ik zou ook de test opnieuw kunnen doen maar hij raadt het niet aan. Ten eerste omdat het een agressieve test is. Hij zorgt ervoor dat ik tijdelijk erg ontregeld geraak omdat men glucacon inspuit om te zien hoe de pancreas erop reageert. Glucagon is suiker en daar word ik zeker heel mottig van. Ten tweede omdat de test weinig nieuwe info zou geven. Het feit dat ik weet dat mijn pancreas nog een beetje werkt of niet meer werkt doet niks ter zake. Het verandert niks aan de behandeling. En dat ie nu zeker geen wonderen meer doet, dat weten we al uit de vorige test.
Ik heb nog iets bijgeleerd. Brittle diabetes zal ik wellicht nooit hebben. Dat is een compleet ontregelde diabetes. Ik wist trouwens ook niet dat het vaak een psychisch probleem is, dus brittle patiënten hebben vaak gewoon diabetes type I maar zijn onmogelijk te regelen. Hormonen en gemoed spelen dan een grote rol, maar lichamelijk is er vaak geen verschil met wat ik nu heb.
Ah ja, ik heb nog iets bijgeleerd. Maar dat wist ik eigenlijk al. Ze kennen niks van sensoren en niks van software om mijn pomp uit te lezen. Of het een goed idee was om een Dexcom aan te schaffen? Hmmm... Dexcom? Ja, ons ander ziekenhuis heeft wel een patiënt die dat eens heeft gebruikt. Daar stopte de kennis. Da's niet erg hoor, nu trek ik ook mijn plan hè ;-)
maandag 21 mei 2012
5.3 %
Mijn nieuwe HbA1c is binnen. Vorige keer stond ik op 5.5%. Nu is dat 5.3%. Wat dus al geweldig goed was, is nu nog beter. Als je hier geen jota van snapt, dat is niet erg. Het is de waarde van mijn bloedglucose op langere termijn. Het geeft aan hoe het gesteld is met mijn gezondheid, en het zegt een beetje hoe goed ik mijn best doe. Als ik onder de 7 of 6.5 zit is de dokter heel blij. Dat is een mooi streefdoel voor mensen met diabetes type 1. Mensen die geen diabetes hebben schommelen tussen 4 en 6.
Maar ik zit dus flink onder die 7, en ben nog wat gezakt. Uiteraard was mijn endocrinoloog in de wolken. Dat is ie altijd hoor, en deze keer was het niet anders. Het driemaandelijks onderzoek werd al viermaandelijks. Mijn casus is niet spannend genoeg om nauw op te volgen, hij kan er toch nooit iets zinnig over zeggen. Vorige keer vroeg ie zelf toen ik binnenkwam of ik iets slecht kon bedenken in de data die voor hem lag. Dat dat niet zo was heeft ie toen beaamd.
Een kleine aanpassing aan mijn insulinepomp was er toch gebeurd. Vandaag wou ie weten of dat geholpen had. Af en toe had ik te lage suikerwaarden 's nachts en nu wou ie zien of dat was opgelost. Dat was niet echt zo, want af en toe zag ie er nog. Ik vond dat vreemd want ik herinner me er geen. Tot ie een aantal exacte dagen en uren zei waar de waarde te laag was. Dan kon ik in mijn iPhone app zien wat er op dat moment misliep. Als er iets vreemd gebeurt met mijn suiker noteer ik dat in mijn diabetesdagboek op de iPhone. Voor een warhoofd zoals ik doe ik dat precies wel juist. Toch wel vreemd hè ?
Dan bleek dus dat het niet om nachtelijke hypo's ging, maar die momenten was ik gewoon wakker. Het waren momenten die ik 's nachts in een bos heb doorgebracht tijdens het geocachen. Af en toe is dat toch een behoorlijke inspanning en ik heb soms te weinig chocoladekoeken gegeten om mijn suiker op peil te houden. Dan piept de sensor en dan eet ik een koek. Maar ik sta dan wel een tijdje laag, wat dus geen kwaad kan. Het komt dus niet door een slechte instelling van de pomp, maar door een inspanning van de pomper.
Het woord was gevallen. Geocachen? Wat is dat? En waarom doe je dat 's nachts? Vijf minuten waren we aan 't praten geweest over de suikertjes. Eigenlijk was alles gezegd en mijn gewicht was weer goedgekeurd. Een standaardonderzoek van bloeddruk en voetproblemen ging snel want ondertussen was ik druk bezig om uit te leggen dat je sommige cachen best 's nachts doet omdat je op gekke plaatsen komt. Plaatsen die volgens de wet wel openbaar zijn maar waar je overdag vreemde blikken zou krijgen. Of sommige cachen moet je wel 's nachts doen omdat je tips in UV licht moet lezen. Dat vond ie fascinerend
De consultatie van 20 minuten was snel voorbij. Daarvan gingen 5 minuten over de suiker en 15 over de hobby.
En dat ik nu meer koeken moet eten. Ik verdien tussendoortjes. Een diabeet heeft het zo al lastig genoeg om zijn waarden goed te houden dat een koek tussendoor geoorloofd is. Liefst met chocolade als je te laag staat, dan stijg je sneller.
Het zijn niet mijn woorden. Het is waarachtig doktersadvies ;-)
Maar ik zit dus flink onder die 7, en ben nog wat gezakt. Uiteraard was mijn endocrinoloog in de wolken. Dat is ie altijd hoor, en deze keer was het niet anders. Het driemaandelijks onderzoek werd al viermaandelijks. Mijn casus is niet spannend genoeg om nauw op te volgen, hij kan er toch nooit iets zinnig over zeggen. Vorige keer vroeg ie zelf toen ik binnenkwam of ik iets slecht kon bedenken in de data die voor hem lag. Dat dat niet zo was heeft ie toen beaamd.
Een kleine aanpassing aan mijn insulinepomp was er toch gebeurd. Vandaag wou ie weten of dat geholpen had. Af en toe had ik te lage suikerwaarden 's nachts en nu wou ie zien of dat was opgelost. Dat was niet echt zo, want af en toe zag ie er nog. Ik vond dat vreemd want ik herinner me er geen. Tot ie een aantal exacte dagen en uren zei waar de waarde te laag was. Dan kon ik in mijn iPhone app zien wat er op dat moment misliep. Als er iets vreemd gebeurt met mijn suiker noteer ik dat in mijn diabetesdagboek op de iPhone. Voor een warhoofd zoals ik doe ik dat precies wel juist. Toch wel vreemd hè ?
Dan bleek dus dat het niet om nachtelijke hypo's ging, maar die momenten was ik gewoon wakker. Het waren momenten die ik 's nachts in een bos heb doorgebracht tijdens het geocachen. Af en toe is dat toch een behoorlijke inspanning en ik heb soms te weinig chocoladekoeken gegeten om mijn suiker op peil te houden. Dan piept de sensor en dan eet ik een koek. Maar ik sta dan wel een tijdje laag, wat dus geen kwaad kan. Het komt dus niet door een slechte instelling van de pomp, maar door een inspanning van de pomper.
Het woord was gevallen. Geocachen? Wat is dat? En waarom doe je dat 's nachts? Vijf minuten waren we aan 't praten geweest over de suikertjes. Eigenlijk was alles gezegd en mijn gewicht was weer goedgekeurd. Een standaardonderzoek van bloeddruk en voetproblemen ging snel want ondertussen was ik druk bezig om uit te leggen dat je sommige cachen best 's nachts doet omdat je op gekke plaatsen komt. Plaatsen die volgens de wet wel openbaar zijn maar waar je overdag vreemde blikken zou krijgen. Of sommige cachen moet je wel 's nachts doen omdat je tips in UV licht moet lezen. Dat vond ie fascinerend
De consultatie van 20 minuten was snel voorbij. Daarvan gingen 5 minuten over de suiker en 15 over de hobby.
En dat ik nu meer koeken moet eten. Ik verdien tussendoortjes. Een diabeet heeft het zo al lastig genoeg om zijn waarden goed te houden dat een koek tussendoor geoorloofd is. Liefst met chocolade als je te laag staat, dan stijg je sneller.
Het zijn niet mijn woorden. Het is waarachtig doktersadvies ;-)
vrijdag 23 september 2011
HbA1c
Dat is Chinees voor bloedsuiker. Maar dan op een langere termijn. De HbA1c waarde geeft aan hoe hoog je bloedsuiker de afgelopen maanden is geweest. Bij iemand die geen diabetes heeft, zal dit getalletje zo tussen de 4 en de 6% zitten. Dokters wijzen diabetici met het vingertje als ze boven 6,5% zitten.
Elke 3 maanden wordt mijn bloed getest in het ziekenhuis om dit getalletje in het oog te houden. Het is dan ook telkens in spanning afwachten hoe hoog het nu weer staat. Examenstress!
Gisteren was het weer zo ver. Ik ben bij mijn endocrinoloog geweest en men heeft bloed afgenomen. Vandaag in spanning de mailbox in 't oog gehouden, en ik kreeg een verlossend antwoord: 5,4%. Dat is dus heel goed. Ne kus van de meester en een bank vooruit.
Maar dit keer was het net een beetje anders. Ik heb sinds begin augustus die insulinepomp, en ik was toch wel benieuwd of het iets aan de waarde zou veranderen. Dat is alvast gelukt, want voor de pomp was het 5,6% (hoger=slechter). Geen groot verschil, maar de reden om die pomp te vragen was ook niet om dat getal te verbeteren.
Ik was met die oude waarden al heel tevreden. Ik wou gewoon meer vrijheid, meer controle en ik wou me fitter voelen. Dat is allemaal gelukt, en het getalletje zegt daar niets over. Maar als het getalletje nu zou gestegen zijn, zou ik een probleem hebben. Meestal gaan de mensen net aan de pomp omdat ze de bloedsuiker niet goed geregeld krijgen, maar ik dus niet. Als natuurlijk zou blijken dat ik met de pomp slechtere waarden haal (dat kan bijna niet hoor), dan moest ik wel bijsturen.
Voor de rest was de consultatie met mijn endo (zo noem ik hem, hij zegt: Jan, ik zeg: endo) heel goed. Uit de massa data die mijn pomp op de website zet (en die de endo dus kan raadplegen) zocht hij aandachtspuntjes. Die waren er niet. Of ik op 4 september iets raar had gegeten kon ik antwoorden: neen. De logfile in mijn iPhone zou het weten, en die zei niks. Verder geen rariteiten. Wel 1 hypootje vorige zondag, na de geocache. Maar als ik hem kan verklaren is alles OK. En dat kon ik want mijn iPhone wist het nog. Het blijft toch wel een beetje een mondeling examen.
Dan maar op de weegschaal. Ja, zegt ie... als je nu eens was bijgekomen. Ik vraag waarom. Ah, dan had ik toch op z'n minst één punt van kritiek kunnen geven, lacht hij. Nu was er 700gr af. En dat was nog inclusief Geox, die moesten eigenlijk nog uit.
Bon, we zijn nu weer gerust voor drie maanden. Ik ben blij dat het overschakelen naar de pomp zo vlot is verlopen en blij met mijn Chinees getal. Ik heb me voorgenomen om als streefdoel onder de 6% te blijven. Niet heiliger zijn dan de paus. Als je dokter vraagt om onder de 6,5% te blijven lijkt me dat een goed idee.
Elke 3 maanden wordt mijn bloed getest in het ziekenhuis om dit getalletje in het oog te houden. Het is dan ook telkens in spanning afwachten hoe hoog het nu weer staat. Examenstress!
Gisteren was het weer zo ver. Ik ben bij mijn endocrinoloog geweest en men heeft bloed afgenomen. Vandaag in spanning de mailbox in 't oog gehouden, en ik kreeg een verlossend antwoord: 5,4%. Dat is dus heel goed. Ne kus van de meester en een bank vooruit.
Maar dit keer was het net een beetje anders. Ik heb sinds begin augustus die insulinepomp, en ik was toch wel benieuwd of het iets aan de waarde zou veranderen. Dat is alvast gelukt, want voor de pomp was het 5,6% (hoger=slechter). Geen groot verschil, maar de reden om die pomp te vragen was ook niet om dat getal te verbeteren.
Ik was met die oude waarden al heel tevreden. Ik wou gewoon meer vrijheid, meer controle en ik wou me fitter voelen. Dat is allemaal gelukt, en het getalletje zegt daar niets over. Maar als het getalletje nu zou gestegen zijn, zou ik een probleem hebben. Meestal gaan de mensen net aan de pomp omdat ze de bloedsuiker niet goed geregeld krijgen, maar ik dus niet. Als natuurlijk zou blijken dat ik met de pomp slechtere waarden haal (dat kan bijna niet hoor), dan moest ik wel bijsturen.
Voor de rest was de consultatie met mijn endo (zo noem ik hem, hij zegt: Jan, ik zeg: endo) heel goed. Uit de massa data die mijn pomp op de website zet (en die de endo dus kan raadplegen) zocht hij aandachtspuntjes. Die waren er niet. Of ik op 4 september iets raar had gegeten kon ik antwoorden: neen. De logfile in mijn iPhone zou het weten, en die zei niks. Verder geen rariteiten. Wel 1 hypootje vorige zondag, na de geocache. Maar als ik hem kan verklaren is alles OK. En dat kon ik want mijn iPhone wist het nog. Het blijft toch wel een beetje een mondeling examen.
Dan maar op de weegschaal. Ja, zegt ie... als je nu eens was bijgekomen. Ik vraag waarom. Ah, dan had ik toch op z'n minst één punt van kritiek kunnen geven, lacht hij. Nu was er 700gr af. En dat was nog inclusief Geox, die moesten eigenlijk nog uit.
Bon, we zijn nu weer gerust voor drie maanden. Ik ben blij dat het overschakelen naar de pomp zo vlot is verlopen en blij met mijn Chinees getal. Ik heb me voorgenomen om als streefdoel onder de 6% te blijven. Niet heiliger zijn dan de paus. Als je dokter vraagt om onder de 6,5% te blijven lijkt me dat een goed idee.
Abonneren op:
Posts (Atom)