Kattenluik

We hadden al een tijd lang een ideetje om dit kattenluik te installeren. Normaal doen mensen op een tiende verdieping dat niet, maar dit is een speciaal geval. We hebben een kamertje gereserveerd voor de twee huisdieren, maar ze zouden beter vanuit dit kamertje rechtstreeks in de woonkamer terecht kunnen. Dat scheelt ons een pak ellende en kattenhaar op de rode tapis-plein in de gang. Het zou hen ook een half appartement ruimte geven om te overnachten in plaats van het ene kamertje.



Nu lijkt dat niet zo moeilijk, je moet enkel het kattenluik aftekenen en dan veel gaatjes in de muur boren.





Maar dit gebeurde er toen we dat probeerden:










Nu zijn betonijzers geen probleem, die krijg je er zo uit met een Dremel










Dit was wel een probleem natuurlijk! Er zit een elektrische leiding in de weg. Onder toezicht van de expert lukte het loskoppelen nog net :)









Nog tijdens de werken was mijn zorg dat de poezen het gat niet zouden durven gebruiken blijkbaar ongegrond.











Daarna moest ik dus de kabels verlengen en de plastic buis vervangen door een grijze flexibele darm...









... die langs de andere kant werd ingemetseld...











... en daarna wit geschilderd.

En durven ze het gat nu gebruiken? 

Als je de deur openhoudt, wil madam wel binnenkomen. 

Anders niet ;)

Een compromis TV

Het hoort er echt gewoon bij en dat was op voorhand al duidelijk afgesproken. Niemand wil graag een stap achteruit zetten, dus als je verhuist, doe je dat met de bedoeling om op z'n minst beter af te zijn dan voorheen.

Eén keer was dat niet zo en dat heeft te maken met compromissen sluiten. Mijn prioriteiten zijn namelijk compleet tegengesteld aan die van mijn huisgenoot. Toen ik mijn huis verkocht om in zijn appartement te gaan wonen, was dat voor mij dan ook een behoorlijke stap achteruit. Hoewel de omgeving zei dat ik van een oud krot naar een splinternieuw nieuwbouwappartement ging, voor mij voelde het anders aan. Ik gaf ruimte op en vrijheid om mijn ding te kunnen doen.

Nu is dat dus anders, mits de nodige afspraken en compromissen. Een relatie is geven en nemen zegt men, toch? Eén van de punten was dus dat ik vroeger in mijn huis in elke kamer een televisietoestel had. Tot nu toe werd het in de nieuwe woonst - die het compromis moet zijn tussen het oude krot dat ik bewoonde en de mooie nieuwbouw die mijn ventje in zijn bezit had - onder het mom van dat compromis een beetje afgehouden.

Maar tijden veranderen en toen ik recent plots opdrachten kreeg op regelmatige basis in de keuken, kon ik dat moeilijk laten voor wat het was.

Daarom is er nu dus dit TV toestel verschenen dat me gezelschap gaat houden als ik nog eens tweeëntwintig porties puree ga bereiden.
Ik vermoed dat het met andere gerechten ook werkt ;-)


Alleen is er één probleem met het compromis. De keerzijde is namelijk dat een TV toestel geen bezwaar is op de meeste plaatsen, maar er bestaat een zichtbare allergie tegen kabels die tegen een muur liggen. Merk op dat je er hier al twee ziet, maar dat wordt opgelost. Maar de bron van het probleem was dus vooral dat er in de keuken geen aansluiting ligt voor kabeltelevisie.


Dit is het wondermiddel dat het compromis zal redden. Het is een draadloze klank- en beeldverbindig die net dat doet wat we nodig hebben.

Dit is de zender die boven het aansluitpunt van de kabeltelevisie hangt in de woonkamer.




Als ik een uitzending wil volgen in de keuken, zal ik deze twee antennes openklappen en het blauwe lichtje geeft aan dat de draadloze uitzending een feit is. Ik kies ook hier op dit toestel de zender die ik in de keuken zal bekijken.


Het ontvangertje heeft dezelfde onderdelen maar is wat kleiner van vorm.

Voorlopig ligt het gewoon op de TV houder die het toestel aan de muur bevestigt en wat flexibiliteit geeft.

Dat kan beter, want de kwaliteit van de ontvangst hangt sterk af van de positie die je met de draaibare antennes kan kiezen. Als het ontvangertje los ligt, is dat dus niet ideaal en moet ik vaak een draai geven aan de antennes om de uitzending vlekkeloos te volgen.


En als je nu denkt dat ik onverantwoord zotte kosten doe, heb je 't helemaal mis. Dit is allemaal materiaal dat in bergingen en ingebouwde kasten terug was te vinden, ik moest gewoon de puzzelstukjes in elkaar passen en enkele gaatjes boren.

Dat onverantwoord zotte kosten doen is dus ooit wel gebeurd, alleen heb ik al geen idee meer waarom ik dit speelgoed ooit kocht. Het zal toen wel ergens in een plan gepast hebben.

Feit is dat het nu goed van pas komt :)

Het blijft wel de kattenkamer !

Ik heb toch het plan opgevat om de werkkamer slash kattenkamer meer op te eisen door er een bidet te plaatsen en een extra kastje voor de etsbak.

De katten hebben vandaag een duidelijk statement gemaakt dat het toch vooral de kattenkamer blijft !

Een warmwatercircuit

Het grote zurenplan komt één stapje dichterbij. Het niet-lekkende bidet was een stap die me even op de borst deed kloppen. Nu volgt een essentieel onderdeel: de zuurbak.

Niet helemaal juist, want hij staat er nog niet. Maar ik ben één stap verwijderd om hem uit de kelder naar hier te verhuizen. Er is immers een bescherming nodig rond het plastieken bakje waar het bijtend zuur in zit waarmee ik printplaten ets. Ik kreeg de tip om een ander soort zuur te gebruiken, iets dat moderner is en minder gevaarlijk voor je kledij. Misschien doe ik dat ook wel, maar dan nog zou dit systeem zijn nut hebben.

Er komt dus eerst een kastje waar het zuur in staat. Er wonen twee katten in deze kamer en we willen niet dat ze het bakje gaan omkieperen of erger nog: dat ze benieuwd zijn hoe het smaakt. Het zuur moet dus in dit kastje staan, maar niet zonder extra bescherming.

Dat is niet meer dan deze plastic bak die ik vul met enkele centimeters water. In dat water plaats ik dan het bakje met het zuur en het plan is dat dit altijd zo zal blijven staan. Ik wil dus nooit de grote plastic bak of het kleine bakje verplaatsen. Ik ga ook het kastje vastmaken aan het bureau en het bureau verankeren in de muur. Je zal dus nooit per ongeluk tegen het kastje kunnen duwen en daardoor het zuur omver gooien.

Daarom heb ik deze extra kraan in het kastje gemonteerd. De kraan geeft gloeiend heet water dat rechtstreeks van de boiler komt, zonder mengkraan. Daar heb ik meteen een kapitale fout gemaakt omdat de grijze plastic buis enkel koud water verdraagt. Maar dat zal in de praktijk geen probleem zijn als mijn plan werkt.




Bovenaan moest achter de warme leiding van het bidet dit tussenstuk met een extra stopkraan voorzien worden.

En weer was alles (bijna) van de eerste keer waterdicht.

Ik leer het nog :)

Er klopt iets niet in mijn redenering hè. Hoe kan je nu een bak met water altijd laten staan zonder hem ooit leeg te gieten? Het water moet trouwens heet zijn om het zuur te verwarmen tot zo'n 40°C. Maar de plastic bak heeft geen afvoer, en zelfs al zou me dat lukken, de bak staat te laag om aan een afvoer te bevestigen in deze kamer.

Daarom stond er dus een zwart bakje met batterijen op de foto hierboven. In de plastic bak zal dit Chinese pompje zorgen dat het water kan weggepompt worden uit de plastic bak als de job erop zit.

Sterker nog, in het uiteindelijke plan is er een microcontroller voorzien die de temperatuur van het water op peil zal houden door de kraan te openen met een ventiel dat nu nog ergens in een Chinees postkantoor ligt. Het ventiel zal extra warm water toevoegen en de pomp zal het afkoelende water afvoeren. De microcontroller zal ook het waterpeil kennen met een sensor die al klaar ligt.


Maar dat is allemaal voor later. Nu was de enige vraag: is het pompje sterk genoeg om de job die het normaal in een aquarium doet, hier ook aan te kunnen? Ik moet immers meer dan een meter hoogte omhoog pompen.

Het antwoord is: bijna. Dit is nu geen spectaculair debiet, zeker als je weet dat het buisje maar 6mm dik is. Maar het werkt dus wel. Gelukkig kan het pompje 12 volt verdragen, en nu geef ik het slechts 6. Het uiteindelijke debiet gaat dus veel beter zijn.

Daar zie ik dus geen enkel probleem :)

Het lekt niet !

Die vorige nog wel hoor, nog een heel klein beetje. Maar de volgende stap was veel groter dan dat. Ik had al eventjes mooi een foto kunnen nemen van het bidet dat dus op die ingekorte bureau moest komen te staan, maar nu was het dus the real thing.

Dat moest natuurlijk nog warm water, koud water en een afvoer krijgen. En die lag daar dus helemaal niet. Twee bezoekjes aan de Hubo verder had ik alle juiste onderdelen om oude loodgieterij aan nieuwe buizen aan te sluiten en vandaag was er de ultieme test.

En ik ben geslaagd ! Een schoonheidswedstrijd zal ik er niet mee winnen, maar dat was ook niet de bedoeling. Het enige dat telt is: het lekt niet! Voor de duidelijkheid: op de foto staat alles wel aangesloten zonder lekken, maar de definitieve plaats moet nog uitgemeten worden.

Maar dit keer dus alles goed vanaf de eerste poging. Dat is behoorlijk straf, want enkele technieken had ik nog nooit gebruikt.

Zo heb ik gebruik gemaakt van afvoerbuizen die je moet verlijmen, en dat was nieuw voor me. Het blijkt veel eenvoudiger te zijn dan de snelkoppelingen die ik vroeger gezwind in elkaar probeerde te schuiven met wisselend succes. Dit is dus stukken goedkoper, veel steviger blijkbaar is de kans op lekken heel kein. Je moet het alleen ooit één keer proberen.

Een tweede nieuwigheid voor mij is iets dat je in principe helemaal niet mag doen (denk ik). Ik heb de waterleiding afgetakt aan een bestaande lavabo na de stopkraantjes. Maar ik heb daar een enorm goede reden voor: op deze manier moest ik de hoofdkraan niet dichtzetten. Ik weet van de afbraak van het bidet dat dat enorm gevaarlijk is wegens veel te oud en kans op fonteinen als je de hoofdkraan verkeerd opent of sluit.

Door af te takken na de twee stopkraantjes van de lavabo aan de overkant van het kamertje, kon ik gewoon even die kleine kraantjes dichtdraaien om de werken uit te voeren.

Dat wil dus ook zeggen dat de koperen buizen slechts de 10mm modelletjes zijn, en die kan je makkelijk op rol kopen zodat je geen eindeloos bochtenwerk moet uitvoeren. Elegant is het niet, waterdicht wel :)

En het gaat heel vlot:

Nu alleen nog een oplossing voor de muur achter de bureau, want die moet bijtend-zuur-bestendig worden. Hoe dat in de praktijk moet, weet ik nog niet helemaal zeker maar hier werd eventjes hardop nagedacht over simpele witte tegeltjes zelf plaatsen.

Lap! Weer iets nieuws ;-)

Het appartement is te klein!

De afbraak liep bijna vlotjes, als je even het lek buiten beschouwing houdt. Ik laat het nog even voor wat het is en hoop stiekem dat er na een tijdje zo weinig druppels uitkomen dat ze spontaan verdampen.

De opbouw, dat is een ander paar mouwen. Het probleem is dus dat er te weinig plaats is. Help, het appartement is te klein! 225 vierkante meter en vijf slaapkamers, maar ik kom niet toe ;-)

Het probleem is dat deze werkplaats al overgenomen werd van de katten. Ze moesten dus al een heel pak ruimte inleveren, hoewel de bakjes met elektronicaspulletjes heel fijn kattenspeelgoed zijn. Ik hoor ze in elk geval niet klagen.

Aan de overkant van mijn werkbank staan dus inmiddels deze opbergbakken die niet veel ruimte wegnemen omdat ze slechts 28 cm diep zijn. Maar de muur is wel bijna volledig bedekt. Het bidet dat ik nodig heb zal tegen deze muur moeten staan, en het moet op een hoogte van één meter komen om de afvoerbuis te laten afwateren naar de lavabo aan de overkant.

Daarom heb ik dus dit moeten verzinnen. Een extra bureau die naar het containerpark moest heb ik ontdaan van 15 cm diepte en nu staat het bidet op de plaats waar het hoort te staan. Ik heb die hoogte dus nodig voor de afwatering en het is ook ergonomisch voor de rugpatiënt.

Onder het bureau komt een kleine afgesloten kastje met een grote plastic bak waar een kleine plastic bak in past. De grote zal warm water nodig hebben om de kleine op te warmen die het zuur bevat.

Het was trouwens niet eenvoudig om dit op maat te zagen, want de bovenplaat kan niet meer bevestigd worden met de originele meubelverbindingen als je er 15cm afzaagt. Deze Brico-oplossing is niet elegant maar heel erg efficiënt en toch erg stevig.

Er blijft trouwens plaats over onder het bureau, en die krijgen de katten terug om hun kleine en grote boodschap te doen. Boven de kattenbak is dat ook nog plaats, dus naast het bidet komt de CNC machine die ik nog moet maken.

Dan staat dus elke vierkante centimeter vol in dit kamertje.

Ik zeg het, het appartement is te klein! ;-)

Help, een lek!

Toen ik zei dat mijn PCB ontwikkeling zo irritant werd, werd er een plan gemaakt waarvan stap één nu gezet is. Dat was meer een samenloop van omstandigheden: ik heb een extra wasbak nodig die straffe zuren moet verdragen en mijn huisgenoot had al langer een irritatie geformuleerd over de badkamer die een extra sanitair onderdeel bevat dat niet gebruikt wordt.

Wist je trouwens dat je, indien je een bidet (want daar gaat het over) wenst te gebruiken, je best met je gezicht naar de kraan gaat zitten? Ik moest even de wikipedia pagina aanspreken om deze pagina te schrijven en ben daar wat van geschrokken. Van het feit dat het ook billenbadje genoemd wordt, ook :D

Soit, het was dus niet in gebruik en het moet eruit. Nu ben ik geen loodgieter, maar heb toch in het verleden een eigen huis verbouwd waar die kwaliteiten soms nodig waren. Ik ken dus nog iets van kneloppelingen zoals deze die ik nu heb bevestigd aan de buizen van het koude en warme water die ik heb afgezaagd. Enkel de bovenste is afgezaagd, de onderste is alleen dichtgeschroefd op de plaats waar een kraan stond.

Nu moet je eerst toegeven dat er nu veel plaats is in de nieuwe omgeving, maar het witte bakje staat natuurlijk nog in de weg. Het lekt dus, en ik weet niet hoe ik dat moet oplossen. Ik heb de buis eerst ontdaan van de oude zwarte verf en er dan van die witte teflontape rond gedraaid omdat de buis niet glad is na het bewerken met een Dremel.

Wellicht was dat geen goed idee, en misschien is dat de reden van de lek. Ondertussen is de schroef al zo hard aangedraaid dat ik bang word dat ik bij een volgende poging stukken maak, dus dat is geen optie meer.

Of misschien moet ik me helemaal geen zorgen maken? De dag van de werken werd er wel wat water opgevangen, maar ik krijg de indruk dat het elke dag minder wordt. Nu is het zelfs bijna volledig droog gebleven.

Tenzij de katten het gebruiken als drinkbakje zonder dat ik het weet ;)

PCB sunday irriteert !

Het wil echt niet meer lukken. Ik zou nu net zoals enkele weken geleden een boel printplaatjes kunnen posten die mislukt zijn, maar dat ga ik je besparen. Het wordt ook redelijk eentoning.

Er zijn twee principiële problemen, en die wil ik allebei aanpakken. Ze staan ook zeker niet los van elkaar.

Het eerste punt is gewoon dat ik te weinig geduld heb. Ik leer elke keer wel weer iets bij tijdens het proces, maar de volgende keer ben ik weer te snel en maak dezelfde fout. En er kan enorm veel fout lopen, zeker als je - zoals dat nu het plan is - zelf ook fotogevoelige printen wil maken.

Probleem één zit in de lengte van de procedure. Dit is hoe ik het nu doe:

1. ik ontwerp de print in FreePCB, een gratis CAD programma voor prinplaten
2. omdat die software niet kan afdrukken, moet ik printscreens nemen van het ontwerp en alles verkleinen tot de verhoudingen kloppen. Ik moet dus enkele keren afdrukken en zien of een chip echt past op het afgedrukte ontwerp (in SMD is dat niet simpel met baantjes die 0.8 mm uit elkaar liggen)
3. ik druk alles 2x af op een transparant
4. ik lijm beide transparanten op elkaar (fijn werk met vergrootglas)
5. ik zaag lege koperen printplaatjes op maat
6. met een spray met fotogevoelige lak maak ik de printjes zelf fotogevoelig (in een donkere kamer)
7. de printjes moeten 30 minuten drogen in een oven op 70° (alles moet helemaal donker zijn, ik moest ook het lichtje van de oven verwijderen)
8. ik plaats de twee transparanten op de print (alles nog steeds in 't donker) en ik belicht de print twee minuten in mijn UV lichtbak 
9. in een NaOH oplossing (wc ontstopper verdund met water) ontwikkel in de print (ik gebruik nu vaak professionele ontwikkelaar, dat is herbruikbaar. Ontstopper werkt niet meer na een uur)
10. in een oplossing van Fe3Cl (geel bijtend zuur), verdund met water en aangelengd met zoutzuur ets ik de print 
11. de resterende fotolak verwijder ik met aceton

Het eerste probleem is dus dat elk van de elf stappen kan mislopen, en je weet dat niet meteen. Je ziet het pas later in het proces dat er drie stappen terug iets misliep. Dat is behoorlijk frustrerend, als het gebeurt na stap 9 moet je ook je printplaat weggooien. De stappen daarvoor kunnen hersteld worden, meestal herbegin ik dan in stap 6 of als het tegenzit soms vroeger.

Stappen 6 en 7 kan je omzeilen door fotogevoelige printplaten te kopen, maar die zijn voor mijn toepassingen te duur. Als ik voor mezelf een 'robuust' ontwerp wil maken, doe ik het wel, maar de plannen zijn nu vaak geocachewaypoints en ik reken er gewoon op dat je die in veelvoud moet maken wegens vandalenstreken of gewoon diefstal.

Een tijd geleden vond ik goedkope fotogevoelige printplaatjes, maar die heb ik niet meer in gebruik. Het resultaat was slechter dan mijn eigen sprayplaatjes en vaak mislukten ze zelfs volledig.


Maar er is een tweede probleem dat alles nog veel lastiger maakt. Alle stappen gebeuren namelijk in verschillende ruimtes omdat sommige dingen gevaarlijk zijn en sommige dingen geen licht verdragen.

• 1 tot 4: bureau
• 5: werkplaats
• 6 en 7: kelder
• 8 en 9: donkere kamer (zo'n echte met een rode lamp ;) )
• 10: kelder
• 11: keuken

Daar komt bij dat ik als voorbereiding voor stap 10 (etsen) eerst naar de kelder moet om mijn zuur in een bak met warm water te plaatsen. Het zuur moet 30-40 graden zijn en dat lukt enkel door het au bain marie op te warmen. Eerst een half uur, dan nog eens warm water verversen.

Dat is dus gewoon allemaal te veel van het goede. Daarom heb ik beslist, in samenspraak met mijn medebewoners (de katten waren ook akkoord) dat het gedeelte in de kelder weg moet. Dat wil zeggen dat de gevaarlijke dingen nu in de werkkamer zullen gebeuren en dat vraagt grondige aanpassingen.

De bak met bijtend zuur moet in een afgesloten kast komen, en er moet een extra wasbak komen. Ik moet de prinptlaatjes kunnen afspoelen, maar als ik dat in de 'goede' wastafel doe, zal die na een tijd geel uitslaan. Ik spreek uit ervaring uit mijn tienerjaren.

En dit is de oplossing. Mijn ventje irriteert zich mateloos aan dit ding dat nog in onze badkamer staat. Net zoals hij, dacht ik als kind dat zo'n bidet een voetbad was om je voeten in te wassen. Wellicht vonden onze mama's toen geen woorden om de lichaamsdelen te beschrijven die proper werden in dit wasbakje. 

In elk geval, als ik dit heb uitgebroken en opnieuw heb aangesloten in de werkkamer, zullen er in de toekomst printplaatjes proper worden in dit bakje :)

Vuurwerk Antwerpen 2014

We hebben deze keer eens thuis oudjaar gevierd. Voordeel is dat ik voor de eerste keer ook het vuurwerk echt kon zien. De jaren daarvoor was het te druk of was mijn zicht beperkt door andere dingen ;-)






Vanop de tiende verdieping hebben we daar uiteraard mooie beelden van gemaakt. Ik heb geprobeerd de video en foto's te blenden ;-)

Happy new year !

Arduino gestuurde radiator

Dit lijkt op 't eerste zicht wellicht het simpelste ding dat ik al gemaakt heb. Maar niets is minder waar. Heel lang geleden had ik al beloofd om de radiator in de eetkamer te automatiseren. De dringendste functie was eenvoudigweg: hem kunnen aanzetten :D

Hij zit immers verborgen achter een brede kast en we konden hem enkel aan of uitschakelen voor een lange periode, want je moest dus telkens die zware kast verplaatsen.

Er horen natuurlijk allerlei toeters en bellen bij, maar dat is allemaal nog te vroeg. Voor nu: één plastic kastje met één drukknopje en één LED. Meer moet dat niet zijn ;-)

Maar je zou er van verbaasd staan, wat je daar allemaal al mee kan doen:

1. de radiator is koud, de led is blauw
2. als je de knop indrukt opent de radiator
3. om aan te geven dat ie opent, knippert ie even rood
4. de LED is nu terug blauw en zal langzaamaan rood worden naargelang de radiator opwarmt
5. druk opnieuw op de knop om hem uit te schakelen
6. de LED knippert enkele seconden blauw om aan te duiden dat ie sluit
7. de radiator koelt nu langzaam af en de LED zal stilaan weer blauw worden

Ballen !

Ik wil een kerstboom! ik wil een kerstboom! ik wil een kerstboom!

De jaarlijkse kerstboomfoto's :)