Witte rotsen

Het wordt een jaarlijkse gewoonte, ons geocacheweekend. Maar na twee jaar Ardennen hadden mijn geocachebuddy en ik eens zin in iets anders. Omdat vrijdag een feestdag was, konden we nu met twee overnachtingen op een camping ook echt drie dagen vullen. We kozen dit keer voor een geocacheparadijs: Duinkerke.

Nu ja, als je dat dan voorbereidt, zie je ook dat Calais daar dichtbij ligt. En wie Calais zegt, denkt aan Dover en witte rotsen.

Maar ook in Calais is er al veel van dat te zien.

P&O brengt je dan inclusief wagen voor een prikje naar de overkant, waar we een toertje konden maken op de linkerkant van de rijbaan.

De chauffeur was geslaagd met brio, en hij bracht ons naar dit pareltje: de witte krijtrotsen van Dover:

Toch was het een geocacheweekend en de meeste schatten hebben we op zondag in Duinkerke bovengehaald. En ja, daar zijn ook beelden van:

Filmpje La Roche

Jammer dat ik de "goeie" camera niet bij had. Ook jammer dat de GoPro niet zo lang meer meegaat. Op de camping is er geen USB aansluiting om de batterij op te laden. Maar toch heb ik genoeg beelden gesprokkeld om twee minuutjes film te maken :)

15° en een zonneke

Dat was de voorwaarde om op vakantie te gaan. Ik was student en had dus geen budget. De zomervakantie was nog ver af. Al enkele weken was mijn drinkebroeder aan den toog aan 't vertellen dat we met de fiets naar zee zouden rijden. Wellicht was het mijn idee, want ik was elk jaar zo gebrand op de fietsvakantie dat ik al vroeg tijdens het academiejaar er mee in mijn hoofd zat. En aan de toog komt dat naar boven natuurlijk.

Maar nu was het nog maar maart of april. Het zou belachelijk zijn om dan naar de Ardennen te fietsen, want daar is het nog kouder. Dus het lumineuze idee ontstond om naar zee te fietsen tijdens de paasvakantie. En dat dan maar voor één of twee overnachtingen, met een tentje op een camping. Dat was de eerste vraag: zijn campings die tijd van 't jaar al wel open? We dachten van wel.

Maar er moest een redelijk argument zijn om de tocht te starten. In de kou fietsen of tussen regenbuien, dat was niet ons idee van een plezierige uitstap. Daarom kreeg hij een lumineus idee. Het was gebaseerd op de voorspelling van de weerman. Als er een weerbericht op de televisie zou verschijnen waar er voor de kust 15°C of meer zou voorspeld worden én het icoontje een zonnetje zou tonen, dan zouden we vertrekken. Er mochten wolkjes bijstaan, maar er moest ergens een zonnetje komen piepen.

En we hadden geluk. Ik denk niet dat het toen al Frank was, maar ik hield de weerman dagelijks in 't oog. Tot op de dag dat de voorwaarden voldaan waren. We sprongen op de fiets met tent en rugzak en vertrokken naar de zee. Ik herinner me vooral dat ik de afstand compleet onderschat had. Het was meer dan 120 km fietsen met toen wellicht nog behoorlijk wat kilo's teveel (en ik bedoel niet alleen de bagage). Ik heb enorm afgezien en was stikkapot toen we aankwamen.

We hadden een aperitief voorzien in de vorm van een fles Pisang (of was het al vodka), gemengd met fruitsap. Naar analogie met onze koelmethode in de Ardennen, dat wil zeggen je blikjes bier in een rivier leggen, dachten we dat het zand van het strand onze fles zou koelen. Dat deed het niet, dus de aperitief was te warm. Ik herinner me er toch niks van want ik ben als een blok in slaap gevallen.

Maar 15 graden en een zonneke is sindsdien een begrip.

Dat is net genoeg om plezier te maken ;-)

Filmpje Lesse cache

Filmpje van ons geocache weekend aan de Lesse. Nu weet ik dus ook dat mijn GoPro camera waterdicht is. Mits de juiste attributen te gebruiken :-)

Gelukt

Het is dan toch gelukt vandaag. Eerst een stevig ontbijt, daarna de bus genomen en terug naar de plaats waar de boten in de Lesse worden gekatapulteerd. Dat moet je redelijk letterlijk nemen. Jammer dat mijn GoPro'tje niet aanstond bij de rollercoaster in het begin van de afvaart.

Maar de hele tocht was zalig. Onder de bomen vonden we veel koelte en zelfs twee geocachen. Er ligt er inderdaad ééntje in de Lesse. Wel, niet helemaal... de tags liggen op een eilandje in de Lesse. Je moet er dus door het water wandelen om ze te vinden. Omdat het op die plaats net pokkedruk was, moet het een raar gezicht geweest zijn. Twee nerds (sorry geobuddy :-) ) met een GPS in de hand en ene met een camera op zijn buik. Normale mensen waren aan het zonnen of aan het kajakken. Wij liepen met onze kop tegen een boom en daar hingen inderdaad coördinaten. Een tweede set hebben we niet gevonden, dus dan maar op goed geluk naar de schat gezocht. En inderdaad gevonden, iets verder in een bos. Daarna bleek ook dat we de tweede set niet nodig hadden, maar dat we een rondelletje aan de eerste boom niet gezien hadden. Het is niet makkelijk zo cachen tussen schoon volk :-)

Aan onze camping kwamen we aan een stroomversnelling. Daar stond een fotograaf die deze foto heeft genomen. Voor een prijske kon je hem kopen als je eenmaal was uitgestapt. Hij is wat lelijk omdat ie is afgedrukt met een fotoprinter ter plaatse en dan ingescand. Maar het idee is duidelijk zeker? Ja.. heel plezant dus hé.

Dat is zeker voor herhaling vatbaar. Iemand plannen dit weekend? :-)

"Geocache"

In de planning zat een serieuze tegenvaller vandaag. We hadden een kajaktochtje gepland, gereserveerd en betaald op de camping. De camping speelt een belangrijke rol in de afvaart van de Lesse. Op die plaats is er een kleine waterval en iedereen wordt er zeker nat. Het zorgt voor de nodige drukte op warme dagen en de camping heeft er een aanlegplaats voorzien met de nodige spijzen en dranken.

Maar de reservering telde niet. We hadden de trein genomen naar het volgende dorp om daar de kajak te water te laten. Daar aangekomen bleek dat het papiertje van de meneer van de camping niet telde als reservering. Omdat het zo heet was, waren alle bootjes volzet en konden we misschien rond 15u een bootje krijgen dat reeds was aangekomen en terug vervoerd naar de startplaats. We moesten dus enkele uren wachten, en die hebben we opgevuld met een aardige wandeling met schatten onderweg. Alles onder de koelte van de bomen, gelukkig.

Om 15u bleek er toch niks ter beschikking, en we keerden terug met dezelfde trein. Vergezeld met het originele papiertje waar de dame enkele zinnen met uitroeptekens plaatste om de campinguitbater aan te manen wat voorzichtiger om te springen met hun reservaties. Niet getreurd, want de tocht is uitgesteld naar morgen. Dat is geen afstel. Ze is nu juist gereserveerd bij de juiste dame.

's Avonds hebben we een mooie cache gedaan. De locatie is speciaal, want deze coördinaten roepen echt om in dit bos op deze plaats iets te leggen. Iemand deed dat lang geleden, net toen de dieren stopten met praten. In geocachetermen is dat het jaar 2000. Het is de oudste geocache van België, wellicht van Europa. Hij heet heel origineel "Geocache". Blij dat we daar een smiley konden plaatsen :-)

Ris de veau

We zijn alvast goed begonnen. De rit naar Anseremme ging vlot en we waren ruim op tijd daar, nog voor het donker werd. Als je op hotel gaat maakt dat niet veel uit, maar op een camping heb je best nog een beetje daglicht voor het opstellen van je slaapplaats.

Maar eerst even een klein hapje eten. Omdat we langs Dinant kwamen, gingen we daar een snelle hap zoeken. Helaas geen snackbar, geen frituur. Enkel een mooi restaurant met een fijne cuisine. Ik heb het me zeker niet beklaagd, want er stonden kalfszwezeriken op de kaart. Maar die zijn niet klaar op vijf minuten, en we wilden ook even de sfeer opsnuiven op het aangename terras.

Dus op de camping aangekomen was het pikdonker. Iemand leek enige verantwoordelijkheid te hebben en zei ons dat we best onze tent maar op de wei plaatsten en de volgende ochtend pas aanmelden. Met de zaklamp is dat opstellen vlot gelukt.

Dan toch nog een kleine nachtcache. Daarvoor zijn we toch hier, niet? Aan de brugpijler moet ergens een magnetische schat hangen, maar die vonden we niet. We vonden wel een heel bezorgde Waalse burger die alsmaar riep: qu'est-ce qui ce passe? De zaklampen maakten hem bezorgd en zijn theewater was hoog. Dat we een trésor zochten snapte hij niet. Een gps kende hij niet. Maar dat we niks fout deden had ie toch door toen we hem ontmoetten.

Hij kon met een gerust gemoed gaan slapen, maar of ie dat gedaan heeft dat betwijfel ik. Wij in elk geval wel.

Camping Cache

Onze timing moet perfect geweest zijn. Toch was het al een tijdje gepland, maar dit weekend wordt dus een cacheweekendje in de Ardennen. En ik ga iets doen dat heel lang geleden is. Kamperen !

En omdat het zo heet wordt gaan we ook een poging doen om wat echte vakantiesfeer in de cachen stoppen. Daar hoort dus water bij. In de afvaart van dit stuk van de Lesse kan je verschillende schatten vinden. Er moet een evenwicht blijven tussen schatten zoeken en peddelen, dus ik heb de korte route voorgesteld. Dan stappen we even uit de boot om door de Lesse te wandelen, want voor één multicache heb je zelfs een zwembroek nodig.



Nota voor het lijstje. Zwembroek meenemen. En een goed humeur. Dat zei de juf van de kleuterklas vroeger altijd.

Dat moet ook wel lukken :-)

Nostalgie

Het was steeds weer een hoogtepunt van 't jaar. Moest ik toen scores geven, dan zou dat steevast een 10 zijn. En als het meezit doe ik dat nog één keer. For old times sake.

In mijn jeugdjaren ging ik met de fiets op vakantie. Met een kleine iglotent op pad. Een camping uitzoeken en als enige zorg zien dat er spijs en drank is. Dat ligt niet voor de hand, want er is materiaal voor nodig. Kookgerei en een draagbaar vuurtje voor het avondmaal. Plastic borden en bestek voor het ontbijt. Alles is behelpen en luxe heb je niet. Maar dat is net de charme van het ganse concept.

Toen was het vooral uit budgetaire overwegingen. Nu zal dat minder meespelen. Toen was het voor 10 dagen en nu een weekendje. Toen om te fietsen en nu voor de statistieken. Die van de geocachewebsite bedoel ik dan. Er ligt immers een speciale geocache in Namen. Hij heeft coördinaten met veel nulletjes en elke echte fan moet die gedaan hebben. We kunnen even de grens over richting Frankrijk, want ook het aantal landen staat in de statistieken.

Ik kan nog uitvluchten verzinnen hoor, waarom we per se met een tentje op pad moeten gaan. Maar de bottom line is natuurlijk nostalgie. Als het vroeger zo veel fun was, waarom zou het nu niet meer zo zijn. Mijn geocache buddy dacht er net zo over. En als alles meezit spenderen we binnenkort één weekendje in de Ardennen. In een iglotent. For old times sake :-)

Het mooiste plekje van België

Ik weet het liggen! Het is subjectief natuurlijk, maar ik vind dit al 10 jaar het mooiste plekje van België. Ik leerde het kennen toen ik nog software verkocht voor fitnessclubs. John Harris Fitness had 2 clubs: ééntje in het Radison SAS hotel in Brussel centrum, en ééntje in Chateau du lac in Genval.

Voor het onderhoud van de software gebeurde het dat ik eerst naar Brussel en dan naar Genval reed. Toen is me opgevallen hoe prachtig deze plek is. En dat op een paar kilometer van Brussel. Je komt precies terecht in een paradijs.



En nu gaan we hier op bezoek. Ik heb een kamer geboekt voor mij en mijn ventje binnen enkele weken. Dat was dus de

verrassing voor de jarige. En neen, het werd dus niet aan huis geleverd. De levertijd van drie dagen was een afleidingsmanoeuvre want hij leest hier mee. Het grappige was dat er echt enkele dingen werden geleverd deze week dus dat was een welgekomen extraatje. En ook mijn verjaardagsfeestje gaat niet door dat weekend. Ik heb het verzonnen om de agenda vrij te houden.

Maar het feestje komt nog hoor, wees gerust. Alleen niet dat weekend, want dan zitten we in Genval rond het meer een geocache te doen, te relaxen in het bubbelbad op de kamer (jaja !) of te dineren in het restaurant met zicht op het meer. Nu nog hopen dat het weer meewerkt :-)

Bongo=op

Op 1 augustus 2009 hadden we iets te vieren. Mijn ventje was 40 geworden en we waren 10 jaar samen. We gaven een tuinfeest en iedereen was welkom. We hadden zelfs een springkasteel gehuurd om de kleintjes te entertainen. En deze welkom was er ook bij.

En wat heeft dat nu met vandaag te maken? Awel... we hebben die dag van zeven mensen/koppels/gezelschappen een Bongo bon gekregen. Je weet hoe een grote fan ik ben van bonnen. Eén bon gaf recht op een kasteelweekend, 5 bonnen hebben we in een restaurant verbruikt en de laatste wordt op dit moment geconsumeerd in Bouillon. Een weekendje met één overnachting en een ontbijt. En nu gebeurt wat er elke keer met de andere bonnen gebeurde. Op voorhand heb ik het gevoel dat het moet. En op het moment zelf valt alles weer zo mee dat je denkt: we moesten dat vaker doen.

Deze bon was al vervallen, maar hadden we verlengd. Hij werd verlengd tot eind februari 2012. Dus net op tijd om er nu van te genieten.

Groeten uit Bouillon :-)

Vakantie

Dat zit er niet in. Het is druk, druk, druk. Man, man, man wat een cliché. Helaas is het bij mij ook waar. En dat is al zo sinds ik als zelfstandige begon te werken. Vrouw en kinderen meepakken en drie weken naar een ver land vertrekken. Luieren in de zon. Het zit er niet in. En niet omdat ik geen vrouw en kinderen heb.

Vanavond ontmoette ik een man die ook als zelfstandige werkt. Hij doet iets financiëels dat ik niet begrijp op interimbasis. Maar niet via Suzanne van Interlabor (die is trouwens zelf overgestapt naar Randstad) maar via een kantoor voor dat soort professionals. Het gaat ook telkens over lange contracten: een half jaar of meer. Hij heeft nu al enkele jaren als doel gesteld: 6 maanden werken en 3 maanden vakantie. Het lukt niet, want hij is werkverslaafd denk ik. Maar als doel klinkt dat wel mooi.

Stel je voor. 3 maanden vakantie. Een tijd geleden zou ik gezegd hebben: dat wil ik nooit! Ik verveel me dood! Maar nu ik zoveel vrije tijd heb opgevuld met al dan niet zinnige dingen, zou ik dat misschien wel zien zitten. Een geocache doen van twee weken. Eens echt naar de schuttersclub kunnen gaan, zonder dat die dag iets anders op de agenda staat. Een fatsoenlijke lunch en shopping dag inlassen...

Maar met de job die ik nu doe kan het natuurlijk niet. Klanten die software gebruiken hebben nu eenmaal een klankbord nodig. Als dat bord er lang niet is, ga je failliet. Zelfs één week is soms al lastig. Jammer maar helaas.

Maar om één alinea terug te draaien, een fatsoenlijke lunch en shopping dag is ingepland. Omdat ik dit weekend alweer de handen vol heb: eerst werkman in 't appartement, dan nog enkele uren programmeerwerk voor een deadline maandagochtend (tiens, heb ik die dan toch?), ga ik maandag voormiddag shoppen. Het is berekoud geworden en ik heb geen winterkledij. Ik heb er wel, maar ze is te oud. Dus maandag voormiddag shoppen en 's middags een kleine lunch. Dan is de dag helemaal bezet als je weet wie mee aan tafel zit ;-)