Timelapse Provinciehuis Antwerpen

Van 14 april tot 24 juni nam ik foto's van het oude provinciehuis van Antwerpen. Tijdens de eerste fase van de afbraak werd er gewerkt met kleinere kraantjes op het dak en zo werd het gebouw verdieping per verdieping "opgegeten". Dat was allemaal duidelijk zichtbaar vanop ons terras en die foto's zijn genomen vanop zo'n 800m afstand.

De tweede fase had een andere aanpak. Toen het gebouw klein genoeg was, werd er vanaf begin juni een grote kraan ingezet voor het grotere werk. Dat was goed zichtbaar vanaf de tweede locatie, dus vanaf die datum werden er twee fototoestellen gebruikt. Voor die locatie, op meer dan 2 kilometer afstand, moest ik eerst een timelapsecontroller bouwen die autonoom al het werk kon doen.

We zijn bijna drie maanden verder, en dit is het resultaat:

Provinciehuis afbraak fase 1

De eerste keer dat ik langskwam om te filmen stond het provinciehuis er nog. Deze beelden zijn van 20 mei en de foto's van toen kon je hier al zien.

Nu is ook de video gemonteerd.

Er waren opnieuw 3 camera's ter plaatse waarvan ik er eentje op een BobCat had geplakt :)

Provinciehuis afbraak fase 2

Dit zijn de beelden die ik een tijdje geleden nam met de GoPro-camera op de kraan en twee camera's op de werf. Het plan was om alles te combineren in één stukje film van vijf minuten en dat is mislukt. Er zijn gewoon te veel mooie beelden om dat allemaal weg te monteren.

Vandaar dus vandaag enkel deel 2 van de videobeelden, later volgt deel 1 nog van toen het gebouw er nog stond en ik dus nog "op het dak" kon filmen.

Reclame

Vanmorgen kreeg ik telefoon van een dame van Radio 2 om enkele woordjes te zeggen over het provinciehuis in het regionale nieuws van Radio 2 Antwerpen. Het was een beetje een vreemde insteek omdat het nieuwsitem van de dag zou zijn dat het provinciehuis echt plat gaat vandaag. Ik vond dat nogal vreemd omdat ik gisteren nog op de werf stond en wist dat dat niet kon lukken op één dag.

Soit, veel verschil maakt het niet: is het niet vandaag, dan wel morgen of maandag. Uiteraard deed ik graag mee om een quote in het journaal te verzorgen - want zo heet dat tegenwoordig - en op enkele minuutjes waren enkele vragen die ik telefonisch had beantwoord in de studio opgenomen.

Hier kan je dat stukje herbeluisteren.

Het concept 'timelapse' was blijkbaar intrigerend en daarna kwam de vraag of ik er uitgebreid over wou praten met een reporter die daar wel even tijd voor kon maken. Na de middag bracht ie me een bezoekje en hij heeft een interview op ons terras opgenomen.

Dat kan je hier beluisteren.

Vijf camera's, één cameraman

Het laatste uur van het provinciehuis is nu echt wel bijna geslagen en het werd dan ook hoog tijd om nog eens een bezoekje te brengen aan de werf. Eén ideetje om nog eens de GoPro camera boven te halen, boeide me meteen.




Dat deed ik al een keertje één maand geleden toen we nog "op het dak" konden wandelen en de camera op een kleine Bobcat zijn werk hadden laten doen.


Maar dit is een ander paar mouwen. Op deze gigantische kraan die de laatste betonnen balken doorknipt, heb ik helemaal bovenaan, wel op een veilige afstand van de grijper, de GoPro camera bevestigd.





De supermagneet waar ie mee aan de kraan hangt, kan 40 kilogram gewicht verdragen, dus het cameraatje zal er niet meteen afvallen, ook al maakt de kraan behoorlijk veel herrie.






De kraanman had even zijn bedenkingen omdat eerdere pogingen met gelijkaardige apparaatjes niet lukten met de tegenwind die er ook vandaag stond. Ik wil graag één uur film, maar zijn ervaring was dat het slechts twee minuten duurt vooraleer de camera vol slijk en stof hangt zodat je de rest van het uur een close-up hebt van bouwafval.

Gelukkig kan ik nu al zeggen dat het niet gebeurd is. De beelden zien er fantastisch uit, en binnenkort komen ze uiteraard hier online.



Deze kleine helpende hand filmde van op de grond het ganse uur en ik had een goeie zoomlens op mijn handycam, dus ook die hoek is goed zichtbaar. Als ik mijn bibberende hand eruit wegmonteer, had ik vandaag dus drie camera's op de werf. Samen met de twee fototoestellen die we vandaag op 20s interval hadden ingesteld in plaats van de gewone 3 minuten, moet dit dus een heel mooi eindresultaat geven.

Onweer provinciehuis

Helaas zijn we de storm niet helemaal zonder schade doorgekomen. Op de tweede locatie zijn er te weinig foto's genomen en een behoorlijk aantal was niet meer scherp. De schade valt allemaal wel mee, alleen was er verlies aan goed beeldmateriaal nu de kraan vooraan haar werk deed.

Dat is niet erg omdat de termijn op het tweede terras nu wat langer mag. Een ander leuk neveneffect is dat de storm ook gewoon op beeld staat vanop de eerste locatie. Het gaat nu niet om de eerste nacht toen de hagelbuien het ergst waren, daar is trouwens niks van te zien buiten wat grijze foto's. Maar de tweede nacht gaf mooie wolken en enkele mooie bliksemfoto's.

Er moet trouwens heel wat gesleuteld worden aan de apparatuur omdat een normale timelapse opstelling geen bliksem kan vastleggen op beeld, tenzij de lens net die ene keer op drie minuten open stond. Heel wat andere instellingen dus qua sluitertijd en beeldgevoeligheid om zo veel mogelijk bliksems toch in beeld te hebben. Het resultaat was een kans van één op twee en dat geeft al enkele mooie beelden. Alleen jammer dat het grootste deel van het onweer niet aan deze kant voorbij kwam.

De tweede locatie

Morgen gaat er een nieuwe invalshoek komen in mijn timelapsefilmpje van de afbraak van het provinciehuis. Dat was een beetje een uitdaging omdat de locatie buiten de ring ligt, en dus op meer dan twee kilometer verwijderd is van het gebouw, en omdat ik de nodige apparaten nodig heb om die afstand te overbruggen én om ook effectief elke drie minuten een foto te nemen zonder dat mijn toestel dat op zich kan en zonder dat er een laptop aanhangt die dat commando kan geven. Daarom dus mijn ideetje om een timelapse controller te maken die dat in de plaats doet van de computer.

Dat is allemaal wonderwel gelukt en dit is één van de eerste foto's. Hou er rekening mee dat we hier twee kilometer ver zitten en je dus de golvende beweging in sommige rechte muren kan zien. Hou er ook rekening mee dat je in het uiteindelijke resultaat daar niks van ziet omdat de HD resolutie van het geplande filmmateriaal natuurlijk een pak lager ligt dan deze 10 megapixel foto's.

Zoals je ziet was er een 300mm lens nodig die door het Olympus Four Thirds systeem analoog is aan een 'klassieke' 600mm lens. Daarbij heb ik een teleconverter gemonteerd die alles nog eens 2x vergroot. De foto's komen eraan, als het goed is zal ie 's nachts zien dat het te donker is om foto's te maken wat me geheugencapaciteit bespaart. Maar de eerste foto's mogen er zeker zijn. Het filmpje is ruw omdat ik een tijdelijk hardware-montage probleem heb.

Timelapse controller

Voor 'de tweede locatie' had ik een extra laptop nodig. Laat ik dat even verduidelijken: de timelapsefilm van het provinciehuis gaat een nieuwe fase in vanaf volgende maandag. Een grote kraan met een kniptang zal nu vanop de grond het gebouw in no time met de grond gelijk maken. Het zou fijn zijn om die kraan ook echt te zien, want vanop ons terras kijken we niet op de voorkant van het gebouw. Vandaar een 'tweede locatie' ergens in Berchem.

Er zijn twee probleempjes: het is ver weg (iets meer dan twee kilometer in vogelvlucht) en ik heb een tweede set materiaal nodig om foto's te nemen. Dat eerste lukt wel met een zoomlens van 600mm equivalent en een teleconverter die alles nog eens maal twee doet. Het tweede was ook geen probleem, sinds kort heb ik een reservetoestel van Olympus op de tweedehands kop kunnen tikken. Alleen heb ik geen tweede laptop, en de software vertrouw ik trouwens niet om een week of meer feilloos te laten werken. Ik ben er niet want het is niet mijn terras deze keer.

Dat en het feit dat ik voor mezelf later ook zonder laptop wil werken, leidde tot dit Arduino project: een timelapse controller. Het opzet is om meer dan één week op een plaats waar geen elektriciteit is elke drie minuten een foto te nemen. Ik bouw een sensor in die ziet of het nacht is, en dat zwijgt de camera. Zwarte foto's zijn een verspilling van geheugenruimte en ze verslijten de camera doelloos.

Dit is het resultaat: de witte doos met een 2x8 karakter LCD scherm en numeriek klavier heeft van binnen een DC/DC converter om de 12V voedingsspanning van de auto-kickstart-batterij om te zetten naar de 8.4V die de camera nodig heeft. Hij maakt ook 5V voor de interne Arduino die de elektronica in de doos bestuurt.

De camera-aansluiting die normaal naar de USB poort van de computer of naar een externe afstandsbediening gaat heb ik gehackt en drie draadjes gaan nu via een connector onderaan de doos naar de Arduino mini. Die signalen gebruik ik om de camera wijs te maken dat iemand een afstandsbediening van de camera bedient. Zo kan de Arduino een 'autofocus' commando en een 'neem foto' commando geven.

De software is nu heel simpel, maar ik plan een uitbreiding om zonsopgangen te filmen (daar zijn meer foto's per minuut nodig, normaal slechts één foto elke drie minuten). Maar voor nu dus vier getallen op de display:

1. teller : telt seconden af tot 1 en neemt een foto
2. interval (180s) : tijd tussen twee foto's
3. lichtsensor : een getal van 0 tot 1023 dat aangeeft hoeveel licht er is
4. nachtlimliet (200) : onder deze waarde neemt ie geen foto's meer

Foto's provinciehuis

Ik had vandaag dus het genoegen om een keertje het oude provinciehuis te bezoeken in de staat zoals het nu is. Uiteraard was dat onverantwoord omdat ik binnen twee dagen word geopereerd aan mijn rug.

Ik heb een eenvoudige denkpiste gevolgd: wat is 't ergste dat er kan gebeuren? Dat ik rugpijn krijg? Dat ik mijn rug zou forceren? Da's dan eind van de week weer in orde :)

Het viel trouwens wel mee, de traphal beklimmen en de laatste verdiepingen over wat puin kruipen. Ik heb wel de ganse namiddag platte rust genomen, het is dus wel een belasting geweest.

Maar het was het waard! Videobeelden vanop een vast punt, met één camera in de hand, met één GoPro camera op een Bobcat gekleefd met een magneet en met één extra fototoestel.

De videobeelden moet ik uiteraard monteren, maar de foto's kan je hier bekijken :

klik op de foto

Provinciehuis timelapse 1 maand

We zijn ondertussen één maand en 35.000 foto's verder en het begint al behoorlijk te lijken op een echt timelapse filmpje.

Enkele stukken heb ik in detail genomen met een tweede toestel met telelens en dat geeft soms mooie resultaten. Ik zeg meteen 'soms' omdat ik veel moest weggooien. Zo kon ik ook de 'burst'-functie gebruiken die vijf foto's per seconde neemt in plaats van de standaard foto elke drie minuten. Dat geeft mooie beelden, maar het komt erop neer dat je net zo goed een videocamera neemt en het videobeeld vijf keer versnelt.

Wat wel heel mooi lukte is de kraan waar ik op inzoom. Die foto's zijn iets meer in detail, maar vooral: veel hogere frequenties. Elke vijf seconden één foto tot de kraan weg was en je ziet even heel mooi hoe de kleine graafmachines aan- en afgevoerd worden.

Er is ook nog heel wat videobeeld, dat komt later nog wel eens ;-)

Provinciehuis timelapse 2 weken

We zijn een week verder dus er plakken weer heel wat foto's bij. Ik ga nu wel knippen en pakken omdat we anders na een tijdje een film van een kwartier krijgen, en dat zou wat saai zijn. Dus voorlopig houden we het binnen de minuut (ongeveer hè) door de momenten waar binnen de muren hard gewerkt werd wat te versnellen.

Voorlopig geef ik even geen close-up beelden meer om de privacy van de mensen niet te veel te schenden. Er is nog wel wat beeld en als de werkmensen het goed vinden, komt het hier zeker staan. Dat is geen probleem, ik heb alleen beloofd om het in 't vervolg even voor te leggen.

Daarboven moest ik enorm veel sleutelen aan de stabilisatiesoftware omdat ie niet voorzien was op mistig weer en een grote kraan die plots mijn centerpunt van het gebouw ernaast verborgen hield. En ik kan die foto's niet weggooien, want de kraan hoort er natuurlijk bij.

Soit, je ziet daar allemaal niks van. Het resultaat is een vlotte (ahum) film van een dikke minuut.

Provinciehuis timelapse week 1

Het stabiliseren van de foto's is goed gelukt en de eerste week heb ik in één minuutje beeld samengeperst:





Dit filmpje toont hoe het er in 't echt aan toe gaat, want dat zie je natuurlijk niet op fotootjes die aan elkaar geplakt zijn:

Beeldstabilisator

Kleine probleempjes om een timelapse filmpje te maken los ik liever zelf op. Het aantal fotootjes zal heel erg veel hoger zijn dan wat ik eerst dacht. Dat ligt niet alleen aan de snelheid waarmee het gebouw wordt afgebroken, maar ook aan mezelf. Ik wou soms meer dan 20 foto's per uur nemen, omdat sommige details me ontsnappen aan dat tempo.

Zo kan je bijvoorbeeld nooit een zonsopgang filmen met één foto per drie minuten. Na vijf foto's is de zon op, dus als je 30 beeldjes per seconde plant, is dat niet zinnig. Alleen, als ik nu geregeld het tempo van de foto's ga aanpassen, kom ik wel met een probleem zitten. Het uiteindelijke filmpje zou soms heel snel gaan en af en toe heel traag. Het zou dus fijn zijn om ook als ik elke vijf seconden een foto neem, er ook elke drie minuten eentje genomen wordt. Maar die foto bestaat natuurlijk al, je moet gewoon 35 foto's negeren om van 5 seconden naar 3 minuten interval te gaan (reken maar eens na).

Uiteraard ga ik niet elke keer één foto kopiëren en dan 35 stuks negeren, dat zou te veel werk kosten. Daar schreef ik dus software voor. Ongeacht wat het interval was van de originele foto's, ik kan nu altijd een interval 'uitfilteren' van 3, 6, 9 minuten. Op voorwaarde dat de foto's elke zoveel minuten bestaan natuurlijk, ik kan er geen bijtoveren.

Het tweede probleempje was eigenlijk groot. Er is te veel wind op het terras en de foto's bewegen veel te veel om een mooi vloeiend filmpje te maken. Stabilisatiesoftware bestaat voor de Mac, maar als ik de plugin wil kopen voor mijn bestaande software, dan kost dat 800€. Uiteraard kan ik zoiets niet aan.

Daarom dus mijn eigen software. Het principe is heel eenvoudig: ik heb een programma geschreven dat het gebouw naast het provinciehuis opzoekt op de foto. De software zoekt zelfs het uiterste puntje linksboven van dat gebouw.

Op basis van dat puntje, gaat ie alle foto's bijknippen zodat de beelden niet meer schokken. Dit schema'tje is geen voorbeeld, het is de echte routine (sterk vertraagd) die tekent wat ie juist berekent. De gekleurde blokjes op het einde duiden de juiste verticale en horizontale grenzen van het gebouw aan, en zo ken ik het hoekpuntje.

Ik had natuurlijk ook kunnen focussen op het provinciehuis zelf, maar daar is een klein probleempje mee. Dat staat er niet meer binnenkort ;)

Soit, buiten een klein detail werkt het dus heel erg goed, en daar is dit bewijs van. Het kleine detail is dat er nog een beetje rotatie zit op het eindresultaat. Maar geef toe: het verschil tussen 'voor' en 'na' kan tellen :)

Provinciehuis: zoom in

Eerst ging ik een poging doen om wat bewegend beeld te maken zonder dat het versneld is in een timelapse filmpje. De vraag was alleen of ik met de videocamera ook genoeg kon zien van de plaats waar de afbraak vandaag begonnen is. Met het fototoestel zou dat geen probleem zijn, daar zijn telelenzen en voorzetlenzen voor die elk detail wel aankunnen.


Met de videocamera was ik daar niet zo zeker van. Ik heb immers enkel de interne lens die wel behoorlijk goed kan inzoomen en een voorzetlens die alles nog eens twee keer dichterbij brengt.

Maar dat scheen dus reuze mee te vallen. Sterker nog: het gaat super goed! Ik kan met het blote oog nauwelijks zien dat er mensen bovenop het provinciehuis rondlopen. Als je er rekening mee houdt dat de afstand tussen ons Amberes gebouw en het provinciehuis 800 meter is, moet je toegeven dat dit behoorlijk straf is.





Op de achtergrond zie je het gebouw en je kan nauwelijks met het blote oog iets onderscheiden.





Maar op het schermpje van de camera kan ik bijna de werkmannen hun gezicht herkennen.







Hier is een kleine montage van wat het ding vandaag gefilmd heeft.

Het provinciehuis

... gaat eraan !

De komende weken zal het grootste gebouw waar we in onze woonkamer op uitkijken afgebroken worden. De beslissing werd genomen om het uiteindelijk geleidelijk aan te doen, dus verdieping per verdieping. Omdat het een erg hoog gebouw is, zal dat wel een tijdje duren, en de impact op het uitzicht zal groot zijn.

Ik had dan ook al een tijdje geleden beslist om dat op beeld vast te leggen door middel van een timelapse filmpje. Het is nog zo'n hobby van me die ooit ontstaan is door een toeval, maar waar ik de laatste tijd niet veel meer mee doe. Op locatie gaan en daar enkele uren wachten is niet echt meer een optie, en de wolken en nachtbeelden vanop ons zuiderterras zijn ook wel uitgeput.

Maar dit geeft perspectieven. Alleen, dit zal de eerste timelapse zijn die langer dan een dag duurt. Ik ken de timing niet, maar misschien zijn er weken of maanden nodig voor de afbraak. Uiteindelijk moet ik een gebouw zien dat precies wordt opgegeten door mieren vanaf de bovenste verdieping.

Daarvoor zijn enkele technische aanpassingen nodig. Ik moet de spiegelreflexcamera aan een laptop hangen om de geheugenkaart niet te laten overlopen. Ik ben ook niet van plan om een dagelijkse batterijwissel in te plannen, dus alles moet weken aan een stuk automatisch blijven lopen.

Omdat mijn camera dat niet ondersteunt, heb ik zelf moeten zorgen voor deze drastische oplossing. De reservebatterij heb ik gewoon met twee lange draadjes vastgesoldeerd aan de contacten van de lader. Dan plaats ik gewoon de batterij in de camera en wring het batterijdekseltje dicht zonder dat de draadjes beschadigd raken. Het ziet er niet uit, maar het werkt perfect.

Het zal ook niet verbazen dat er enkele aanpassingen moeten gebeuren om een statief voor enkele weken op het terras te plaatsen zonder dat het omver waait en zonder dat de poezen het kunnen omgooien. Als het statief een centimeter verschuift, is mijn timelapse filmpje om zeep. Je hebt daar geen moeilijke ingrepen voor nodig. Ducttape kan alles aan!

Nu staan ze dus zij aan zij opgesteld, zowel de videocamera als het fototoestel. Met de videobeelden hoop ik ook wat sterk ingezoomde beelden te maken die ook echt de mensen en machines zichtbaar maken. Het fototoestel kan dat ook, maar die optie laat ik voor wat ze is. Ik wil immers vooral het totaalbeeld van het hele gebouw dat langzaam inzakt.

Wat er dan in detail ter plaatse gebeurt, kan ik niet fotograferen omdat ik dan mijn totaalbeeld kwijt ben. Daarom hoop ik dat te kunnen filmen. Dat is een beetje een uitdaging omdat we op 800 meter van het gebouw wonen.

Enkele kabeltjes verbinden het fototoestel met deze laptop die binnen op een stoel staat. Die gaat zorgen dat er elke drie minuten een fotootje gemaakt wordt, en die zal ook zorgen dat dat materiaal allemaal meteen op een harde schijf staat. Enkele weken beeldmateriaal op een SD kaartje zetten is niet zo'n goed idee. Ik zou trouwens de opstelling om zeep helpen door het kaartje te vervangen.



Dit is de software die dat regelt, die is echt wel heel cool. Je kan alle instellingen van je fototoestel automatisch besturen via een USB poort in de camera en ook de timelapsefunctie wordt door de laptop bestuurd.

Nu maar hopen dat er niet te veel wind is de komende weken. De videocamera staat er maar af en toe, maar het fototoestel moet de rit uitdoen. Ik ben alvast zelf heel benieuwd naar het filmpje :)