Adolphe Sax Geocoin 360°

Hoewel er enkel wat fotootjes nodig waren, ik neem die nu eenmaal in mijn 360° lightbox omdat ik niks anders heb. Een 360° filmpje was dus zeker ook een optie, ware het niet dat deze zware geocoin zich niet rechtop laat zetten zonder steun.

Vermits ik zo'n professioneel houdertje in plexiglas niet bezit, hing ik de doe-het-zelver uit en probeerde het met een paperclip. Maar dat komt later wellicht allemaal wel goed.





Vergeet nu even de paperclip en het feit dat ie daardoor niet stabiel staat. Dan moet je toch toegeven dat zo'n mooie coin echt tot zijn recht komt als je alle kanten kan zien.

Trouwens, de ambitie van de ontwerper van deze coin is hoog. Op regelmatige basis kunnen we naar het schijnt in de toekomst gelijkaardige Belgische ontwerpen vinden op de webshop http://www.GC4ALL.com.

Ik ben alvast benieuwd!





Deze grotere versie kan je zelf bewegen dankzij RotaryView

Lightbox 360 software

Ik was al even op zoek naar goede software die enkele eenvoudige dingen kan doen. Helaas schijnt wat ik nodig heb niet echt te bestaan, ofwel is het voor een kostprijs die niet binnen mijn budget ligt. Dat heeft uiteraard veel met het budget te maken ook ;-)

Als ik die mooie roterende beelden wil maken, is daar software voor nodig die de 100 foto's per draai omzet naar een filmpje of een animated Gif. Daar is geen probleem mee, die software heb ik en die doet wat ie moet doen. Het echte probleem zit hem in de voorbereiding van de 100 foto's.

Je kan met elk tekenprogramma eenvoudige handelingen doen zoals trimmen en de resolutie veranderen. Dat is het belangrijkste voor mijn foto's, maar ik slaag er tot nu toe niet in om het goed te doen. Het probleem is natuurlijk dat je de handeling niet op één enkele foto moet doen, maar wel op 100 foto's.

Daar komt nog eens bij dat je om te beginnen rekening moet houden met alle foto's vooraleer je bijvoorbeeld gaat trimmen: het volstaat niet om op foto 1 te kijken hoeveel 'wit' je kan wegsnijden als daarmee misschien 50 foto's 'buiten beeld' vallen. Je moet dus alle foto's gezien hebben vooraleer je ze kan verknippen.

Ik vond wel software die dat doet, maar niet goed genoeg. Daarom heb ik dit zelf geschreven, het doet nu exact wat ik wil en het doet dat heel snel. In het eerste voorbeeld zie je hoe ik foto's kan trimmen met enkele muisklikken, of zelfs hoe de software dat automatisch doet.

Ik heb dus heel wat rekenwerk gedaan om per foto te kijken waar de witte randen zich bevinden. Dat was niet eenvoudig, omdat het in 't echt nooit echt wit is, maar eerder witte stukken en lichtgele stukken op de plaatsen waar er wat minder licht is. De truuk was dus om de software te laten bepalen wat hij als 'wit' ziet, en dus weg mag knippen en wat echt het begin van de foto is (in dit voorbeeld veel blauw). Daarbij moest ik rekening houden dat de schaduw van het object niet mag weggeknipt worden. Ik heb dus een soort tolerantie ingebouwd die bepaalt hoeveel de kleur mag afwijken zonder echt stukken van de afbeelding weg te knippen.



In dit tweede voorbeeld zie je hoe simpel het nu wordt: ik kan op minder dan één minuut 100 foto's op maat knippen en daarna omzetten naar een goede beeldresolutie die ik nodig heb om er een bewegend beeld van te maken. Nu staat dat op 580 puntjes omdat deze blog op die manier werkt, maar ik kan er alle kanten mee uit. Dus enkel 100 bestanden openen, enkele muisklikken en alles is klaar :)



De volgende uitdaging is de knop 'pixelwhite', die zal de 'gele' stukken helemaal wit moeten maken zodat je geen randjes ziet als ik de bewegende beelden op de witte achtergrond van deze blog plaats.

Dat is nog een behoorlijke uitdaging !

Tallygear Dexcom hoesjes

De nieuwe Dexcom hoesjes van Tallygear zijn binnen en ze zien er fantastisch uit!

En uiteraard moeten ze ook ronddraaien :)

(klik om te vergroten)

Macro objectief

Zeg nooit lens tegen een objectief, want dat is fout. Een lens is een bol of hol glazen plaatje dat het beeld vervormt, een objectief is een onderdeel van je fototoestel dat je kan vervangen al naargelang welke foto je wenst te maken. We gaan er nu even vanuit dat je een foto gaat maken met een spiegelreflexcamera, want anders kan je de lens (oeps! het objectief dus) helemaal niet vervangen. Een objectief is dus een verlengstuk waar verschillende lenzen inzitten.

Tot daar de preek die je van een echte fotograaf zou krijgen om te zeggen dat dit geen lens is. Toch kocht ik deze lens, ja ik noem dat nu eenmaal zo en samen met mij de rest van de bevolking die niet dagelijks met fotografie bezig is, ik kocht dus deze lens voor een prikje op 2dehands.be. Dat komt, je zou het op 't eerste zicht niet zeggen, omdat dit oude rommel is. Mijn fototoestel is een Olympus E-520 en kenners weten dat een 10 megapixel toestel nu hopeloos verouderd is.

Dat neemt niet weg dat je wonderbaarlijke dingen kan doen met zo'n lens. En 't is niet omdat het meer dan vijf jaar geleden is dat dit toestel hip was, dat ie nu plots lelijke foto's zou nemen.

Maar ik had ze dus nodig. Even dacht ik nog dat ik heel gemakkelijk een 360° animatie zou kunnen maken met de lenzen die ik al had, maar dat viel dus behoorlijk tegen. Mijn redenering was simpel: als ik een object van dichtbij wil vastleggen op de gevoelige plaat, kan ik toch gewoon behoorlijk inzoomen? Ik heb namelijk best wel een arsenaal aan lenzen (sorry dat ik ze zo blijf noemen) die zelfs heel straffe dingen kunnen doen. Eentje is zo straf dat ik de privacy van alle buurtbewoners kan schenden nu we op de tiende verdieping wonen.

Maar dat klopt dus niet. Er blijkt namelijk een behoorlijk probleem te zijn met zo'n super zoomlenzen: je kan alleen dingen scherpstellen die ook echt wel op een afstand verwijderd zijn. Dat blijkt trouwens zo te zijn met elke lens die ik had, zelfs de standaardlens die bij het toestel zat, kan dat niet aan. De enige optie was een scherpe foto nemen vanop een beetje afstand en dan in de software digitaal vergroten. Maar ja, die oude rommel (grapje hé) heeft al maar 10 miljoen pixels en dan zit je zo op een onscherp eindresultaat met gekleurde blokjes.

Om dat even in de praktijk te vergelijken, deed ik dus deze testopstelling. Ik leerde uit een online cursus fotografie ooit dat je best foto's neemt van bloemen. Dan lijkt het alsof je weet waarover je spreekt. Deze foto is genomen met die spectaculaire peeping Tom lens en ze is best wel goed. Alleen moet je echt zo ver van je bloemstuk gaan staan, als je dichterbij komt kan de camera niet meer scherpstellen.

Zo ziet het bloemstuk er trouwens uit vanop dezelfde afstand als ik niet inzoom, dus je merkt meteen dat ze haar werk behoorlijk goed doet. Zie jij het ene bloempje nog? Het zit helemaal onderaan in het midden van de kleine plant. Dus hoewel je meteen ziet dat de lens goed kan inzoomen, de afstand is onhandig groot, het bloempje zit op de limiet van wat je kan uitvergroten en je maakt je natuurlijk gewoon behoorlijk belachelijk met zo'n jaap.

Met de macrolens zit je meteen tegen de bloem om een scherpe foto te nemen. Inzoomen kan ze trouwens helemaal niet, je moet je toestel maar verplaatsen.

Buiten het feit dat deze er zowat hetzelfde uitziet voor mijn niet getraind oog (jawel, de kleuren zijn toch een stuk mooier hè), heb ik meteen gezien dat ik voor dezelfde bloem veel meer mogelijkheden heb met de kleine macrolens. Het mooiste aan dichtbij foto's nemen is het gevoel kunnen geven alsof je er met je neus op zit.


Daar heeft men een woord voor uitgevonden, dat heet scherptediepte. De vorige foto heeft dat bijna niet, maar als ik de lensopening (diafragma , het F-nummer) verander, wordt de achtergrond waziger en trekt de bloem meer aandacht dan de groene blaadjes op de achtergrond. Dan ziet het er zo uit:

Nu is het aan de kenner om te kiezen wat de mooiste foto is, maar ik heb de 17 stapjes van F3.5 tot F22 even tot leven gebracht:

Maar daar was het natuurlijk niet om te doen. De bedoeling is toch vooral scherpe foto's nemen van kleine objecten. En dat lukt :)

De ultieme test: een SMD driekleuren LED van 3.5mm breed !

Spin my stuff

Je wordt daar zenuwachtig van hé? ;)

Het is nog niet perfect. De eerste is een animated Gif en de tweede staat op de server van RotaryView. De eerste beweegt vanzelf en de tweede kan je besturen met de muis. De eerste kan stoppen tussendoor, de tweede niet. Dat de kleur bij de tweede 'geoptimaliseerd' werd, is misschien niet de beste optie.

Ik wilde weten hoe ver ik kan gaan en het resultaat kan ik niet tonen op een blog. De foto past zelfs niet op mijn scherm van 78 cm diameter en dan beweegt ie nog feilloos. De foto's zijn bijna perfect, maar hij geeft nog een klein 'tikje' op het einde. Van de laatste weer naar de eerste stap blijft moeilijk, ook al kan de motor 0,28° stapjes aan.

Op de todo:
- een nieuwe box die groter is
- een echte draaischijf in plaats van het plastic wieltje (hoewel, zie jij het nog ? ;-) )
- 32K geheugen chip die slimmer zal zijn de 8K nu
- laser pointer die het midden aangeeft (een vette zwarte viltstift is geen optie)
- enkele pagina's op het web
- een PayPal winkelmandje (heb ik al)
- een tarief per draai
- een originele naam (spinmystuff.com is nog vrij :) )

Ik meen het hoor.

Zeg nooit roze tegen fuchsia

Geef nu gewoon toe dat ie er mooi uitziet. Ik weet dat wel hoor, het is de kleur die een vijftienjarig meisje zou kiezen. Maar op deze website (tallygear.com) kan je veel opberghoesjes vinden voor je Dexcom glucosesensor.

Ik had er al langer last mee, en omdat ie niet beschermd was, is er zelfs al een kras in het scherm gekomen tijdens onze Ardennen geocache. Da's jammer, maar gelukkig zit ze op een plaats waar ik nooit moet kijken op de grafiek. Boven 350 ben ik nog nooit geraakt en ik hoop dat zo te houden. En met mijn Dexcom (en mijn stabiel lijf, suikergewijs dan toch) heb ik de juiste tool om het niet zo ver te laten komen natuurlijk.

Nu dus goed beschermd: je kan het met die clip aan de lits van je broek hangen, de achterflap kan je door een broeksriem halen of je kan hem rond je nek hangen met het bijgeleverde zwarte lint. Een aanrader !

Lightbox 360: The making of

1 2 3 4

Uiteraard is daar aardig wat werk in gekropen, maar het is dan ook een project waar ik een hele tijd geleden al mee startte.

En het fijne was zeker dat het helemaal niet enkel over elektronica gaat, maar ook zowat alles wat een nerd kan doen om zich wat bezig te houden. Dat ging van het zoeken naar een oplossing om het gat van de display een beetje netjes uit te frezen (in deze blog) tot het testen van het fototoestel met als extra funfactor een ultrasone sensor die een foto neemt als je op één meter afstand een voorwerp voor je toestel brengt (in deze blog). Ik deed ook wat testjes van componenten, vooral dan de goedkope Chinese stappenmotor (in deze blog) die nu vaak wordt gelezen via Google Translate. Ik had dus de pagina beter in het Engels gemaakt, zoals ik het origineel had gepland ;-)

Verder was het natuurlijk vooral solderen, programmeren en zelfs één keer spelen met een laser. Waarom dat nodig was, kan je onder andere zien in dit 'making of' filmpje.

Lightbox 360: Werking

1 2 3 4

Omdat er best wel wat verschillende instellingen zijn die je eerst nodig hebt om zo'n filmpje te maken, heb ik de software zo geschreven dat je eerst moet kiezen welk soort film je wenst. Afhankelijk van de keuze in het hoofdmenu is dat Youtube, Animated GIF of Fotoshoot.

De menuutjes die dan volgen verschillen nogal omdat je bij de Youtube-optie echt wel in termen van een film moet denken, dus met een aantal frames per seconde en een tijdsduur. Bij een animated GIF is dat helemaal niet zo, want dan is het software op de PC die de foto's in een bepaalde volgorde gaat tonen. Je kan op dat moment ook nog bepalen hoe lang elke foto moet getoond worden.

Toch is het belangrijk om dit op het moment van het nemen van de foto's al juist te plannen. Het is immers zo dat je enkel de tijd dat één foto in beeld is kan wijzigen op de PC, maar de hoek niet meer omdat de foto al genomen is. Daarom dus een redelijk complexe menustructuur waar je bijvoorbeeld moet zeggen of je een normale rotatie wil tonen of een versnelde. Een normale rotatie laat een object met een constante snelheid ronddraaien, terwijl een versnelde rotatie een variabele snelheid heeft zoals die in de vorige pagina in de voorbeeldjes te zien was. De lightbox zal voor elke foto berekenen hoe groot elk stapje moet zijn om zo'n versnelling en vertraging rond een 'rustpunt' juist in beeld te brengen. Daar zit dus behoorlijk wat rekenwerk achter.

In dit filmpje heb ik een kort overzichtje gemaakt van de mogelijkheden van de lightbox op basis van de menu's die ik in het toestel heb geprogrammeerd. Alles is trouwens in C++ geprogrammeerd (of gewoon C zoals je wil) omdat ik nog steeds de Arduino omgeving gebruik.

Volgende pagina

Lightbox 360: Voorbeelden

1 2 3 4

Deze pagina heeft wellicht eventjes tijd nodig om te laden, maar na een paar seconden zouden de 360° voorbeeldjes toch vlotjes moeten bewegen.

Ik heb drie manieren gevonden die me nuttig leken om de foto's die de Lightbox 360 genereert om te zetten naar bewegende beelden. In het ontwerp van de software van de box hield ik daar al rekening mee, zo zal je zien dat de eerste keuze in het hoofdmenu direct het onderscheid maakt. Ze zijn namelijk nogal fundamenteel verschillend en ook bij het maken van de foto's is dat al van belang.

De eerste manier is de eenvoudigste: neem gewoon alle foto's die die Lightbox 360 heeft gemaakt en plak ze aan elkaar in een Youtube filmpje. Als de kwaliteit van het beeld een belangrijk punt is, zal dit ook de beste optie zijn. Maar er zijn wel enkele nadelen aan verbonden. Zo kan je geen kant op met een gewoon filmpje buiten op play of op pauze drukken. Er is geen controle over wat er precies getoond wordt, alle beeldjes worden met een rate van 30 frames per seconde op het scherm getoond. Stel dat je even het beeld zou willen stilzetten om een object in detail te bekijken, dan heb je voor 5 seconden beeld dus 150 exact dezelfde foto's nodig. Dat is een beetje dom natuurlijk. Toch is het de beste optie voor de beeldkwaliteit.

Het volgende filmpje toont na elkaar drie mogelijkheden van de Youtube optie van mijn Lightbox 360. De eerste is gewoon de beelden met een vast interval na elkaar tonen. Het GoPro cameraatje in beeld zal met een constante snelheid draaien.

De tweede optie is mooier, want ze toont de camera meer in detail aan de voorkant en aan de achterkant. Er werden meer foto's genomen bij 0° en bij 180° rotatie en daardoor vertraagd het beeld om de voor- en achterkant beter te tonen.

Maar in dit specifieke voorbeeld vind ik optie 3 de beste. Ze toont geen twee maar wel drie 'rustpunten' zodat je ook opzij de camera mooi in beeld krijgt. Het hangt een beetje af van het object dat je in beeld brengt of je 2,3 of zelfs 4 rustpunten wenst in te bouwen.



De echte bestaansreden van de box is echter niet de Youtube manier wel de tweede manier: Animated GIF. Ik wil op mijn blog vooral duidelijke foto's met meer controle over de beweging die je ziet. Een Animated GIF geeft de mogelijkheid om elk beeld (frame) een bepaalde tijd in beeld te brengen. Je kan dus één frame enkele seconden tonen, en dan 20 snelle frames tonen om het object te doen bewegen. Geen 150 verloren frames dus, je hebt slechts één frame nodig bij een stilstaand beeld.

Dit is eigenlijk exact wat ik wou bereiken met mijn box. De foto is geïntegreerd in de alinea en je ziet geen randen zoals dat in een filmpje wel is. Een Youtube filmpje blijft toch altijd een beetje in een apart schermpje draaien en het verstoort de layout van de pagina.

Deze foto toont enkele seconden de voorkant van een display van een Nokia GSM. Dan draait ie snel 180° en dan zie je twee seconden de achterkant. Ook die twee seconden zijn dus maar één frame. In totaal zie je hier slechts 50 frames, waar dit in een filmpje al gauw enkele honderden frames zou nodig hebben.

De kwaliteit is slechter dan in een Youtube filmpje. Een Animated GIF kan immers slechts 256 kleuren tonen in één frame en naar huidige normen is dat niet voldoende meer. Toch valt het in dit voorbeeld mee, omdat wel elk frame een andere set van 256 kleuren heeft. Zo zullen de frames die de achterkant van de Nokia display tonen vooral tinten blauw en wit nodig hebben. Men maakt gebruik van dithering om het kleurenpallet wat vloeiender te krijgen, maar dat gaat ten koste van de beeldresolutie.

Toch vond ik dit voorbeeld van mijn Dexcom glucosesensor erg goed. Zeker goed genoeg om op een blog te tonen.

Een derde optie is een echte 360° viewer gebruiken via een externe website. De kwaliteit is beter, maar het wordt op een andere website gehost en daar is budget voor nodig. Hier moest ik in principe één dollar betalen per item dat ik wil delen op mijn pagina. Ik deed dat niet en daarom verschijnt het logo van de site in mijn view. Merk wel op dat ik niet echt de goede fotoset heb gebruikt om deze view te maken en daarom stuitert alles een beetje. Het is 't idee dat telt ;-)

3D Bin:


RotaryView:

Volgende pagina

Lightbox 360

pagina 1 2 3 4

Dit is een blog in 4 pagina's Ik moet zeggen dat ik behoorlijk trots ben om mijn nieuwe 'uitvinding'. Het ding dat ik Lightbox had gedoopt, had ik al een tijdje intensief in gebruik en ook de details van hoe ik de PowerLED lichtbrug had gemaakt om de katten te verlichten kwam hier al ter sprake.

ook op Mancave

Ook de besturing met de nodige dimmers die ik met een microcontroller aanstuurde, kon je al bekijken op deze blog.

Maar de échte bedoeling was toch meteen al in mijn hoofd geschoten nog voor de originele Lightbox klaar was. Zou het niet mooi zijn als je niet alleen foto's kan nemen, dacht ik toen al.

Zou het niet mooi zijn als... tja, kijk zelf maar hé :)




De basis van de opstelling die de bewegingen bestuurt zit in de zwarte behuizing onder het schapje van mijn boekenkast. Merk trouwens op dat ik zelf een schap op maat heb gemaakt om mijn boekenkast niet te vandaliseren.

De basis is mijn BasicBoard dat ik lichtjes moest aanpassen om een stappenmotor te besturen in plaats van servo's. Ik heb ook wat componentjes bijgevoegd om het op een netadapter aan te sluiten in plaats van de batterij in het originele concept.

Op het printje komt een Atmega8 microcontroller in SMD formaat die alle logica zal uitvoeren (ik blijf trouw aan de Arduino omgeving en dit zou dus exact op dezelfde manier kunnen met een standaard Arduino). Er is een beetje koeling voorzien voor een kleine spanningsstabilisator in de vorm van wat extra koper aan de rechterzijde. Een blauwe display met vier regels, een toetsenbord met 16 toetsen en een SMD buzzer verzorgen het menselijk contact.

In de box zit een klein printje dat ik kant-en-klaar in China bestelde om deze kleine stappenmotor te besturen. Vooraan plug ik een kabel in de zwarte doos die het fototoestel bestuurt. In de box zitten 2 relais om de functie 'half indrukken' en 'volledig indrukken' van de sluiterknop van het fototoestel op deze manier na te bootsen.

Volgende pagina

Lightbox

Wat me al een hele tijd ergert aan mijn blog is een vervelend detail in verband met de foto's die ik erop plaats. Het gaat dan niet over vakantiekiekjes of foto's van de ondergaande zon, maar om detailfoto's van prullen waar ik me mee bezighoud.

Hier is een voorbeeld van wat ik bedoel. Misschien valt het niet meer op omdat ik nu al de gewoonte heb om die lelijke bruine achtergrond van mijn bureau zoveel mogelijk weg te knippen uit de foto, maar mij stoort het elke keer.

Het zou veel mooier zijn als je enkel de display zou zien, en de achtergrond zou volledig wit moeten zijn. Alleen dan kan je de foto tonen op een witte achtergrond van de blog en dan zie je dus geen rechthoek van de foto. Dit is nu niet het beste voorbeeld, want de display is ook al rechthoekig, maar je begrijpt wellicht wat ik bedoel. Ik wil dus een foto nemen zoals reclamejongens een fles ketchup tonen: de fles perfect in beeld, zonder de randen van de foto te zien en zonder dat je een achtergrond ziet. Enkel een kleine subtiele schaduw op de witte ondergrond.

Dat kan je heel makkelijk doen als je een lichttent koopt van 1500€ bij een fotograaf. Uiteraard kan ik dat niet betalen, en daarom maakte ik zelf naar een idee van een andere doe-het-zelver een eigen lichttent. Hij noemt het lightbox, dat klinkt mooier.

Ik zou dat helemaal kunnen uitleggen, maar beelden zeggen meer dan woorden. Wat heb je nodig? Een kartonnen doos, een groot stuk dik wit papier en enkele oude witte t-shirts die nog wit genoeg zijn. Dan kreeg ik dit:

De schuine witte wand zorgt ervoor dat je geen hoeken ziet in de foto. De gaten die afgedekt zijn met t-shirtstof dienen om het licht binnen te laten.
Dan heb je dus nog één ding nodig: een bureaulamp om bovenop de doos te schijnen, zodat het in de doos licht genoeg wordt om een foto te nemen. Je gebruikt er misschien zelfs best 3 omdat je drie gaten hebt.

Uiteraard kon ik daar wel iets professioneler van maken, en bij wie deze blog leest valt misschien nu een eurocent. Weet je nog, die lichtbrug? Ze diende natuurlijk niet om de katten te verlichten. Ze was hier voor bedoeld.


Met de lichtbrug kan ik links, rechts en boven de doos sterke LED's aanschakelen en dimmen per kant met deze besturing die ik toen had gemaakt.

Als alles is opgesteld, ziet het er zo uit:

En daar komt dan het fototoestel op een statief voor staan:

En dan? Dan kan ik dus foto's maken zoals in een reclamefolder. Geef nu toe, zag je ooit zo'n mooie foto van een doosje Canderel? ;-)
En ik kan nu de belichting aanpassen zoals ik dat zelf wil. Kijk vooral naar de schaduw en de reflectie bovenaan en links/rechts op het doosje. Die is nu 5 keer anders. Ik kies de laatste als beste optie :)

1. licht boven, links en rechts

2. enkel licht links en rechts

3. enkel licht boven

4. enkel licht rechts

5. sterk licht boven

links en rechts gedimd

En er zijn nog plannen!

...

:-)

PowerLED lichtbrug - dimmer

Onder het motto: ook alles wat foutloopt gaan we bloggen komt dan nu de kemel van de dag.

De LEDlichtbrug, je weet wel die constructie die ik gebruik om de katten te verlichten, had dus nood aan drie dimmers. Eéntje voor de linkse kant, eentje voor de bovenste rail en ééntje voor de rechtse LED's. Dat is handig als je katten wilt verlichten.

Maar het zag er nog zo uit vorige keer. Natuurlijk moet dat anders, want we gaan nu in "productie" hè ;-)

Daarom werd dus alles op een printplaat gesoldeerd en meteen kwam het goede voornemen boven om dit keer alles ook echt af te werken. Dat wil dus zeggen dat het op z'n minst een mooie behuizing moest krijgen. Tot daar geen probleem.



Maar dan zie je meteen dat ik niet de goede apparatuur heb om dat mooi af te werken. Zoals een goede doe-het-zelver het beaamd heeft die een Dremel in huis en geen CNC freesmachine.
Daar komt bij dat zelfs met het simpele werktuig enige ervaring nodig is die ik helaas mis. Maar dat is niet erg, ik was immers van plan om een laatste stap te zetten om een mooie afwerking te bekomen.



Dit was die laatste stap. Het plan was om dit tekeningetje dat ik in Paint heb gemaakt over de 8x8 lichtjes en de drie knopjes te plaatsen zodat het juist past. Alles is haarfijn uitgemeten, dus daar is zeker niks mis mee.



Ik heb 3 kolommen van 8 LED's in het rood getekend en de drie drukknoppen zouden ingedrukt kunnen worden op de afdruk.

Dan was er dus een laserprinter nodig die mooie kleurtjes op een transparant kan afdrukken. Dat had veel voeten in de aarde, maar het is gelukt. De transparant heb ik uitgeknipt en dan op de behuizing vastgekleefd.

En toen liep alles dus mis. Secondenlijm was zeker geen goed idee, want de transparant kleeft helemaal niet overal vast. Onder de drukknoppen heb ik een laagje Pritt corrector aangebracht omdat de achterkant wit moet zijn (anders zie je geen contrast van de kleuren van de knoppen). Die zie je er overal door. Bovendien zitten de knoppen te veel naar voor en ze drukken de transparant te veel weg waardoor die loskomt.

Geef toe dat het idee goed was. Ik hoop dat ik alles nog goed krijg, want secondenlijm verwijderen kan in principe niet. De behuizing en de matrix is wellicht beschadigd.

Back to the drawing board. Maar het zal voor later zijn. Eerst even andere plannen !

PowerLED lichtbrug

Van de 50 power LED's die ik had aangekocht moest ik toch zinnige toepassingen bedenken. Eéntje is dus deze geworden: een lichtbrug met LED's. En geloof me, het heeft enorm veel nut.

Dit zijn de LEDjes die ik kocht op AliExpress. LEDverlichting is duur, maar als je de onderdelen apart koopt, is het spotgoedkoop. Deze LED's hebben een vermogen van 1W per stuk. Dat is niet veel, maar als je er een aantal combineert geeft dat toch behoorlijk veel licht.
En voor 11 dollarcent per stuk kan je niet sukkelen.



De bedoeling is dus een lichtbrug te maken die zowel bovenaan als aan de zijkanten licht geeft. Met 8 LED's kom ik ruimschoots toe qua lichtsterkte, en ik heb licht verdeeld over 4 stuks aan de bovenbalk en telkens twee keer twee aan de zijkanten. Verder moest de constructie ook opvouwbaar zijn, anders is het gewoon vreselijk onhandig om op te bergen.


Dit is het resultaat:



En opgevouwen past het gewoon in de schuif...

Het enige dat een beetje vreemd is bij zo'n LED's is de voeding. Dat maakt het ook erg duur in het eindproduct dat je kant-en-klaar in de winkel koopt. Je moet ze immers voeden met een constante stroombron, en geen constante spanningsbron. Als je er gewoon 12V zou aanhangen, branden ze meteen door. Het beste is dus om er een schakeling aan te verbinden die een constante stroom van 350 mA levert in plaats van een constante spanning.

Dat heb ik niet gedaan :)

Eerst en vooral omdat ik dat niet ken, maar ten tweede ook omdat ik heel gemakkelijk met een microcontroller de LED's kan besturen. Als ik dat doe, heb ik meteen ook een dimmer op de LED's. Dat was trouwens ook een vereiste voor mijn doel. Het uiteindelijke ontwerp heb ik nu zelfs gebouwd met drie dimmers: één voor de linkse balk, één voor de hoge balk en één voor de rechtse. En ja, dat is heel nuttig.

Deze microcontroller regelt de drie kanalen van de dimmers. De display met de rode lichtjes geeft met drie lijnen aan hoe hard de dimmer staat. Dus één lampje is bijna donker, terwijl een balk van 8 lampjes het maximum aangeeft. Als alles brandt zie je dus drie rode balkjes van 8 rode lichtjes op de display.

Het principe van LED's dimmen met een microcontroller is heel eenvoudig: ik gebruik een PWM uitgang van de microcontroller die is aangesloten op een MOSFET. Die stuurt de LED's aan.

Ik kende niks van MOSFET's maar dankzij dit filmpje op YouTube ben ik helemaal mee :-)



OK, maar wat kan je er nu mee doen?

Je kan er de kat mee verlichten :D