OLED Geocache Waypoint

Het eerste project is gelukt en dat is uiteraard heel fijn. Een tijdje was ik al op zoek naar goeie manieren om een Oled display te gebruiken in een geocache, maar eerdere pogingen liepen op niks uit.

Er was vooral heel wat programmeerwerk nodig. Dat komt vooral omdat ik beperkt ben in de mogelijkheden van kleine microcontrollers die ik wil gebruiken. Het doel is immers ook dat het ooit in een potje past waar ooit glucosestrips in zaten. En daar past geen Arduino in, ik mikte dus op een kleine microcontroller (Attiny 85) en een seriële verbinding naar de display. Die strenge eisen hebben me verplicht om het wiel opnieuw uit te vinden softwaregewijs, er bestaat immers geen goeie library die alles al voorgekauwd heeft en waarmee ik simpel kon zeggen: laat nu eens coördinaten zien op dat schermpje.

Hoe het dan wel moest? Tja, alle enen en nullen zelf naar het scherm sturen hé. Dat vraagt wat tijd en denkwerk en daar ging eerder al een heel weekend aan op. Dit weekend ging op aan drie ontwerpen voor de hardware waarvan dit dus het eerste is dat werkt. De volgende uitdaging is hetzelfde model van scherm, maar dan zelf gesoldeerd op één printplaatje. Het maakt alles zot goedkoop, alleen die connector solderen maakt me zenuwachtig.

Maar de verkeerspaal in mijn Rondje Vlaanderen geocache in Zwijndrecht zal binnenkort dus al oplichten met dit schermpje :)

Filmpje !

Ik beloof dat dus al zo lang dat het belachelijk wordt om te zeggen dat ik er mee bezig ben. Christof kwam zingen en ik was DJ slash cameraman. Maar het resultaat daarvan is alleen nog maar te zien in een klein filmpje van een paar minuten dat ik toen snel heb ineen gebokst. Nu moest het echte werk nog gebeuren.

Er is een technische reden waarom het niet kon. Ik gebruikte twee camera's, één op een statief en de andere in de hand. Het statiefmodelletje heeft zijn werk gedaan, want de ganse avond werd gefilmd vanuit één camerastandpunt. En toen was de batterij plat. En dan had ik dus een technisch probleem. Eerder een sloddervosprobleem. Ik ben de lader van de camera kwijt. De aansluiting is USB, maar verschillende andere USB laders heb ik geprobeerd zonder succes. Ook een USB poort aan een PC deed niks.

Vandaag zag ik enkele genodigden terug dus de druk op de ketel was eventjes verhoogd. Ofwel vergeet ik de camera en maak alleen een filmpje van het eerste model, ofwel zoek ik een oplossing. Het tweede is per ongeluk gelukt. Ik hang de camera aan een USB poort van de iMac en plots laadt ie wel op. Het is trouwens die iMac waar ik de filmpjes op monteer, en ik wou enkel kijken of de plug paste.

Maar nu maak ik het me weer erg moeilijk. De twee camera's verschillen erg in kwaliteit. Daarom kocht ik ook de nieuwe, want twee modellen tegelijk heeft een normaal mens niet nodig. Maar het wil zeggen dat dat dus erg duidelijk is in het einderesultaat. Het beeld verschilt, maar zeker het geluid. Daarom moet nu het geluid van één camera op het beeld van de tweede gemonteerd worden. Dat wil zeggen lipsync check met het blote oog! Als iemand een speech doet moet het beeld en de klank kloppen of ik word gek.

Dat is trouwens iets wat me opvalt sinds ik zelf filmpjes monteer. Op het journaal veegt men daar z'n voeten aan! Bijna elke dag zie ik fouten in beeld/klank synchronisatie bij gemonteerde beelden. Heel vaak zie je in een item in het journaal iemand spreken in close-up, en dan klopt de klank. Die close-up wordt afgewisseld met een beeld van op een afstand. Maar omdat er geen budget is om met 2 camera's naar een nieuwsitem ter plaatse te lopen, lost men dat op door later in de toespraak van die persoon een groot beeld te nemen vanop afstand. En dan zie je hem allerlei dingen zeggen met zijn lippen die je helemaal niet hoort. Ik erger me er dood aan.

Nog zo eentje is het luistershot. Nu ik weet dat het achteraf wordt opgenomen vind ik het ergerlijk. Een interviewer stelt enkele vragen en de persoon antwoordt. Af en toe zie je het beeld van de interviewer die knikt. Dat wordt dus achteraf opgenomen, want er staat maar één camera. Dat wil dus zeggen dat de interviewer tien minuutjes moet staan knikken met zijn microfoon in de hand zonder dat er iemand voor hem staat. Ik wil dat graag eens in het echt zien. Ik denk dat ik me een kriek lach.

Dit alles om te zeggen: het komt er echt aan deze keer! Het filmpje dus hè :-)

Flashdance

Ik heb hem gezien, die film. Eindelijk! Ik zit er al op te wachten sinds 1984 ;-)

In dat jaar kwam er een nieuwe zender op de kabel. Het was een nieuw concept in ik was meteen gefascineerd. In de tweede plaats omdat het een zender was waar enkel films werden getoond. Maar eerst en vooral omdat het betaaltelevisie was, en het werd uitgezonden met een gecodeerd signaal. Je moest dus een abonnement hebben en een decoder aansluiten aan je TV toestel om de zender te kunnen bekijken.

Later zou die zender Canal+ en Prime heten, maar toen was dat nog FilmNet. Ik was een typische teenager nerd en zocht naar manieren om de zender te bekijken zonder het abonnement te kopen, want daar was natuurlijk geen budget voor. Maar ik vond dus oplossingen. De ene al beter dan de andere maar ik heb heel wat films kunnen bekijken zonder te betalen.

De eerste poging was redelijk simpel. Overdag en tijdens primetime werd er op het mozaïekkanaal van de kabeltelevisie reclame uitgezonden op het middenste vak. Het scherm was verdeeld in 12 kleine vakken en één middenvak dat groter was. In het grote vak zag je toen een spotje van de film Flashdance, één van de eerste kaskrakers die men had geprogrammeerd. Maar vanaf de latere avond en 's nachts toonde men in dat vak de normale zender, dus je zag de gewone film die dan bezig was. Alleen was er geen geluid, je hoorde het geluid van de radio. Je kon dus helemaal niet volgen.

In een groot stuk karton had ik een gat uitgeknipt waar dat kader net in paste. De andere kleine vakjes stoorden dus niet en je kon enkel het grotere middenvak bekijken. Er was geen geluid, maar daar had ik een tweede televisietoestel voor. Het was versleten en het beeld was heel slecht. Maar het geluid werkte prima. Ik schakelde het in en koos de gecodeerde zender op dat toestel. Je zag op het beeld alleen maar strepen, want het signaal was gecodeerd. Maar het geluid was dat niet, je kon op het gecodeerde kanaal gewoon de film beluisteren. Met het geluid van het ene toestel en het beeld binnen de kartonnen passe-partout in het andere toestel heb ik zo veel films gezien.

Ik werd ouder en het idee bleef me boeien. Maar ook de techniek werd beter, want mijn oude truuk werkte niet meer. Er was alleen nog reclame te zien in het middenkader. Er verscheen een filmnetdecoder in het boekje Elektuur. Dat is een magazine voor elektronica fans dat ik geregeld kocht. Het bouwpakketje had ik na wat moeite in elkaar gesoldeerd. Alleen was er iets niet juist in de schakeling, want de kleuren waren helemaal fout. Je kon de film duidelijk herkennen, maar met inverse kleuren was het niet om aan te zien. Toch heb ik met de decoder en het televisietoestel in zwart-wit mode nog heel wat films gezien.

Later ging ik op kot in Antwerpen. Na een aantal jaren gefeest te hebben besloot ik om een abonnement te nemen op Canal+. De bedoeling was dat het me ging weghouden uit het café. En voor een deel lukte dat ook. Af en toe was het zoete inval op mijn studentenkamer. Ik had van mijn kotbaas toestemming gekregen om een abonnement op de kabeltelevisie te nemen en een lange draad vanuit de kelder naar mijn studentenkot te leggen. Dan werd er het nodige chips en bier aangeschaft en hadden we gezellige filmavonden op mijn kamer. Dit keer met juist beeld en mooi geluid. Tegen die tijd was het zelfs al Dolby Surround. Tijden veranderen, mensen ook.

Alleen is die trailer van Flashdance zo in mijn geheugen gegrift dat het raar was om de film nu te zien. Hij stelt eigenlijk niks voor en ik vraag me af waarom ik het nog weet. Wellicht is het niet meer spannend als ie op een gewoon TV kanaal komt ;-)

GoPro

Dit kleine cameraatje heet GoPro HD Hero 2. De sportieveling die spectaculaire sporten beoefent kan de camera bevestigen met allerlei straps of stickers.

De motorcrosser of mountainbiker monteert hem op zijn helm. Als je van surfen, skiën of snowboarden houdt, kan je hem op je surfplank of aan je ski's bevestigen. Als je uit een vliegtuig springt kan je hem op je hoofd bevestigen of met een harnas om je lichaam bevestigen.


Helaas doe ik al die dingen niet. En uiteraard wil dat niet zeggen dat ik hem niet gekocht heb. Het blijft gewoon heel leuk speelgoed en ik heb hem al enkele keren gebruikt om te geocachen.

Zo draag je het ding op je hoofd. Toen ik in de brug over de ring van Antwerpen ben gekropen of vorige week in het fort van Wilrijk had ik hem op. Ik zag er uit als een idioot maar niemand zag dat, want het was toch pikdonker. Ik zag er dubbel uit als een idioot omdat ik dan ook nog een hoofdlamp droeg onder de camera. Helaas is er geen nightvision voorzien dus ik moet bijlichten om beeld te hebben. En om zelf iets te zien, natuurlijk.

Maar de resultaten zijn echt wonderbaarlijk. Het ding neemt 4 uur full HD beeld op en het heeft een breedhoeklens, dus alles wat je voor je ziet in een boog van 170° komt in beeld. Als je dat wilt, kan je tot 120 beelden per seconde opnemen, en zo kan je hele mooie slowmotionfilmpjes maken. Ofwel laat je het elke paar seconden een 11 megapixel foto maken. Als je thuiskomt heb je dan een collectie van een paar honderd foto's waar je de mooiste uitkiest. Of je plakt ze aan elkaar, want ook timelapse ondersteunt ie.

Maar het leukste truukje moet ik nog uittesten. Ik wil hem graag monteren op de A.R. Drone, dat is die quadricopter die onder het stof ligt hier. Ik ben heel benieuwd wat voor mooie luchtfoto's en -beelden je kan maken als je deze twee speeltjes aan mekaar plakt. Nu nog een mooie locatie zoeken. Ik denk eigenlijk aan het fort van Wilrijk, maar deze keer overdag dan.

Den tiener maakt plannen :-)