IFTTT

If This Then That !

Een tijdje geleden vond ik deze online service toen ik de Twitterknop hier rechts plaatste. Ik wou een aantal dingen automatiseren in mijn blog, en dit is een tool die dat allemaal kan. Nu is dat voor de blog niet zo'n probleem, want er bestaat een truckload aan opties met toeters en bellen in blogger zelf en alles wat daar rondhangt. Op Youtube is dat anders, ik krijg het gevoel dat de mensen die daar werken in de vorige eeuw leven. Computergewijs wil dat zeggen dat ze een jaar of twee achter staan ;)

Soit, IFTTT zorgt er nu dus voor dat een nieuw YouTube filmpje op mijn pagina automatisch Twittert dat ie het levenslicht zag. Maar omdat de site zo fun fun fun is, had ik toen nog vier andere 'recepies' aangemaakt. Hoewel ik in de keuken recepten verafschuw zijn, kunnen deze je dag kleuren.

Nu zijn ze onzinnig maar ik wou gewoon eens zien wat dat geeft. Er draait ook een app op de iPhone die me helpt om een paar van die vijf vraagstukken van de nodige input te voorzien.

Maar geef toe, de interface is geweldig! Het lijkt wel een website voor kleuters met al die mega grote icoontjes, maar wat het kan is verre van kinderachtig. De mogelijkheden lijken wel oneindig.

Deze eerste vijf heb ik nu een tijdje actief staan en ze werken heel erg goed. Over de zinnigheid spreek ik me niet uit.

1. Als ik in het ziekenhuis aankom, stuur mij dan een mail
2. Als iemand in een geocachegroep op Facebook een nieuw bericht plaatst, stuur me dan een mail.
3. Als Diabetic Danica een filmpje post op YouTube, stuur me dan een mail
4. Als het kouder is dan 10° in Antwerpen, stuur me dan een mail
5. Als ik een nieuw filmpje post op YouTube, zend dan een Twitterbericht in mijn naam

De locatie app op de iPhone is echt cool. Je kan er alles aan koppelen, het sturen van deze mail doe ik nu gewoon om te testen. Maar je zou bijvoorbeeld kunnen bedenken om een Facebook bericht te posten, zo zou het 'inchecken' in het ziekenhuis zoals ik dat nu doe, automatisch gebeuren.

Ja ik weet het: lap daar gaat mijn privacy. Maar who cares, ik schrijf nu al heel mijn leven op een blog en vertik het om mijn webcams af te plakken ;)

Dit zijn alle 'channels' die ze ondersteunen, en het gaat echt heel erg ver.

Met de nodige apparaatjes van Philips kan je zelfs je huis aan de site koppelen, en dan wordt het receptje met de wolk ineens heel erg praktisch: stel dat je de verwarming kan aanzetten als het buiten kouder is dat 15°.

Of stel dat je de oven alvast voorverwarmt als je aan de afrit van de autosnelweg bent?

Ik vind het de max !

De facebooktest

Ik wil geen ruzie maken en wat volgt is een persoonlijke mening waar je het gerust niet mee eens hoeft te zijn, ik wil gewoon een punt maken.

Ik heb de Facebooktest gedaan. Er bestaat geen app voor en geen online service, je moet het zelf doen. Ik wil het waanidee aanvallen dat mensen die alcohol drinken, genieten van het leven en zij die dat niet doen, saai zijn.

Zo gaat de test: kijk naar het Facebookprofiel van iemand die je kent. Je neemt best iemand die ook geregeld wel eens iets post, anders is er een statistisch defect in je redenering. Tel nu het aantal foto's en noteer hoeveel foto's er over één bepaald onderwerp gaan. Je hebt geluk dat Facebook niet alles toont maar selectief wat dingen weglaat die ouder zijn. De test duurt daarom niet zo lang.

Dit zijn de onderwerpen van mijn foto's van dit jaar: eten, katten, elektronica, geocaching, diabetes, fotografie, dieet, alcohol (het niet drinken van... ;-) ) , timelapse, tattoo, schoenen, ziekenhuis, kleding, blog. Elektronica heeft de meeste hits, dat is noodgedwongen. Vorig jaar was er wellicht een overwicht naar geocaching.

Ik heb de test bij twee andere mensen gedaan die ik ken. Ze drinken wel alcohol. Ik zal de onderwerpen niet neerschrijven hier om de privacy te respecteren. De eerste persoon toont 40 foto's dit jaar. 18 foto's van de 40 tonen een glas alcohol. De tweede persoon ken ik minder goed, het is wel een kennis. Hij toont 29 foto's en 17 hebben een glas alcohol als centraal thema.

De stelling is: mensen die graag een pintje drinken zijn sociaal, genieten van het leven en zijn gelukkig. Mensen die nooit alcohol drinken zijn saaie pieten.

Je mag het zelf beoordelen.

Ik word oud

Soms ben ik er goed in, maar heel vaak ook niet. Dat heeft alles te maken met het geslacht en met mijn geaardheid. Bij een vrouw kan ik heel moeilijk de leeftijd inschatten, bij een man lukt dat altijd heel goed. Vooral een man die jonger is dan ik. Hoe zou dat komen? ;-)

Maar wat doe je als je de persoon niet ziet? Dan moet je afgaan op het gesprek dat je voert. Ik kon ook de stem niet horen dus dat geeft ook geen hint. Dus dan kan je enkel op de inhoud van je gesprek afgaan.

Ik was er helemaal niet mee bezig, ik was aan het babbelen op de chat en het gesprek was best intelligent. Er moest een raadsel opgelost worden en ik herkende sommige foto's wel die hij niet herkende. Maar andersom was het ook zo. Ik was dan ook niet echt bezig met de vraag hoe oud mijn gesprekspartner was.

Toch schrok ik toen ik later het geboortejaar 1998 zag op het profiel. Ik stelde me meteen de vraag of ik op zijn leeftijd een intelligente babbel had kunnen doen met iemand die heel wat ouder was. Het antwoord is natuurlijk neen. Toen was er nog geen Facebook ;-)

97

vriendjes. Op Facebook hè, niet in 't echt. En omdat ik die magische 100 wil halen doe ik hier een kleine inspanning. Wie leest dit hier die mij in 't echt kent en is nog geen vriendjes met mij op Facebook?

Er bestaat een knopje voor. Dat staat hier nu rechts.

Nu zie je ook ineens mijn echte naam. Nee, ik heet niet echt JanGeox. Ik heet dus zo. En ik typ het niet, want ik wil niet dat Google resultaten geeft naar mijn blog. Als je mijn echte naam zoekt bedoel ik dus, dan hoef je niet meteen op mijn blog te komen. Laat iedereen nog maar zoekresultaten krijgen van die bekende wielrenner of die schrijver die al 100 jaar dood is. Dat krijg je als je zo'n saaie ordinaire naam hebt. De kans dat ooit iemand bekend ook zo heette is groot.

Dat alles om te zeggen, ik wil wel 100 vriendjes op Facebook. Bewijs nu eens dat ik niet saai ben :-)

Asociaal ?

Een vreemde discussie toch weer. En weeral met leeftijdsgenoten en zelfs mensen die jonger zijn dan ik. Het ging weer over de privacy en hoe jonge mensen geen besef hebben van wat er allemaal mis kan lopen als je op Facebook of Twitter zit.

En er kan veel mislopen hoor, dat is zo. Iemand kan een foto of filmpje maken van jou als je dronken op café zit en zotte dingen doet of zegt. Hij kan dat op Facebook zetten en hij kan jouw taggen, zodat andere mensen weten dat jij het bent. Er bestaat nu zelfs gezichtsherkenning van foto's. Dus als je op één foto wordt aangeduid, is er software die andere foto's nakijkt en veronderstelt dat jij ook op die foto staat omdat je gezicht erop lijkt. Akelig hé !

Wel, ik vind dus van niet. Maar ik was weer de enige. Er kwam nog een verhaal van een TV programma waar jeugd het ineens moest doen zonder GSM en zonder SMS'en. En hoe moeilijk de jeugd het dan wel had om dat een week te missen. Dat het toch zo vreemd is dat er niet meer op een normale manier gesproken wordt met mekaar. Maar alleen via SMS, Facebook en chat.

Alleen, wat dan zo vreemd is... Ik was blijkbaar de enige in de groep die dat ook echt deed. Hoewel ik zeker niet de jongste was, had iedereen een andere mening. Maar ik was wel de enige die een Facebook account had. Of toch een actieve, en geen meekijk-account. En inderdaad, ik kan mijn GSM moeilijk missen. Maar niet omdat ik niet op een normale manier kan communiceren. Wel omdat die nieuwe manier mij meer in contact heeft gebracht met andere mensen. Ik werd meer sociaal, niet asociaal.

En ik ben de enige in de groep die die mening heeft, maar de andere mensen hebben hun mening zonder dat ze uit ervaring spreken. Ik weet hoe ik een tag op een foto kan verwijderen als het me niet aanstaat. Facebook heeft dat voorzien, en dat is best logisch. Ik ben blij met gepersonaliseerde reclame op Facebook. Zalando heeft mooie schoenen en mijn GoPro camera heb ik op die manier gekocht.

En de jeugd groeit op in een wereld die zo is. Een tiener een week zijn GSM afnemen is wellicht hetzelfde als een tiener een week in de hoek zetten toen ik jong was. Ik zeg niet dat het een goede evolutie is, maar ze is er.

En ik ben er best wel blij mee. Daarom typ ik dit hier zelfs. In mijn jeugdjaren bestonden er geen blogs. Er bestond zelfs geen Facebook. Zelfs nog geen internet.

Help, ik word oud ! ;-)

Check-in

Mijn favoriete knopje op de GSM. De Facebook applicatie op de GSM heeft een check-in knopje. Het geeft aan waar je zit op welk moment. Het is een ongeoorloofde schending van mijn privacy en toch blijf ik er op klikken.

Ik doe dat eerst en vooral om zelf te onthouden waar ik geweest ben. Een geheugen heb ik nauwelijks dus dit is een makkelijk hulpmiddel. Waar ik gegeten heb na welke cache, dat kan ik dus maanden nadien nog terugvinden. Wat de bedoeling is van het knopje weet ik niet zo goed. Ik weet wel dat ik van nature benieuwd ben waar mijn vrienden uithangen, dus als iedereen dat nu eens zou willen gebruiken!

In elk geval was ik vandaag blij dat mijn vriendin het gebruikte om in te checken op de Meir. Als ze gaat shoppen voor schoenen op de Meir, dan vind ik dat belangrijke info. Vooral omdat ik dan kan meedoen zonder dat we vooraf een date hadden geregeld. Ik deed enkel mee met de koffie want schoenen heb ik voorlopig genoeg deze maand ;-)

Geef toe dat dit een geweldige afsluiter is van een shopping namiddag. Ik ben natuurlijk een idioot als ik dan enkel een koffie bestel. Of toch niet? Het ziet er heerlijk uit, maar desserten bekoren me niet vaak. Dat heeft weinig te maken met het feit dat mijn bloedsuikers er niet blij mee zouden zijn. Het kost dus geen ijzeren discipline om dit dessert niet te bestellen. Ik hield het op een dubbele espresso met een zoetje. Maar de fonkel in de ogen van het gezelschap, zowel moeder als dochter bewijst dat het net zo lekker smaakte als de foto doet vermoeden.

Ah, en misschien dient dat knopje daar wel voor? Om te zeggen waar je zit, zodat mensen die toch niks beters te doen hebben je gezelschap komen houden. Blijf het vooral gebruiken, want het was een gezellige namiddag.

Vind ik dat leuk ?

Als alles goed is staat hier nu een knopje "vind ik leuk" bij elke pagina. Niet die joekel van een duim hiernaast, maar onderaan elke pagina.

Ik zal al maar meteen waarschuwen dat het een Facebook knopje is. Dat wil dus zeggen als je er op klikt (in de veronderstelling dat je hier iets leest dat je leuk vindt, natuurlijk) verschijnt er op deze blog dat jij dit leuk vindt. Je bent dan dus niet meer anoniem hè, want je naam zoals die in Facebook bestaat zal hier mee verschijnen. Anders heeft het ook weinig nut natuurlijk.

Ook zal jouw Facebook pagina een berichtje tonen dat zegt dat je deze blogpagina leuk vindt. Dat is ook de bedoeling, het is maar dat je 't weet. Je kan ook terug als je denkt hmmmm... zo leuk was het toch niet. Er staat een knopje "vind ik niet meer leuk".

En vind nu eens ne keer iets leuk hé seg! Dan weet ik ook of het echt werkt ;-)

Vind ik leuk

Ik heb nu 69 vrienden op Facebook. Dat is een heerlijk cijfer en ik wou het als blogtitel gebruiken. Maar ik heb wel even genoeg gehad van cijfertitels :-)

69 is niet zo veel als ik dat vergelijk met mijn vrienden. Maar ik zou er graag één bij krijgen. En die wil niet. Niet omdat hij geen vriendjes wil worden met mij, maar hij wil gewoon niet op Facebook. Aan zijn leeftijd zal het niet liggen want hij is jonger dan ik. Zijn redenen om dat niet te willen heb ik al van vele mensen gehoord. Hij vindt dat het zijn privacy schendt, hij vindt dat ie er geen tijd voor heeft maar vooral: is dat nu allemaal nodig?

Een tijd geleden zat ik met 10 mensen aan tafel en ik was de enige die op Facebook zat. Ook zij waren allemaal ongeveer even oud als ik. Ik vind dat heel erg vreemd. En ook daar hoorde ik dezelfde redenen. Ze kennen het van in 't nieuws, dat mensen domme dingen zetten op Facebook en dan bijvoorbeeld hun echtscheidingszaak verliezen. Het is toch allemaal niet nodig? En wat ik ook al vaak hoorde is dat mensen niet meer buiten komen en achter hun computerschermpje "vrienden" maken.

Dat is trouwens ook een argument dat die vriend gebruikt. Je moet niet online leven, maar echt. Alleen doet ie dat niet! Als ik vergelijk hoe vaak ik de laatste maanden op stap ben geweest, dan komt ie nog niet aan de helft. En dat heb ik bijna uitsluitend te danken aan het feit dat ik online actief ben. Het ene sluit het andere dus niet uit, wel integendeel.

Maar mijn vriend komt nu in de vervelende situatie terecht dat zijn kinderen dat dus binnenkort zullen vragen. Immers, hun vriendjes zullen opgroeien in een wereld waar iedereen een online leven heeft, en zij zullen wellicht hetzelfde willen. Papa zal dus niet anders kunnen dan ooit ook online gaan, anders wordt elke vorm van controle over wat zijn kroost doet onmogelijk. Hoe kan je immers zeggen wat wel en niet mag, als je het zelf niet onder de knie hebt?

Ik vind trouwens dat de hele privacy discussie niets ter zake doet. Mijn vrienden op Facebook kunnen alles zien wat ik uitspook. Ze zien zelfs waar en wanneer ik met mijn GSM incheck in een restaurant of in een café. En ik vind dat niet erg. Ik vind dat leuk. En ik vind het ook leuk als ik dat van andere vrienden zie. Het geeft mij het gevoel dat ik die mensen vaker "zie" dan vroeger en dat is aangenaam. Online zijn maakt mij niet minder sociaal maar juist meer.

Wellicht komt het ook wel omdat ik niks wil verbergen. Ik heb in mijn leven genoeg zaken verborgen en daar wil ik komaf mee maken. Ik heb ook niks meer te verbergen want ik doe niks verkeerd. Daarom kan ik dit ook vrijuit op mijn blog schrijven. En hier kan iedereen meelezen, ook mensen die ik niet ken. Ze doen dat trouwens, en het aantal is nog groter dat mijn aantal facebookvrienden. Hello strangers, how you doin' !