zondag 25 november 2012

160 in One

Hier heb ik zo lang en zo diep voor moeten graven, dat is niet te geloven. In mijn geheugen bedoel ik dan, want eens je de ingeving hebt dat het iets met "... in one" was, heb je het snel gevonden dankzij de wonderen der techniek.

Maar dit is echt niet te geloven. Het plezier dat ik aan deze doos heb gehad kan je in mensentaal niet uitdrukken. Ik vond ergens terug dat deze doos begin jaren '70 is gefabriceerd en dat zal wel kloppen. Ik was in elk geval heel jong toen ik ze kreeg of kocht. Hoe ze in huis kwam weet ik dus niet, maar dat ze wellicht van den Tandy kwam, daar ben ik redelijk zeker van. Dat was toen een elektronicawinkel zoals die nu niet meer bestaan. Je kon er alle onderdelen los kopen en ik had er samen met mijn broer een klantenkaart toen we heel jong waren.


Wat het ding zo wonderbaarlijk maakte, was dat je effectief 160 verschillende elektronische toestellen kon bouwen met deze doos. En wat het nog meer bijzonder maakte, was dat je er niks voor moest kunnen.

De doos had zowat alle mogelijke componenten los in een kartonnen bord zitten. Ze waren niet verbonden met mekaar, dus zoals ze op de foto staat deed het ding niks.



Het wonder gebeurde als je deze veertjes opzij duwde en er een ijzeren draad in stopte. Zo kon je verschillende componenten elektrisch verbinden, en het resultaat was elke keer een klein mirakel.

Er zat zelfs in die tijd al een zonnecel in. Je kon er elektriciteit mee maken en een aantal van de 160 projecten maakten er gebruik van. Zo herinner ik me één project dat een pieptoon genereerde die veranderde van toonhoogte naargelang de hoeveelheid licht er in de zonnecel binnenkwam. Als kleine pagadder sta je dan telkens weer verstomd dat zoiets kon werken met zo'n simpele componenten.



Hoe ik dit display aan de praat kreeg, herinner ik me niet meer. Ik weet wel dat er niks aan was. Ook alleen maar de instructies volgen uit het handboek en enkele veertjes verbinden. Wellicht verscheen er een cijfer dat je kon veranderen met de schuifschakelaar of met de aparte morseknop die los van de doos werd meegeleverd.


Wat ik er van geleerd heb, dat weet ik niet. Of ik er überhaupt iets van geleerd heb zelfs ook niet. Wat ik wel weet, is dat ik toen zo gefascineerd was door al dat moois, dat ik later ook echt die dingen zelf ging bouwen zonder die doos. En dat ik daarna ingenieur elektronica wou worden. Ik heb het zelfs vijf jaar geprobeerd.

Of wat een domme bouwdoos voor een kleine snotaap kan betekenen...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen