maandag 11 november 2013

Ze doet dat goed, maar...

Het nieuwe plan was niet zo moeilijk. De chirurg ziet geen verdere behandeling zitten buiten het verwijderen van de Dynesys, maar daar is de tijd niet rijp voor. Ik ben het er ook helemaal niet mee eens op dit moment, want dat was natuurlijk helemaal niet de bedoeling. Ik hoop toch samen met hem dat het huidige probleem tijdelijk is, en dat we binnen een aannemelijke tijd kunnen spreken over een kink in de kabel tijdens het herstel na de operatie.

Mijn probleem werd doorgeschoven naar een nieuwe arts en binnenkort zal ik hem voor het eerst ontmoeten. Ondertussen was het wel zo verstandig om op bezoek te gaan bij mijn oude kinesiste. Ze is niet op leeftijd, maar ik ging er vroeger al meerdere keren langs.

Het zou vreemd zijn als alles daar meteen van een leien dakje zou lopen. Daar reken ik inmiddels niet meer op, en in dit specifiek geval was er vroeger een klein conflict omdat ze mijn cd met beelden van de MRI scan had verloren. Toch werd bij hoog en bij laag beweerd dat het zeker mijn schuld was, want haar praktijk had enkel maar professionele medewerk(st)ers en een CD kwijtraken zit niet in hun takenpakket. Zonder zich te verpinken moest ze enkele maanden later meedelen dat de CD bij poetswerken was teruggevonden. Zo gaat dat soms hè meneer, we zij allemaal maar mensen.

Maar nu is er dus een klein probleem. Dit keer is dat niet smalend bedoeld, het is echt maar een klein probleem, maar het is er wel. De 9 beurten zullen nu namelijk niet deftig worden terugbetaald. Zowat één derde van de kosten zal ik nog terugkrijgen van de mutualiteit, en normaal heb je recht op een heel pak meer als je een operatie achter de rug hebt.

Het probleem is dat ik al een revalidatietraject begon in het ziekenhuis. Deze zestig beurten worden heel erg behoorlijk vergoed. In totaal zal er een afrekening van ongeveer 200€ voor mij bedoeld zijn, en voor zestig beurten is dat behoorlijk goedkoop. Als ik volle pot moest betalen, had ik voor die prijs geen tien beurten. Maar die sessies staan nu op pauze.

Bovendien had ik vóór de operatie ook al een behandeling van 18 beurten gekregen bij deze kinesiste dichtbij mijn woonplaats. Dat wil zeggen dat ik nu in principe voor de derde keer in één jaar tijd een reeks behandelingen start, en dat mag dus niet. Nu ja, het mag dus wel, maar je krijgt dan een heel pak minder terugbetaald. Het feit dat de zestig beurten in het ziekenhuis nog niet zijn opgebruikt, telt nu dus niet mee. De tweede serie is gepauzeerd, maar ze loopt dus misschien nog verder. De derde serie zijn we nu begonnen en die zal me dus centen kosten.

Nu doet ze dat best goed hoor, de dame. Ze is nieuw in de praktijk, maar dat stoort me niet. Ik had tot nu toe nooit een behandeling van een meisje dat ik al kende. Sinds de drie jaar dat ik er kom zijn alle series uitgevoerd door telkens nieuwe medewerksters. En ze doet dat best goed, ze vraagt ook telkens hoe ver ze kan gaan met een behandeling. Telkens komt de vraag of het toch geen pijn doet. En telkens zeg ik dat het wel gaat, omdat dat ook zo is. Maar na de laatste sessie ging het behoorlijk mis. Ik lag nog op de tafel toen ze de kleine ruimte verliet om een nieuwe klant binnen te laten. De behandeling was dus gedaan en ik mocht opstaan om de bovenkledij weer aan te trekken. Alleen, dat lukte dus helemaal niet. Ik dacht wel iets van: allee, sta nu recht! Maar er gebeurde dus niks. Ik voelde alleen veel pijn aan de rugspieren en ze kwamen helemaal niet in beweging. Ik lag op mijn buik en heb met dan wat onwennig omgedraaid en met met de handen opgeduwd. De kracht om nog één spier te bewegen in mijn rug was helemaal weg. Er was enkel pijn en geen kracht meer.

Na de middag werd het niet beter. Drie uur lang heb ik enkel op het bed gelegen en dan kon ik opnieuw een beetje wandelen. Rechtop komen vanuit rugligging ging nog steeds niet. Er is eerst een hele serie tussenstadia nodig om rechtop te staan.

Ondertussen is dat weer helemaal beter, maar ik zal toch bij de volgende behandeling iets sneller zeggen dat er iets pijn doet, denk ik.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen