MP3 potje 2.0

Er moest iets belangrijk veranderen aan de MP3 potjes die ten velde liggen in Niel en Zwijndrecht. De ene had al na tien dagen een platte batterij en de andere was plots verdwenen. Ik kan weinig verhelpen aan diefstallen, het is wel zo dat Zwijndrecht geen mogelijkheid had om het potje te verankeren met een ketting zoals de andere waypoints dat wel hebben. Maar fundamenteel moesten ze gewoon veel betrouwbaarder zijn. Als het nog eens verdwijnt, moet ik dat ook anders aanpakken.

Zo ziet de nieuwe constructie eruit. Ik ga niks meer verlijmen omdat het toch kapot gaat. Er komt dus nu een stuk aluminium aan te pas om de print vast te houden en tevens de connector voor de hoofdtelefoon toegankelijk te maken. De connector is nu trouwens een goedkoop Chinees model, en geen Belgische met schroefdraad.

Ik redeneerde eerst dat die met schroefdraad beter zou zijn, maar nu blijkt dat de connector toch loskomt, is dit beter. Hij is verankerd in de printplaat met meer dan zijn soldeerpunten, dus qua stevigheid zit dat wel goed.

Het probleem van de batterij is uitgeklaard. Om te beginnen was de eerste batterij er eentje "uit de doos" en dat is helemaal geen goed idee als die doos uit China komt. De batterij geeft de volledige spanning weer als je ze uitmeet, maar in werkelijkheid is ze minder dan 20% opgeladen. Ik merkte nu dat na 2 volledige cycli de batterijen echt goed zijn. De nieuwe modellen gaan vier uur mee als ze muziek maken en vijf jaar in slaaptoestand. De eerste tijd heb ik gemeten, de tweede is uiteraard theoretisch ;-) Er is een tweede probleem met de module zelf waardoor de spanning zelf snel zakte, maar dat is ook opgelost.

Er zijn ook aanpassingen aan de elektronica. Naast de microchip die de software bevat, zijn er nu vijf SMD componentjes nodig. Twee daarvan zorgen dat je met een flinke tik op de box de muziek niet laat starten, zoals dat eerst zonder magneet dus kon. Nu kan ik dat zeggen omdat de eerste versie toch nergens meer ligt ;-)

Maar de belangrijkste aanpassing is gebeurd in de printplaat zelf en in de software. Een zenerdiode en een grote weerstand verlagen de batterijspanning zodat de chip die spanning als een nauwkeurig getal kan inlezen door een ingebouwde A/D convertor. Hij zal dus zelf weten wanneer de batterij plat gaat, en laat dat ook horen zoals ik dat hier al eens had uitgetest. Een Engelsman zal zeggen hoeveel spanning de batterij nog geeft als die erg laag wordt. Ik reken een beetje op de bezoekers om dat dan ook te melden.

Dit is het resultaat. Het potje is enkel waterdicht als de dop erop zit, maar eigenlijk was dat al zo. Ik probeerde wel om een mooi plastic dopje te voorzien dat waterdicht verlijmd was, maar dat is onzin. Er is immers altijd het gat van de connector zelf, dus waarom die moeite nog doen. De print is trouwens behandeld met plasticspray en ik test ze uit door ze onder de kraan te houden. En ja, ze blijft dus werken!

Mijn "making of" filmpje van vroeger moest dus ook een update krijgen :

"Maak-van-uw-kat-een-rat"-lens

Chinese lenzen kopen is geen goed idee en dat weet ik zo ook wel. Toch moest ik het even proberen omdat ik er echt eentje nodig heb en een budget van iets meer dan 500€ niet tot de mogelijkheden behoort voor mijn doel.

Ik heb het over een groothoeklens en dat is dus zo prijzig. De rechtse is een fisheye lens, een extreme groothoeklens zeg maar. Normaal moet ik dan ook de lens kopen die op mijn toestel van Olympus past, vandaar het hoge prijskaartje. Maar er bestaat een goedkoop truukje om toch een groothoeklens te hebben zonder een echte lens aan te schaffen. Dit zijn namelijk voorzetlenzen, dus je schroeft ze vooraan op een bestaande lens van Olympus, en hup: plots is de standaard lens een groothoeklens.

Ik wist intussen wat de nadelen waren. De zijkanten van het beeld zullen niet scherp zijn, maar daar leg ik me bij neer. Ze kosten 20 dollar per stuk, dus als je in die verhouding denkt kan je gerust een euveltje over het hoofd zien. Ik had trouwens enkel de linkse lens nodig voor mijn doel, de rechtse verkleint zo sterk dat het beeld helemaal vervormd is en je kan ze enkel gebruiken om grappige fotootjes te maken.

Al bij al valt het reuze mee. Ik heb hier drie foto's geplaatst om even te vergelijken. Dit is de eerste foto zonder extra lens. Ik heb een statief gebruikt zodat je de juiste verhouding kan zien op alle foto's zonder dat het toestel verschoven is.




En hier was het dus om te doen. Er moet meer beeld op en de kwaliteit moet nog aanvaardbaar zijn. Je ziet duidelijk dat je effectief meer gebouwen ziet en je ziet ook dat rechte lijnen krom worden. Dat is geen punt voor mijn toepassing, het zal niet opvallen. Mijn enige bezwaar is dus het feit dat de randen niet scherp zijn. Toch valt dat nog mee, ik ga uiteraard wel het ergste stuk van de randen nog wegknippen. Maar dan nog hou ik een breed beeld over dat aanvaardbaar is van kwaliteit.


Dit was om te lachen natuurlijk, je kan dat niet echt gebruiken om een echte foto te nemen. Je ziet hier dat zowel de linkerkant als de rechterkant van het terras in beeld komen, dus het is echt wel een hele brede hoek.







En hier kan je het voor gebruiken.

Maak van uw kat een rat :)

Geen medicijn, geen pijn

Ik heb zo'n standaard zinnetje als het over de rug gaat. Als er iets beter gaat dan vroeger, zeg ik vaak: "dat is geleden sinds ..." Zo zou ik het nu kunnen gebruiken, alleen is dit zo lang geleden dat ik er geen datum meer kan op plakken.

In elk geval: het is geleden sinds ik weet niet wanneer dat ik geen rugpijn meer had. Dat in combinatie met het feit dat ik ook helemaal geen pijnmedicatie meer neem, is op z'n minst een hele grote stap te noemen. Ik durf dat zo ook niet meteen neer te schrijven, je weet wel: ik wil het lot niet tarten. Maar nu sinds maandag neem ik geen medicatie meer en is de pijnscore echt nul!

Dat wil zeker niet zeggen dat alles nu is opgelost, verre van. De mobiliteit valt wel behoorlijk tegen, want standaard zaken zoals je schoenen of kousen aantrekken is soms bijna onmogelijk. Niet dat ik dan veel pijn heb, ik geraak er gewoon niet bij. In hoeverre dat nog betert na revalidatie, weet ik niet.

Dat is nog een vervelend stukje in het verhaal. Die eerste les revalidatie mocht er toch nog even niet komen. Ik belde nu pas omdat ik voor mezelf wist dat revalideren onder pijnstilling geen goed idee was. Vorig jaar liep het helemaal mis na de revalidatie op de toestellen, en dat heeft geleid tot de nieuwe operatie omdat de Dynesys dus los zat. Ik ben ervan overtuigd dat in elk geval de toename in pijn op die dag is gebeurd. Of de Dynesys ooit is losgekomen, wordt betwijfeld. Wellicht waren drie van de zes schroeven nooit vergroeid met het bot, wat wel de bedoeling is. De redenering dat het probleem zich sowieso had voorgedaan, ook al had ik die revalidatie toen niet gedaan, geloof ik wel. Maar het blijft het moment in mijn geheugen toen alles slechter werd.

Maar nu mag het dus nog even niet. Ik moet eerst toch nog langs een fysisch geneesheer passeren, de afspraken over hoe we gaan revalideren die ik al had gemaakt met de chirurg zijn niet geldig om de lessen terugbetaald te krijgen. Enkel een fysisch geneesheer kan een revalidatie opstarten en ik denk dat er veel in verlof zijn. Ik kan pas op 24 juli terecht voor een afspraak en daarna is het wachten om te zien wanneer die echte eerste les er komt. Dan zijn we wellicht augustus en dan moet ik opnieuw naar de chirurg voor een nieuwe MRI en een gesprek over hoe de revalidatie loopt, als ze dan al begonnen is. Planning blijft een moeilijk punt in mijn ziekenhuis.

Dat neemt niet weg dat het vandaag goed is: pijnscore 0 en aantal medicijnen 0 , voor dit probleem dan toch ;)

Schuiven en vallen

Het antwoord op de vraag liet even op zich wachten. Ik weet zelfs niet meer wat ik exact heb gezegd, maar ik herinner me zeker dat het antwoord je behoorlijk deed schrikken.

Hoe lang het duurt vooraleer je af bent van je verslaving, dat was de vraag. In mijn hoofd startte een snelle berekening en ze was wellicht niet zo accuraat.

Ik kan ze nu natellen en merk dat het antwoord nog moeilijk is. Wanneer begint immers de weg naar soberheid? En wanneer eindigt die? Is de tijd tussenin dan dikke ellende?
"Ik weet het niet", "ik weet het niet" en "neen".

Ze begon ergens in 2007. Een epilepsie-aanval bracht me in het ziekenhuis. Na een week mocht ik naar huis en dat beschouw ik over het algemeen als de start van de bewustwording dat ik een zwaar probleem had. Ik wist het natuurlijk al jaren, maar als je zo'n aanval krijgt - die dus het gevolg was van het plots stoppen met drinken - dan besef je dus dat je ook een lichamelijke verslaving hebt. Toch ben ik enkele maanden later opnieuw beginnen drinken, dit keer zogezegd 'sociaal' en 'een wijntje bij het eten'. Natuurlijk was dat onzin: dat wijntje werd snel vodka en sociaal moest niet meer altijd. Ik heb dus nooit besloten om écht te stoppen met drinken toen ik dit had meegemaakt. Het startpunt is dus vaag. Pas toen ik de feestdagen doorworsteld had, was het besluit echt daar om nooit nog één druppel te drinken. De startperiode is dus al een vage twee of drie maanden.

Voor het einde kan ik hetzelfde zeggen. Ik kan de definitie gebruiken die de verzekeringsmaatschappij gebruikt om te weten of je een levensverzekering kan krijgen. Ze tellen de dag van je laatste glas. Maar toen ik écht mijn laatste glas dronk, zat ik al een hele tijd bij de AA. Ik was niet hervallen maar uitgeschoven. Dat zijn geen medische termen, maar vallen en schuiven is iets wat de tafel goed snapt. Vallen wil zeggen de controle compleet weer verliezen voor enkele weken/maanden en niks meer willen doen aan je probleem. Schuiven wil zeggen dat je toch nog één of meerdere dagen iets hebt gedronken, maar je bleef naar je meetings gaan en net daarom loste het probleem zich snel op. De verzekering is niet akkoord met die redenering, maar in de AA is ze aanvaard. Als je één keer in een jaar een uitschuiver maakt en de rest nuchter bent dankzij de AA, dan is je drankprobleem kleiner dan bij de 'sociale drinker' die zich elk weekend bezat op de voetbal. Toch maakt de verzekering en de rest van mijn omgeving van de eerste man een dronkaard en van de tweede een bon vivant. Dat is dus ook de reden waarom we dat soort zaken normaal enkel binnen de muren van de AA bespreken. Toch ben ik er open over, want het is gewoon oneerlijk. Dat alles om te zeggen dat het eindpunt dus ook moeilijk te bepalen is.

En het derde punt: was die hele lange periode van stoppen met drinken dan niks anders dan dikke miserie? Nee hoor, helemaal niet. Ik was meer dan een jaar volledig nuchter en het was één van de gelukkigste jaren van mijn leven. Alleen, aan de basis van mijn probleem was niks veranderd. Van zodra er zich een serieus probleem voordeed, ben ik hervallen voor vele maanden. Daarna pas vond ik de AA en leerde daar dat je hervallen kan vervangen door uitschuiven en daarmee is het grootste probleem van de baan. Negen maanden drinken of één weekendje per jaar is nu eenmaal een wereld van verschil.

Maar ik heb nu wel de rekening gemaakt. Afhankelijk van hoe je telt, kom ik dus uit op een brede vork tussen 2,5 en 3,5 jaar. Zo lang duurt het dus om nuchter te worden. In mijn geval wel te verstaan, maar ik ken nu wel hier en daar een alcoholist, dus ik weet ongeveer hoe het gaat.

Daarom was dat gevoel er al, ik verzin dit nooit uit mezelf. Ik ben nooit pessimistisch over slaagkansen na een behandeling. Maar als ze één maand duurt, ook al gebeurde ze in de beste en meest gespecialiseerde omgeving die je kan kopen, dan zegt mijn gut feeling gewoon dat het niet genoeg is. Als je weer thuiskomt in de oude omgeving, is er niks veranderd.

Maar dat het nu ook niet meteen een succes is, betekent zeker niet dat de geïnvesteerde tijd en moeite nu weg is. Integendeel, het is de eerste en misschien wel meest belangrijke stap. Alleen, het duurt nu eenmaal langer dan een maand. Ik wou dat het anders was, want dat had me veel tijd bespaard.

Drie jaar en vijf maanden zelfs.

Geocache onderhoud

We zijn weer aan de slag en dat werd tijd. Mijn doe-het-zelf kamertje was een tijd buiten gebruik omdat de rug toch niet zo mee wou doen na de operatie. Gelukkig is dat sinds een paar dagen allemaal tip top.


Dit is het meest dringende werk op de planning. Van de drie geocaches zijn er inmiddels twee offline en één is een twijfelgeval dat ik ter plaatse moet nazien. Maar vandaag was deel één van de planning die kleine potjes die coördinaten tonen op te smukken. Slechts eentje is echt kapot, maar ik weet van vorige keer dat je best in serie werkt. De elektronica was al weken klaar. Maar de potjes zelf, dat was een ander verhaal.


Ik had immers deze manier van beveiliging voorzien en die geeft wat problemen om opnieuw te reproduceren. Het vervelende is dat ik een gaatje van 2mm moet boren in een bout die maar 5mm dik is. Dat ligt niet voor de hand en de apparatuur die dat vorige keer deed, heeft de geest gegeven. Het was ook te veel handwerk en gevaarlijk instabiel.



Nu boor ik met een boorstandaard en een deftige machine waar wat kracht achter zit. De boorstandaard kan 'het werkstuk' vastklemmen, in dit geval is dat dus dit boutje van 5mm. Daar gaat dan een staalkabel door en die wordt met een klem vastgemaakt aan een boom. Die klem wordt dan beveiligd met een slotje zodat voorbijgangers het kleinood niet 'per ongeluk' kunnen meenemen als ze het zouden ontdekken.

OK, ik heb er maar eentje nodig. Maar ik heb er alvast zes gemaakt. Kwestie van volgende pannes of diefstallen wat voor te blijven :-)

Timelapse Provinciehuis Antwerpen

Van 14 april tot 24 juni nam ik foto's van het oude provinciehuis van Antwerpen. Tijdens de eerste fase van de afbraak werd er gewerkt met kleinere kraantjes op het dak en zo werd het gebouw verdieping per verdieping "opgegeten". Dat was allemaal duidelijk zichtbaar vanop ons terras en die foto's zijn genomen vanop zo'n 800m afstand.

De tweede fase had een andere aanpak. Toen het gebouw klein genoeg was, werd er vanaf begin juni een grote kraan ingezet voor het grotere werk. Dat was goed zichtbaar vanaf de tweede locatie, dus vanaf die datum werden er twee fototoestellen gebruikt. Voor die locatie, op meer dan 2 kilometer afstand, moest ik eerst een timelapsecontroller bouwen die autonoom al het werk kon doen.

We zijn bijna drie maanden verder, en dit is het resultaat:

Provinciehuis afbraak fase 1

De eerste keer dat ik langskwam om te filmen stond het provinciehuis er nog. Deze beelden zijn van 20 mei en de foto's van toen kon je hier al zien.

Nu is ook de video gemonteerd.

Er waren opnieuw 3 camera's ter plaatse waarvan ik er eentje op een BobCat had geplakt :)