zaterdag 31 maart 2012

No worries

Weet jij het nog? Het is wellicht lang geleden. Een dag, enkele dagen of weken aan een stuk zonder zorgen. Misschien wel maanden of een jaar. Zo lang heb ik het nooit uitgehouden, maar enkele dagen of een week wel. Dat kan ik me herinneren.

Ik bedoel dan echt een periode dat je nergens aan moet denken. Maar echt niets. Geen zorgen maken over je afbetaling, je werk, de stress die er vaak bijhoort. Of je nog werk hebt binnenkort? Geen mails die lastig zijn om te lezen of om te beantwoorden. Geen vervelende voicemailberichten die je op stang jagen.

Ze zijn zeldzaam, maar ik kan ze me herinneren. Kleine momenten dat alles eventjes niet meer meetelde. Je zou verwachten dat het vroeg in je jeugdjaren moet zijn, als je als ukkepuk in de lagere school voetbalt met je vriendjes op de speelplaats. Toch was dat niet zo bij mij. Ik voelbalde niet graag en ook in de lagere school herinner ik me vreselijk vervelend huiswerk en lessen die we moesten voorbereiden. De les aardrijkskunde en geschiedenis werd samengebald in 3 zinnen in een groen kadertje in het leerboek. Het enige wat ik moest doen was die zinnen van buiten leren en ze de dag nadien weer op papier zetten. Helaas kon ik dat niet want een geheugen is me niet meegegeven in mijn basispakket van kwaliteiten. Toen was het al stress om naar school te vertrekken.

Wanneer lukte het dan wel? Tijdens mijn fietsvakanties naar de Ardennen. Ik heb er heel wat gedaan, en dat was 100% complete ontspanning. Tien dagen geen enkele zorg buiten het vinden van een camping, de nodige spijs en drank en zorgen dat je de dag erna toch weer bekwaam was om de nodige kilometers af te leggen. Toch was het in een periode met best wel stress, want ik ging naar de hogeschool en had nooit goede resultaten, lees: meestal tweede zit. Dus na de vakantie moest er weer gestudeerd worden en dat ging me nu eenmaal niet af. Maar die tien dagen herinner ik me elke keer weer (7 keer in totaal) als complete no worries zone.

Nu is het anders. Met de nodige hulp is het me nu aangeleerd. Ik ga op zoek naar de kleine periodes die je kan opvullen met zorgenloze momenten. Het vraagt wat training, want 's avonds alleen gaan geocachen als je de hele dag stijf stond van de stress is niet makkelijk. Of ik kan met een pistool op een roos mikken en hopen dat ik in de zwarte bol schiet. En daarna napraten over de al dan niet geslaagde poging.

Maar de neiging om op de zetel te gaan liggen en te zeggen: nu vandaag doe ik niks meer, is heel groot. Alleen, als je dat doet gaat de korte periode voor de TV nutteloos voorbij. Je bent niet verlost van de stress en hoewel je in slaap sukkelt rust je niet uit. De korte, geplande ontspanning kan dat wel doen. Als je daarbij de nodige aandacht geeft aan nazorg, lees: een fotootje, filmpje, of blogverslagje, kan je er ook de komende dagen, weken, maanden van nagenieten.

Het recept is simpel. Ik geloofde er niet in, maar het werkt.

vrijdag 30 maart 2012

Fort VI

Een leuk plekje om eens een uitstapje te doen. Twee schatten gevonden, de derde helaas niet. Maar we komen terug, want dit is echt een geweldige plek !






Fort VI


donderdag 29 maart 2012

Wazig

Ik had er een truukje voor geleerd. Het medeleven met mijn medemens had een noodstop nodig. Dat moet zo, want anders kom je zelf in de problemen. Ik heb het geleerd van mensen die ervoor studeerden. De witte lijn diende om een duidelijke afbakening te maken. En het principe was eenvoudig: als je wakker ligt van problemen van iemand anders, dan gaat het te ver. Er waren natuurlijk uitzonderingen, want niet iedereen is even belangrijk in je leven, dat kan ook niet.

Maar nu loopt het dus fout. Ik heb de regel toegepast en ik twijfel. De lijn is veel waziger dan vroeger. Misschien mocht ik ze niet trekken want ik heb niet genoeg betrouwbare info om dit soort beslissing te nemen. Je kan immers enkel een oordeel vellen als je weet of je de waarheid te horen kreeg. Als dat je daaraan twijfelt wordt alles moeilijker. Je kan enkel meeleven met iets dat echt gebeurd is. Als dat niet zo is, wordt je vertrouwen misbruikt en dan had ik gelijk om de lijn te trekken. Als ik me vergis ben ik veel te hard geweest en heb ik iemand erg gekwetst.

Ik hoop dat tijd raad brengt, want dit is een heel moeilijke oefening in mijn stappenplan.

woensdag 28 maart 2012

Plezant hè !

Ja zeg... timelapse wou ik dus proberen hè. Mijn eerste testje van dit weekend ging ik overdoen, maar dan in 't mooi. 1200 foto's op 3 uur tijd aan mekaar plakken om te zien hoe Antwerpen ontwaakt. En dan gebeurde dit...


dinsdag 27 maart 2012

Werkzekerheid

Het is een torenhoog cliché. Ik had een gesprek met iemand die het kan weten. Al heel lang heb ik discussies gehad over het feit dat zelfstandigen geen werkzekerheid hebben. Veel minder toch dan arbeiders of bedienden. En dat heb ik altijd ontkend. Ik moet mijn huidige toestand in perspectief zien. Ik ben zelfstandige sinds 2000. Ik richtte mijn bvba op in 2001. Dus zeg maar dat ik 12 jaar zeker ben geweest van mijn inkomen. Het was niet altijd makkelijk, en ik heb ook zwarte sneeuw gezien. Maar nooit heb ik het idee gehad dat het helemaal zou stoppen.

En dat is dus wat mijn gesprekspartner ook zei. Hij is net met pensioen en was heel zijn leven zelfstandige. Nooit heeft hij op de rand van het failliet gestaan, maar het was vaak moeilijk. Drie keer moest hij bedragen die hij tegoed had blauw blauw laten omdat de tegenpartij failliet was gegaan. Dat deed pijn, maar het heeft geen invloed gehad op de ganse carrière.

Als ik mijn situatie nu vergelijk met mijn ventje heb ik sinds ik hem leerde kennen één en hetzelfde werk gedaan. Hij zit inmiddels bij zijn vierde werkgever. Als bediende dus. Soms is de overstap gebeurd omdat hij dat zelf wou, soms had hij geen keuze, wegens herstructurering. Dat is dus ook geen werkzekerheid. Bij mij is ze dus relatief, die werkzekerheid maar zeker niet slechter dan bij andere mensen.

maandag 26 maart 2012

Spannend

Nog één les moet ik volgen om examen af te leggen. Er volgt een theoretische en een praktische proef. Mijn begeleider op de schuttersclub zegt dat hij er gerust in is dat ik zal slagen. Ik ken absoluut niks van wapens, dus voor de theorie zal ik moeten studeren. Het gaat trouwens nauwelijks over wapens, maar eerder over veiligheid en reglementering.

Dat geldt ook voor het praktisch examen. Ik schiet nu vanop 15 meter bijna alle schoten in "de zwarte bol". Dat wil zeggen in een roos waar de cirkels genummerd zijn van 1 tot 10 (10 is in de roos) schiet ik 7 of beter. En alleen als ik 10 cm naast de roos mik, want het pistool is afgesteld op de ogen van mijn begeleider. Maar ook dat heeft absoluut geen enkel belang op het examen. De examinator zal liefst hebben dat ik wel het karton van de roos raak, maar verder dan dat gaat het niet. Ook daar gaat het enkel over handelingen, automatismen, regels die je moet kennen om veilig met een wapen om te gaan.

We nemen wellicht enkele lessen extra omdat er niet onmiddellijk een examen gepland is. Kwestie van de routine niet te verliezen en het examen zelf eens goed te overlopen. En vanaf dan mag ik het alleen. Alleen naar de schietstand om toch nog heel wat beter te worden. Je moet ook met één hand kunnen schieten en ook op 25 meter in plaats van 15 meter. Als me dat ook lukt zou ik graag mettertijd meedoen aan wedstrijden.

Wat een heerlijke bezigheid :-)

zondag 25 maart 2012

Timelapse

... is een techniek om foto's om te zetten in een film. Neem heel veel foto's na elkaar en plak ze aaneen. Dan krijg je in enkele seconden een versnelde weergave van wat er is gebeurd over een lange periode. Zo kan je een bloem die openbloeit filmen of een zonsondergang.

En nu blijkt toch wel dat ik het nodige speelgoed daar voor in huis heb zeker? Een spiegelreflexcamera, een computer die hem bestuurt, een statief en software voor videomontage. Dit is mijn eerste probeersel. Ik maak het me direct moeilijk door het 's nachts te willen doen. OK, ik lieg... ik wou een zonsondergang maar het instellen van de camera en de software die hem stuurt was zo moeilijk dat het inmiddels pikdonker was.

Veel meer dan de maan en een ster die verschijnt zie je niet. De snelle ster is een vliegtuig. En het moet nog beter en scherper, maar dat leer ik nog wel. Dit zijn ongeveer 500 foto's na elkaar geplakt, genomen in 1 uur tijd. Het resultaat is bewerkt met montagesoftware om knipperen tegen te gaan.

Oei voel ik nu een nieuwe hobby komen?
Ik hoop van niet, want daar heb ik geen tijd voor ;-)