Mancave 2.0

Het heeft enkele maanden geduurd, maar we zijn eindelijk klaar met de nieuwe mancave. De oude had een chronisch plaatsgebrek en dat heb ik enkel aan mezelf te danken. Door te veel nieuwe spullen te bestellen bij mijn favoriete Chinese site, liep ik vast op een groot probleem. Ik had geen plaats om de kleine spullen op te bergen en liet ze dan maar in enkele kartonnen dozen ongesorteerd liggen.

Dat is normaal niet zo'n onoverkomelijk probleem, ik ben van nature niet echt ordelijk (ahum!) maar dit was even anders. Ik bestel vooral nog mini kleine SMD elektronica, en je kan met het blote oog net zien dat je zo'n onderdeel in je hand hebt. De microcontrollers die ik nu gebruik zijn 4x4 mm groot en hebben 32 pinnetjes om te solderen. Dat wil ook zeggen dat je niet meer ziet wat er op staat zonder ze onder de microscoop te leggen. Als je in zo'n kartonnen doos met spullen elk ding moet vastnemen en onder de microscoop leggen, dan ben je je hobby meteen beu. Dat, samen met een winterdip en een gezondheid die tegenwerkt, heeft ervoor gezorgd dat ik al enkele maanden bijna niks meer deed in die oude mancave.

Vroeger:

Nu:

Nu is alles opgelost. Ik heb een grote kamer die ik niet meer deel met onze twee huisdieren, en ik heb meteen de bureau's die ik vroeger in mijn kantoor in Hoboken had opgesteld, weer aan elkaar gevezen. Het resultaat is een mooie U-vorm met enorm veel werkruimte maar vooral: met meer dan het dubbele aantal plastic bakjes. Het grote werk was dan ook niet de kamer inrichten, maar wel de bakjes vullen en als het kan elk bakje voorzien van het juiste opschrift. Da's best moeilijk omdat vele chips zelfs geen typenummer hebben, maar een andere nummer. Alles wat je kan doen is in je bestelhistoriek naar de foto's kijken en hopen dat je alle nummers terugvindt.


Die moeilijke oefening deed ik dus met deze blauwe bakjes. Alles wat intelligent is, zit nu in een blauw bakje. Simpele vuistregel, toch?










De rode en groene zijn niet veranderd, dat houdt het overzichtelijk voor mezelf. Het is geen goed systeem, want er zitten dus ook intelligente dingen in de groene bakjes. Maar dat was nu eenmaal de simpelste en duidelijkste weg. Die oude spullen gebruik ik vaak niet meer omdat alles kleiner werd met de jaren.




De rest zit in de grijze bakjes en die spreken vaak voor zich. Dat er een stappenmotor of een zonnepaneeltje in ligt, moet je eigenlijk niet echt aangeven. Maar een tiental soorten Oled displays of ledmatrixjes hebben toch best per soort hun eigen plek.








Het gereedschapsbord is ook nieuw, het was een afdankertje uit den Brico. Je ziet dat niet meer, maar de platen waren schots en scheef en dus heel goedkoop ;-).










De oude soldeerbout (rechts) is vervangen door een soldeerstation (links) en een heteluchtblazer. Het station beschermt kleine chips tegen oververhitting en de hetelucht gebruik ik als de dingen zo klein worden dat je ze niet meer ziet. De truuk is dan om alles onder de microscoop te leggen, soldeerpasta erop en alles warmblazen in de hoop dat alles goedkomt. Meestal lukt dat zelfs ook nog !










Een Chinees Androidje doet dienst als beeldscherm voor de microscoop uit hetzelfde land. Met de specificaties zou de kenner schaterlachen, maar als je het als vergrootglas gebruikt, doet het alles wat ik nodig heb.





Trouwens, ook de oude mancave bestaat gewoon nog, alleen durf ik daar nog geen foto van posten ;-)

Alles wat te maken heeft met boren, zagen, schuren, dus eigenlijk alles wat afval of stof achterlaat, zal ik in de oude mancave blijven doen. Het gereedschapsbord hangt er nog, het lijkt nu meer op een werkplek van een garagist dan die van een elektronicanerd.

Kort en goed: me very happy! Tijd om al die plannen in mijn hoofd ook weer echt uit voeren !

Arduino Pan & Tilt with Wii Nunchuk - software

The Arduino sketch can be found here: HTML version INO file

Mancave article

You need to download the library wiinunchuck.h :

* File : wiinunchuk.h V0.9
* Author: Tim Teatro
* Date : Feb 2012
* find the download page here
* download the wiinunchuk.h file in your libraries folder of the Arduino environment
(something like C:\arduino-1.0.4\libraries\wii , where you first create a folder 'wii' yourself)

The sketch also uses the servo.h and wire.h libraries. The wire library supplies the I2C connection protocol which you don't have to worry about other than connecting the right pins (A4 and A5) to the datapin and clockpin of the NunChuk.

The sketch uses two possible control methods: using the joystick of the Nunchuk or using the movement sensors. The sketch as downloaded in the above link has method two commented out because it's not that practical. It's a lot of fun though, so feel free to try method one and two as described in the code.

As mentioned, the joystick mode is the way to go if you really want to use the pan & tilt servos.
These are important variables to keep in mind:

int pinPan = 3; --> pin number of the panservo
int pinTilt = 5; --> pin number of the tiltservo

int panPos = 70; --> initial panposition
int tiltPos = 80; --> initial tiltposition

Feel free to change the initial positions or pin numbers to more convenient values.

I added some lines to make the tilt movement a bit less sensitive than the pan movement:

    if ((speedTilt <= 2) & (speedTilt >= -2)) {speedTilt = 0;};
    if (speedTilt > 2){speedTilt -= 2;};
    if (speedTilt < -2){speedTilt += 2;};

Actually, all it does is ignore the values of the tilt joystick from 110 to 150 (130 is the center position, actual values may vary in your controller). The reason is simple: tilt movement is not that important and should only be activated if you move the joystick more firmly up or down. I tried it without this extra code, and it was annoying to see tilt movement when you actually only want to pan left or right most of the time.

Back: the hardware page

Arduino Pan & Tilt with Wii Nunchuk - hardware

I made this pan & tilt system to control the movement of a DSLR Camera or a video camera. Its purpose was to make it strong enough to hold any camera including a large lens. It can be mounted on a standard tripod and can hold any camera that supports a standard tripod connector.

Mancave article

The servo's are driven by an Arduino mini and I added a Wii Nunchuk controller so the camera follows the movement of your hand. I wrote an Arduino sketch that drives the servos by using the joystick or by using the internal movement sensors of the Nunchuk.

This video shows some tests I did mounting all kinds of equipment. The purpose was to see if these servos can really take a lot of weight.

Well, they can !



The servo's (Tower Pro MG995 - link is in dutch) are the powerful kind you find online for really low prices. I did this test some time ago to check if they can really take the 13 to 15 kg cm troque that the supplier claims. It's not an accurate test, but I calculated that it should at least hold a bucket of water (10 kg) on a lever of 1 cm.

The construction itself is a bit of a DIY job using two servo's, a bracket set (the black parts) that I bought online, some metal and screws and a part of an external video lamp that I didn't use anymore.

This is the part where you connect your photo or video equipment on top and slide it back and forth.

The hardware is pretty straight-forward. I use an Arduino mini only because it was available, but any Arduino will do. Actually, it made it a bit more complicated because I need 3.3V on the Nunchuk, which the mini doesn't supply (I had a 5V version). That's why I added an external resistor and a 3.3V zener diode. When using a regular Arduino, you can skip this and just use the 3.3V power from the Arduino pin.

The only tricky part was connecting the Nunchuk to the board, but this type of experiment board has these vertical pads at the end which you can shape an solder just the way you want. Cutting the wires of your Nunchuk is also an option, as is using this seperate Nunchuck Arduino Adapter by Sparkfun.

This is the layout I used to connect the parts. It's important to check that pins AD4 and AD5 (analog pins 4 & 5) are used by the I2C interface of the Arduino. The Wii Nunchuk uses this interface, so you don't have any choice there. Pins 3 and 5 were used to drive the servos, but any pin can do that job if you alter the sketch on the next page.

I'm using battery power of 7.2V for the servo's and for the 9V connector of the Arduino. Be sure never to connect the power lines of the servo's to the 5V regulator of an Arduino, it will be toasted!

Next: the software page

Arduino Pan & Tilt met Wii Nunchuk

Ik had al eens een poging gedaan om een pan & tilt systeem te maken om een fototoestel of videocamera te laten bewegen, maar dat was geen groot succes.

Mancave article

De reden was vooral te zwakke servo's en te weinig kennis van hoeveel stroom die dingen echt nodig hebben.

Nu lukte het dus wel, en het resultaat is verbluffend!



Buiten de twee zwarte ijzeren beugels is het een eigen ontwerp dat op elk standaard camerastatief past. Je kan er ook elke fototoestel of videocamera op bevestigen met de standaard bout die in je toestel past.

Het toestel kan je op de slede vooraan of achteraan plaatsen om het zwaartepunt ongeveer stabiel in het midden te houden.



Zo kan ik mijn fototoestel zelfs met de grootste lens en convertor (dus 2 lenzen achter elkaar) op dit systeem monteren en het is nog steeds ijzersterk en zeer snel. Het gevolg is wel dat alles nogal schokkerig is, maar het is dan ook niet de bedoeling om er een timelapse mee te maken, gewoon de camera bewegen met behulp van een Wii controller.

En kijk hoe cool dat is :)



Voor de technische details volgen er twee blogpagina's in het Engels omdat de linkback uit het Youtube filmpje best geen vertaling vereist, het maakt Youtube bezoekers behoorlijk nerveus ;-)
1. The hardware page
2. The software page

Geocache MP3box

Dit is het eerste waypoint voor mijn bijdrage aan de Rondje Vlaanderen-reeks die volgend jaar zal uitkomen. Elke gemeente zal een geocache krijgen, en in Zwijndrecht zal dit ding dus één van de tussenstopjes worden in mijn korte multi daar.

ook op Mancave

De bedoeling is alleen van vier liedjes te herkennen en met die gegevens een stukje van de puzzel op te lossen. Uiteraard zijn dit niet de liedjes en zal er geen karton te zien zijn in het definitieve ontwerp, maar dat had je wellicht wel door ;-)

Lightbox 360: The making of

1 2 3 4

Uiteraard is daar aardig wat werk in gekropen, maar het is dan ook een project waar ik een hele tijd geleden al mee startte.

En het fijne was zeker dat het helemaal niet enkel over elektronica gaat, maar ook zowat alles wat een nerd kan doen om zich wat bezig te houden. Dat ging van het zoeken naar een oplossing om het gat van de display een beetje netjes uit te frezen (in deze blog) tot het testen van het fototoestel met als extra funfactor een ultrasone sensor die een foto neemt als je op één meter afstand een voorwerp voor je toestel brengt (in deze blog). Ik deed ook wat testjes van componenten, vooral dan de goedkope Chinese stappenmotor (in deze blog) die nu vaak wordt gelezen via Google Translate. Ik had dus de pagina beter in het Engels gemaakt, zoals ik het origineel had gepland ;-)

Verder was het natuurlijk vooral solderen, programmeren en zelfs één keer spelen met een laser. Waarom dat nodig was, kan je onder andere zien in dit 'making of' filmpje.

Lightbox 360: Werking

1 2 3 4

Omdat er best wel wat verschillende instellingen zijn die je eerst nodig hebt om zo'n filmpje te maken, heb ik de software zo geschreven dat je eerst moet kiezen welk soort film je wenst. Afhankelijk van de keuze in het hoofdmenu is dat Youtube, Animated GIF of Fotoshoot.

De menuutjes die dan volgen verschillen nogal omdat je bij de Youtube-optie echt wel in termen van een film moet denken, dus met een aantal frames per seconde en een tijdsduur. Bij een animated GIF is dat helemaal niet zo, want dan is het software op de PC die de foto's in een bepaalde volgorde gaat tonen. Je kan op dat moment ook nog bepalen hoe lang elke foto moet getoond worden.

Toch is het belangrijk om dit op het moment van het nemen van de foto's al juist te plannen. Het is immers zo dat je enkel de tijd dat één foto in beeld is kan wijzigen op de PC, maar de hoek niet meer omdat de foto al genomen is. Daarom dus een redelijk complexe menustructuur waar je bijvoorbeeld moet zeggen of je een normale rotatie wil tonen of een versnelde. Een normale rotatie laat een object met een constante snelheid ronddraaien, terwijl een versnelde rotatie een variabele snelheid heeft zoals die in de vorige pagina in de voorbeeldjes te zien was. De lightbox zal voor elke foto berekenen hoe groot elk stapje moet zijn om zo'n versnelling en vertraging rond een 'rustpunt' juist in beeld te brengen. Daar zit dus behoorlijk wat rekenwerk achter.

In dit filmpje heb ik een kort overzichtje gemaakt van de mogelijkheden van de lightbox op basis van de menu's die ik in het toestel heb geprogrammeerd. Alles is trouwens in C++ geprogrammeerd (of gewoon C zoals je wil) omdat ik nog steeds de Arduino omgeving gebruik.

Volgende pagina

Lightbox 360: Voorbeelden

1 2 3 4

Deze pagina heeft wellicht eventjes tijd nodig om te laden, maar na een paar seconden zouden de 360° voorbeeldjes toch vlotjes moeten bewegen.

Ik heb drie manieren gevonden die me nuttig leken om de foto's die de Lightbox 360 genereert om te zetten naar bewegende beelden. In het ontwerp van de software van de box hield ik daar al rekening mee, zo zal je zien dat de eerste keuze in het hoofdmenu direct het onderscheid maakt. Ze zijn namelijk nogal fundamenteel verschillend en ook bij het maken van de foto's is dat al van belang.

De eerste manier is de eenvoudigste: neem gewoon alle foto's die die Lightbox 360 heeft gemaakt en plak ze aan elkaar in een Youtube filmpje. Als de kwaliteit van het beeld een belangrijk punt is, zal dit ook de beste optie zijn. Maar er zijn wel enkele nadelen aan verbonden. Zo kan je geen kant op met een gewoon filmpje buiten op play of op pauze drukken. Er is geen controle over wat er precies getoond wordt, alle beeldjes worden met een rate van 30 frames per seconde op het scherm getoond. Stel dat je even het beeld zou willen stilzetten om een object in detail te bekijken, dan heb je voor 5 seconden beeld dus 150 exact dezelfde foto's nodig. Dat is een beetje dom natuurlijk. Toch is het de beste optie voor de beeldkwaliteit.

Het volgende filmpje toont na elkaar drie mogelijkheden van de Youtube optie van mijn Lightbox 360. De eerste is gewoon de beelden met een vast interval na elkaar tonen. Het GoPro cameraatje in beeld zal met een constante snelheid draaien.

De tweede optie is mooier, want ze toont de camera meer in detail aan de voorkant en aan de achterkant. Er werden meer foto's genomen bij 0° en bij 180° rotatie en daardoor vertraagd het beeld om de voor- en achterkant beter te tonen.

Maar in dit specifieke voorbeeld vind ik optie 3 de beste. Ze toont geen twee maar wel drie 'rustpunten' zodat je ook opzij de camera mooi in beeld krijgt. Het hangt een beetje af van het object dat je in beeld brengt of je 2,3 of zelfs 4 rustpunten wenst in te bouwen.



De echte bestaansreden van de box is echter niet de Youtube manier wel de tweede manier: Animated GIF. Ik wil op mijn blog vooral duidelijke foto's met meer controle over de beweging die je ziet. Een Animated GIF geeft de mogelijkheid om elk beeld (frame) een bepaalde tijd in beeld te brengen. Je kan dus één frame enkele seconden tonen, en dan 20 snelle frames tonen om het object te doen bewegen. Geen 150 verloren frames dus, je hebt slechts één frame nodig bij een stilstaand beeld.

Dit is eigenlijk exact wat ik wou bereiken met mijn box. De foto is geïntegreerd in de alinea en je ziet geen randen zoals dat in een filmpje wel is. Een Youtube filmpje blijft toch altijd een beetje in een apart schermpje draaien en het verstoort de layout van de pagina.

Deze foto toont enkele seconden de voorkant van een display van een Nokia GSM. Dan draait ie snel 180° en dan zie je twee seconden de achterkant. Ook die twee seconden zijn dus maar één frame. In totaal zie je hier slechts 50 frames, waar dit in een filmpje al gauw enkele honderden frames zou nodig hebben.

De kwaliteit is slechter dan in een Youtube filmpje. Een Animated GIF kan immers slechts 256 kleuren tonen in één frame en naar huidige normen is dat niet voldoende meer. Toch valt het in dit voorbeeld mee, omdat wel elk frame een andere set van 256 kleuren heeft. Zo zullen de frames die de achterkant van de Nokia display tonen vooral tinten blauw en wit nodig hebben. Men maakt gebruik van dithering om het kleurenpallet wat vloeiender te krijgen, maar dat gaat ten koste van de beeldresolutie.

Toch vond ik dit voorbeeld van mijn Dexcom glucosesensor erg goed. Zeker goed genoeg om op een blog te tonen.

Een derde optie is een echte 360° viewer gebruiken via een externe website. De kwaliteit is beter, maar het wordt op een andere website gehost en daar is budget voor nodig. Hier moest ik in principe één dollar betalen per item dat ik wil delen op mijn pagina. Ik deed dat niet en daarom verschijnt het logo van de site in mijn view. Merk wel op dat ik niet echt de goede fotoset heb gebruikt om deze view te maken en daarom stuitert alles een beetje. Het is 't idee dat telt ;-)

3D Bin:


RotaryView:

Volgende pagina

Lightbox 360

pagina 1 2 3 4

Dit is een blog in 4 pagina's Ik moet zeggen dat ik behoorlijk trots ben om mijn nieuwe 'uitvinding'. Het ding dat ik Lightbox had gedoopt, had ik al een tijdje intensief in gebruik en ook de details van hoe ik de PowerLED lichtbrug had gemaakt om de katten te verlichten kwam hier al ter sprake.

ook op Mancave

Ook de besturing met de nodige dimmers die ik met een microcontroller aanstuurde, kon je al bekijken op deze blog.

Maar de échte bedoeling was toch meteen al in mijn hoofd geschoten nog voor de originele Lightbox klaar was. Zou het niet mooi zijn als je niet alleen foto's kan nemen, dacht ik toen al.

Zou het niet mooi zijn als... tja, kijk zelf maar hé :)




De basis van de opstelling die de bewegingen bestuurt zit in de zwarte behuizing onder het schapje van mijn boekenkast. Merk trouwens op dat ik zelf een schap op maat heb gemaakt om mijn boekenkast niet te vandaliseren.

De basis is mijn BasicBoard dat ik lichtjes moest aanpassen om een stappenmotor te besturen in plaats van servo's. Ik heb ook wat componentjes bijgevoegd om het op een netadapter aan te sluiten in plaats van de batterij in het originele concept.

Op het printje komt een Atmega8 microcontroller in SMD formaat die alle logica zal uitvoeren (ik blijf trouw aan de Arduino omgeving en dit zou dus exact op dezelfde manier kunnen met een standaard Arduino). Er is een beetje koeling voorzien voor een kleine spanningsstabilisator in de vorm van wat extra koper aan de rechterzijde. Een blauwe display met vier regels, een toetsenbord met 16 toetsen en een SMD buzzer verzorgen het menselijk contact.

In de box zit een klein printje dat ik kant-en-klaar in China bestelde om deze kleine stappenmotor te besturen. Vooraan plug ik een kabel in de zwarte doos die het fototoestel bestuurt. In de box zitten 2 relais om de functie 'half indrukken' en 'volledig indrukken' van de sluiterknop van het fototoestel op deze manier na te bootsen.

Volgende pagina

My Useless Box

Wat doe je zoal als je weer verplicht thuis moet zitten? Niks nuttigs dus. En dit is het meest nutteloze dat ik kon doen. Een tijdje geleden zag ik een Youtube filmpje van een useless box en ik moest er enorm om lachen. Daarom dus mijn poging om er ook eentje te maken.

ook op Mancave

Voor de duidelijkheid: het heeft absoluut geen zin, dit toestel. Kom dus niet vragen waar het voor dient. Waarom maak ik het dan? Omdat het hilarisch nutteloos is :D

Mancave

Vreemd dat net een tijdje geleden hier nog gelachen werd met mijn "mancave". Als je het niet kent, het is de rommelhoek waar de man des huizes zich thuisvoelt en waar je hem vooral niet mag storen in zijn altijd heel erg zinvolle en nuttige bezigheden. Zo worden ze niet vaak ervaren door de buitenwereld, maar elke echte man (ahum, zei de man die een tijd geleden een roze insulinepomp vroeg en ze niet kreeg) snapt zeker wat ik bedoel.

Dit is mijn mancave. En nee, het is helemaal geen rommelhoek. Ik heb gewoon een geniaal gevoel voor timing als het aankomt op foto's nemen.

Maar het woordje deed me meteen denken aan die website. Ik volg hem vaak, en er komen ook hele leuke, grappige berichtjes op. Dat soort berichtjes die ik dan vooral leuk en grappig vind, want het is moeilijk om het enthousiasme hierover te delen. Ik was dan ook blij toen ik zag dat er nog zijn die er zo over denken, want tijdens de middagpauze in Aalst zag ik mijn collega nerd (sorry, collega.. je weet hopelijk dat het tegenwoordig een compliment is?) ook geabonneerd was op de site. Of was het nu de nieuwsbrief, de twitterberichten of de Facebookgroep die hem naar de site loodste?

En toen dacht ik ineens vorige week: hé.. dat soort van leuke elektronische gadgets, daar ben ik ook mee bezig. Ik kon dus niet enkel de redactie tippen dat er gadgets waren, ik kon er meteen aan toevoegen dat ik ze zelf ineen pruts en ze ook nog eens blog. Gedeelde interesses, niet? Nog even was ik niet zeker of ze voldeden aan de vereisten van de website. Het gaat immers echt wel over elektronica en niet enkel over leuke foto's en filmpjes. Ik zag er enkele projecten die een echte waslijst aan componenten en receptuur hadden om ze echt te maken. Zo ver was ik nooit gegaan op mijn blog, ik toon enkel het eindresultaat.

Maar wel dus, ze voldoen. Meer dan dat, er zullen minstens 2 artikels van mijn blog verschijnen, misschien later meer. Vanuit oogpunt van wat er nu leuk is voor de electronicus is het een ander verhaal. Verwacht je dus aan meer technische uitleg op komende blogpagina's. Als ik echt iets te vertellen heb natuurlijk. Maar dat moet lukken, denk ik. Er staat nog een mooi geocache vogelkastje in de steigers en ik ben nu bezig met laserdiodes en wat ze allemaal voor fraais kunnen projecteren. En hoeveel meter ver ze dat kunnen.

Er is wel één dilemma. Het zal dus wellicht ook over geocaches gaan, maar als ze op een electronica website komen, moet ik ze 100% spoilen. Die toegift is nodig voor de ene hobby en wellicht stoort ze niet te erg voor de andere ;-)

Het eerste berichtje staat hier op de Mancave website:

Voor voor de eerlijke geocacher een geocache codeslot

De inzender met de meeste likes krijgt een waardebon van 50€. Help mij dus ! ;-)
(ik heb al gemerkt dat de likes-teller soms flipt, maar er staan nu wel degelijk 20 likes)

Het tweede project staat klaar om gepubliceerd te worden. Het is de thermostaat van de vorige pagina's. En neen, ik heb de pagina niet geschreven met in 't achterhoofd dat het op de site kwam. Het was omgekeerd: ik had drie pagina's klaar en dacht: damn, dat moet gewoon op die Mancave! :-)

Thermostaat 1/3

pagina 1 2 3

Het begon al een tijd geleden toen ik berekende hoeveel Newton ik nodig had om de verwarming te openen. Dan was er best wel wat budget nodig om deze stappenmotor met bijhorende tandwielen, tandriem en motorsturing aan de Arduino te koppelen.

ook op Mancave

Eén van deze displays en een bijhorend toetsenbord later, is er nu eindelijk een werkende versie van mijn thermostaat. De bedoeling was dus om in de eerste plaats een thermostatische kraan te maken met een stappenmotor, bestuurd door een Arduino.



Dat is allereerst een noodzaak omdat we de kranen niet kunnen vervangen zonder het ganse gebouw met 96 appartementen zonder verwarming te zetten. Maar daar kwam ook bij dat ik meer besturing wil dan een standaardkraan die je kan kopen in de winkel. We kunnen ook geen "echte" thermostaat plaatsen omdat er geen aparte brander is per appartement. En tenslotte: het is gewoon ook megafun natuurlijk.


Uiteindelijk is het een behoorlijk grote opstelling geworden. Er zijn nu 4 printplaten die op elkaar gemonteerd zijn. Drie van de vier zijn aangeschaft in China, het vierde is mijn eigen projectbord.




Onderaan zit eerst een Arduino, daarboven een motorshield van Arduino om de stappenmotor te besturen, dan mijn projectbord en tenslotte de display.





Dit is dus het deel dat ik zelf heb ineen geknutseld. Eerst was alles voorlopig op een breadbordje gemonteerd en aan elkaar vastgemaakt met tijdelijke jumperwires.

Maar het moet een definitieve vorm hebben, en daarom heb ik alle verbindingen op dit bord vast gemonteerd.

Ik ben er best wel fier op! Als je weet dat ik tot enkele maanden geleden nog zat te sukkelen om na 20 jaar opnieuw een soldeerbout vast te houden, dan ben ik toch redelijk ver gekomen nu.

Bovenaan heb ik een connector gesoldeerd waar de display in past. De verbindingen van display tot Arduino lopen dus nog eens door twee printplaten, maar dit is de properste oplossing. Anders hangen er overal losse kabeltjes omdat de display niet rechtstreeks op de Arduino past. Je kan die display trouwens op verschillende manieren besturen al naargelang welk project je gebruikt. Ik bestuur hem nu seriëel, dat wil zeggen dat er weinig in/out pinnen van de Arduino nodig zijn. Ik heb trouwens maar 2 van de 20 pinnen over, dus de limiet is al bereikt voor dit soort Arduino.

Onderaan hangen twee sensoren die de temperatuur meten. De ene sensor zal de kamertemperatuur meten, de andere zal vasthangen aan de radiator. Dat is niet echt nodig, maar de software die ik gemaakt heb regelt ook de radiatortemperatuur. Ik was ook gewoon nieuwsgierig naar die waarden.

Op de onderkant van de printplaat (links) heb ik een connector bevestigd waar de 7 pinnen van het toetsenbord in passen. Normaal zou ik voor het toetsenbord 7 van de 20 Arduino I/O pinnen nodig hebben. Maar die had ik dus niet! Vandaar dat ik een kleine schakeling gemaakt heb met 8 weerstanden en één condensator.

Het principe is dat de condensator oplaadt bij een druk op een toets. Afhankelijk van welke toets je indrukt, worden er twee weerstanden gecombineerd. Er zijn dus 3x4 = 12 combinaties mogelijk. Afhankelijk van de waarde van die twee weerstanden zal de condensator langer of minder lang opladen. Die laadtijd kan ik meten met 2 pinnen van de Arduino. Ik heb er dus maar 2 nodig in plaats van 7. Jaja, zelf verzonnen en niet geGoogled of geYoutubed :-)

Geocache codeslot

Ik had een ideetje voor een geocache. Niet die ik van plan ben te leggen (te hangen ;-) ) want daar zit vertraging op wegens het Chinese nieuwjaar. Maar een ander ideetje, iets voor een multicache.

ook op Mancave

Stel dat je een multicache zou leggen. Je zou bijvoorbeeld acht waypoints kunnen maken en een stash. Voor wie niet mee is, ga naar geocaching.com ;-) (in 't kort: multicache = geocache met tussenstadia , waypoint = zo'n tussenstadium, stash = de finale schat). Klassiek is dat je bij elk waypoint de coördinaten van het volgende vindt. Bij waypoint 8 vind je dan de coördinaten van de stash.

Stel dat je op waypoint 4 de coördinaten van de stash verraadt. Je doet het door per ongeluk ergens een papiertje achter te laten bij het waypoint, of door nonchalant de gouden tip ergens in te krassen. Het moet genoeg opvallen om degene die eraan komt te doen geloven dat hij de coördinaten van de schat al gevonden heeft.

De geocacher zou naar de schat gaan en hij zou een kist vinden die hij kan openen. Alles zit erin, dus wat goodies, wat rommel en een logboekje. Alleen, het logboekje zit vast in een container. Om de container te openen heb je de coördinaten van waypoint 8 nodig. Geniaal, niet? Hij zou dus de schat vinden, maar hij is waardeloos. Hij kan de schat niet loggen en dan is het alsof hij hem nooit gelopen heeft.

Uiteraard dacht ik aan elektronica en mechanica om de container te maken. Hij zou op een toetsenbordje de coördinaten intikken en dat zou een deurtje openen en een potje van glucosetrips ligt plots voor het rapen. Dan kan ie loggen en de opdracht is volbracht.


Dit is het prototype dat ik heb gemaakt. Dit is nog niet bestand tegen vandalen, dus zo leg ik het zeker niet weg. Er zijn heel wat praktische vragen die open blijven, maar voor nu :

Het werkt !